ازحقوق بنیادی آزادی بیان و دسترسی مردم ما به اطلاعات پشتیبانی میکنیم

ازحقوق بنیادی آزادی بیان و دسترسی مردم ما به اطلاعات پشتیبانی میکنیم

بیست و ششم جنوری ۲۰۲۱

حق بنیادی آزادی بیان و حق بنیادی دسترسی به اطلاعات و معلومات، حقوقی اند که با کار ژورنالیست ها به طور عمده اجرا و تمثیل می شوند، این حقوق در مادۀ ۱۹ اعلامیۀ حقوق بشر، و در میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی ۱۹۶۶ – که افغانستان به آن ملحق است – در مادۀ ۱۹ آن در فقرات ۲ و ۳ صراحت دارد و در مواد ۳۴ و قسماً ۵۰  قانون اساسی کشور نیز تضمین شده است این حقوق  به اندازه ای مهم و اساسی است که می گویند: « آزادی اطلاعات و دسترسی به اطلاعات ومعلومات آکسیجن جامعۀ دیموکراتیک است».و تأمین کنندۀ این آزادی و ممثل این حقوق همین ژورنالیست ها می باشند، به این ترتیب حمله به جان ژورنالیست ها مبین نیت طالب ها مبنی بر درهمکوبیدن حقوق آزادی بیان و خفه کردن دسترسی به اطلاعات و معلومات و کار خبر رسانی یعنی قطع  اوکسیجن جامعۀ دموکراتیک است که به طور فزیکی اعِمال می شود.

رویداد های خونین ترور که اخیراً در شهر های بزرگ کشور- به خصوص در شهر کابل – توسط گروه تحریک طالبان و احیاناً به دست گروه های تروریستی دیگر نظیر داعش و یا دسته های تروریستی نامشخص به عمل می آید،سبب نگرانی جدی تمام هموطنان ما مخصوصاً اقشار تحصیکرده، شامل ژورنالیست ها، متخصصین واعضای جامعۀ مدنی گردیده است، زیرا در این میان به طورعمده ژورنالیست های زحمتکش و فعال ما که در عرصۀ خبر نگاری و خبر رسانی تا حد به خطر انداختن جان های شیرین شان عرق ریزی میکنند، اعضای جامعۀ مدنی، کدر های که در ارگان های دموکراتیک نظیر مؤسسسه شفافیت انتخابات فعال می باشند، جوانان ما که مشغول آموختن علم ودانش اند، زنان کشور که تازه در هوای بالنسبه “آزاد” پر و بال باز کرده اند، آماج این ترور های دهشتبار قرار میگیرند.

تروریستان به طور حساب شده و هدفمند کدر های را که برای یک جامعۀ دموکراتیک مهم اند، مورد حمله قراداده اند. بر علاوۀ ژورنالیست ها، یکی از کارمندان ورزیده و فعال کمیسیون مستقل انتخابات، بعضی از اعضای جامعۀ مدنی، سه افسرپولیس زن در ولایت بلخ، دو قاضی زن در کابل در میان قربانیان این ترور ها دیده می شوند، که مؤید هدفمندی این ترور ها بوده و با سنجش های  محتملاً استخباراتی طرح ریزی گردیده اند.

برای بررسی  وضع موجود بهتر است نقل قول هائی از ژورنالیستانی را که در داخل افغانستان کار وزندگی میکنند، ودر کنفرانس آنلاین افغانهای برونمرزی ۱۷ جنوری سخنرانی داشتند، در اینجا درج کنیم: یکی از این ژورنالیست ها اظهار داشت که  «از ملاحظۀ مسیر طالبان در مذاکرات دوحه دانستیم که آیندۀ آزادی بیان و آزادی مبادلۀ معلومات و خبر رسانی جداً مورد تهدید است؛ ابراز فکر و اندیشه  مبادلۀ معلومات و خبر رسانی از نظر طالب ها پدیدۀ آورده شده ای امریکایی هاست که با رفتن شان این پدیده هم از میان برود، در حالیکه در اسناد عام حقوق بشر این حقوق بنیادی برای تمام عالم بشریت اعلام گشته و در قانون اساسی ما توسط مردان و زنان کشور نیز تسجیل گردیده و توسط جوانان افغانستان که در رسانه ها کار میکنند در عمل پیاده شده است. لذا کدام  تحفۀ امریکایی نمی باشد، این حقوق را به بهای خون همکاران ما  نهادینه ساخته ایم. از جانب جمهوریت دردوحه کدام نماینده ای از ژورنالیست ها وجود ندارد که از نقش کاری و مسلک شان در برابر هیأت طالب حمایت و دفاع صورت گیرد». ژورنالیست دیگری عمیقاً از این نگران بود که مبادا بالای حق بنیادی آزادی بیان و حق دریافت و ارائۀ معلومات که جان کار ژورنالستیک را احتوا میکند، در مذاکرات دوحه “معامله” گردد.

ژورنالیستی که سخنران بعدی بود تحلیل نمود که «در نتیجۀ کار خبرنگاران مردم به آگاهی هائی دست یافته اند که به خاطر حقوق شان در برابر قدرت می ایستند ودر واقع همان نیروی فشار بالای حاکمیت را تمثیل میکنند و امروز رسانه ها به قوۀ چهارم در نظام فعلی در حال مبدل شدن است که این همه رایگان بدست نیامده بلکه بادادن ۱۴۰ کشته، عدهٔ زیادی زخمی و بیش از ۱۵۰۰ شکایت ناشی از خشونت، حمله و تعرض بر جان خبرنگاران در مراجع ذیربط ٍثبت است، به آن دست یافته ایم.  بعد از حملات هدفمند اخیر به جان همکارانم، عده ای از ژور نالیست های ما یا به ترک وطن ناگزیر گردیدند یا به شیوۀ غیر مسلکیی خود سانسوری پناه بردند».

علت اساسی این سیاست ترور و کشتار توسط طالبان وارد کردن فشار بر دولت افغانستان جهت دریافت امتیازات هر چه اضافه تر در مذاکرات جاری در دوحه، فراهم کردن هر چه بیشتر عرصه برای یک نظام بسته و توتالیتیر همانند ۲۰ سال قبل و هدف عمدۀ دیگرعبارت از حذف حق بنیادی آزادی بیان و آزادی اظهاراندیشه و فکر و دریافت و ارائۀ معلومات است که طالبان با کشتار های شان در صدد تحقق این اهداف اند. طالبان  انگار مصمم اند هر جریان و گرایشی را که با نظام بسته و مستبدانۀ شان در تناقض حس گردد، از سر راه بردارند.

ایجاد هراس و در همکوبیدن روحیۀ شهروندان وطن ما مقصد این ترور های طرح ریزی شده است.

این ترور ها در یک پلان کلی جنگ روانی بر علیه وطن ما اعمال می شود.

منظور دیگر این کشتار های فجیع وانمود کردن بی کفایتی، ناتوانی و ضعف دولت افغانستان بوده و همچنان نیرومندی طالب ها در جبهات در حال جنگ با دولت رابه نمایش می گذارد.

بر ما افغانهاست تا با حس مسؤلیت در شرایط پیچیده و حساس فعلی بر اتحاد و یک پارچگی مردم ستمدیدۀ ما تأکید جدی به عمل آوریم، کشورفعلاً در حالت نه کاملاً ولی قسماً در شرایط نیمه جنگی و نیمه اضطراری به سر می برد و لذالازم است تدابیر جدیتر در مورد تأمین امنیت شهروندان رویدست گرفته شود.

کمیتهٔ حقوق بشر فارو با تحلیل وضع کنونی و در نظر داشت تهدیداتی که متوجه آزادی بیان و حق دسترسی مردم ما به اطلاعات است، برمواردآتی تأکید میکند:

 فارو ترور های وحشیانه و غیر انسانی ژورنالیستها، فعالین جامعهٔ مدنی و سایر افراد ملکی را بشدت محکوم نموده، تصریح می نمایند که عاملین این قتل ها صدای آزادی دوست و ترقی خواهانۀ مردم افغانستان را خفه کرده نمی توانند.

از جامعۀ جهانی، به شمول سازمان ملل متحد – بخصوص شورای حقوق بشر و سایر ارگان های حقوق بشری آن –  اتحادیۀ اروپا، انجمن های تخصصی جهانی مانند خبرنگاران بدون مرز و سایر ارگان های ذیربط، توقع برده می شود تا این ترور ها را محکوم کنند و دولت افغانستان در امر مبارزه علیه چنین ترور ها، معاونت های فنی و تخصصی بنمایند تا تهدید های جدی که متوجه حقوق آزادی بیان، دسترسی به اطلاعات و معلومات  و خبر رسانی می باشد، متوقف و منتفی گردد و برای حفظ جان ژورنالیستان ما و سایر متخصصان تدابیری را پیشنهاد نمایند.

دولت افغانستان بر مبنای قانون اساسی مکلف به تعقیب و مجازات مرتکبین این ترور ها می باشد. دولت با جلب همکاری مردم برای حفظ جان آنها، بطور اخص متخصصین رسانه ها و جامعه مدنی  باید تدابیر گسترده، مشخص، شمرده و مورد به مورد را بر بنیاد حرفۀ تأمین امنیت توسط ماهران عرصۀ امنیتی و عرصۀ مبارزه علیه تروریزم – مخصوصاً ارتکاب ترور در شهر ها –  را مطمع نظر جدی  قرار بدهد. آرائه معلومات و آموزش تدابیر امنی در برابر چنین عملیات تروریستی به مردم از طریق رسانه ها نیز در این عرصه ممد واقع شده میتواند.

افغانهای مقیم اروپا ازکمیسیون مستقل حقوق بشر میخواهند تا در رابطه به خواست ژورنالیستها و جامعهٔ مدنی برای داشتن نماینده در  ترکیب هیآت مذاکره کنندۀ جانب جمهوریت در دوحه را، به دولت افغانستان و مجامع بین المللی رسانیده و در این رابطه به آنهامشوره بدهد.  

ازهموطنان عزیز چه در داخل و چه در سرتاسر جهان تمنی میگردد تا به هر طریقی که برای شان ممکن است این ترور های متخصصان کشور – منجمله ژورنالیست ها – را مورد تقبیح قرار داده از مواظبت و تأمین امنیت مطمئن آنان پشتیبانی بنمایند و در قطار حامیان حق آزادی بیان در وطن ما و در سراسر جهان بیایستند.

–   از ژور نالیست های ممالک منطقه انتظار میرود که حملات تروریستی بر متخصصان و ژورنالیست های افغانستان را محکوم نمایند و بر دول خویش فشار وارد کنند تا از موافقت و یا سکوت در برابر این ترور ها دست بکشند، پشتیبانی از اجرای صحیح شغل  ژورنالیزم و حمایت ژور نالیست ها یک داعیۀ جهانی است که همیشه بر خبرنگاران سیارۀ ما و ژورنالیست های منطقه اثرات خوب و یا نامطلوب متقابل دارد.

– از هموطنان مقیم اروپا انتظار میرود تا با استفاده از همه امکانات دست داشتهٔ خویش برای دفاع از داعیهٔ آزادی بیان و دست رسی به اطلاعات در افغانستان با سازمانها و مراجع تأثیرگذار کشور میزبان خویش تماس گرفته و توجه آنها را به حاد بودن وضع کنونی جلب نمایند. در ضمن افکارعامه د اروپا را باید از طریق مقالات ومصاحبه ها به زبان کشور میزبان در جهت بهبود این وضع بسیچ ساخت.

«کمیتهٔ حقوق بشر فارو»

گزارش تظاهرات ۱۱ سپتمبر همزمان در شهرهای اروپا

گزارش تظاهرات ۱۱ سپتمبر همزمان در شهرهای اروپا

جهاردهم سپتمبر ۲۰۲۱

به تاریخ  ۱۵ اگست ۲۰۲۱ فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (فارو)  درست پس ازافتادن شهر کابل بدست طالبان،  نهاد ها و شخصیت های دلسوز وطن و طرفدار مردم سالاری را فراخواند تا بتاریخ ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱، روزی که همه مشکلات کنونی افغانستان با آن گره خورده است، یکصدا و هماهنگ علیه عاملین اصلی بحران بشری، سیاسی و حقوق بشری کنونی افغانستان، یعنی امریکا و  پاکستان و به طرفداری از مبارزات مردم و بخصوص زنان افغانستان، دست به تظاهرات اعتراضی بزنند!

خوشبختانه به این فراخوان ما ، مجامع و نهاد های مختلف افغانی در اروپای غربی  پاسخ مثبت گفتند و آمادگی عملی را برای تظاهرات ۱۱ سپتمبر۲۰۲۱، آغاز کردند. مراتب سپاسگذاری خود را به این نهاد ها وهموطنان تقدیم میکنیم و تظاهرات توأم با موفقیت شان را در دفاع از افغانستان عزیز و مردم آن به آنها تبریک عرض میکنیم. عدهٔ دیگری ازحرکات اعتراضی ازنظر تشکیلاتی ارتباطی با فارو نداشتند اما با فراخوان ما همنوائی داشته و بگونهٔ مستقل اما با اهداف مشابه دست به تظاهرات زدند.  

برای قدردانی ازحرکات اعتراضی را که در ارتباط یا همنوائی با فراخوان ۱۵ اگست فارو برگزار شدند میتوان از تظاهرات در شهر های ذیل نام برد:

تظاهرات درمقابل سفارت پاکستان درشهر برلین به ابتکارخانهٔ فرهنگ افغانستان (عضو فارو)عهده دار شده بود.

تظاهرات در Gansemarkt شهرهامبورگ به ابتکار چند نهاد غیرعضو با شیوه های فرهنگی.

تظاهرات شهر هانوور به ابتکار جنبش زنان افغانستان(عضو فارو) وهمکاری چند نهاد دیگر

تظاهرات در Berliner Platz Gieben  شهر Kundegebung آلمان توسط نهاد ها و شخصیتهای غیر عضو

تظاهرات در شهر های مونشن، لیمبورگ ، کولن و گیتسن آلمان توسط نهاد های غیرعضو

تظاهرات در مقابل استیشن مرکزی شهر فرانکفورت توسط نها ه و شخصیتهای غیر عضو

تظاهرات در Willemsplein شهرروتردام توسط نهاد های مختلف هالندی و افغانی به همکاری مستقیم فارو

تظاهرات در Museumplein شهرامستردام که توسط  چند نهاد افغانی بشمول یک عضو فارو ((FAVON .

کنفرانس مشترک هالندی ها  و افغانها در محلی در جنوبشرق هالند.

تظاهرات در  Molevangstrogetشهر مالموی سویدن توسط نهاد های مقیم مالمو براساس فراخوان فارو

تظاهرات درمقابل سفارت امریکا در استکهلم توسط عده ای از دوشیزگان افغان

تظاهرات درگوتا پلاتسن شهر گوتنبورگ سویدن به ابتکار انجمن فرهنگی افغانها (عضو فارو) و همکاری سیاسیون سویدنی.

تظاهرات در شهر پاریس، فرانسه.

تظاهرات شهر تورنتوی کانادا.

تظاهرات شهر ونکور کانادا.

احتمالاً حرکات اعتراضی دیگری هم برگزار شده باشد که ما از آن اطلاع نداریم. آنچه تظاهرات روز شنبه ۱۱ سپتمبر را برجسته میسازد ارادهٔ مشترک همه افغانهای معترض در اروپا برای پشتیبانی از حقوق مدنی و سیاسی هموطنان شان در داخل افغانستان است. هدف اعتراضات در عین حال محکوم کردن عملکرد حکومات امریکا و پاکستان در قسمت زمینه سازی برای بازگشت طالبان به قدرت بود. معترضین دولت بایدن را بخاطر خروج نا منظم و فرار گونه، وقشر حاکم قبلی را بخاطرفساد، جنجال دایمی رهبران قدرت طلب و بی کفایتی مزمن مسؤل از هم پاشی قوای مسلح و بحران کنونی در افغانستان دانسته، بشدت محکوم کردند.

 تا زمانیکه از طرف حکام کنونی حقوق مدنی، سیاسی و کرامت انسانی هموطنان ما، بخصوص زنان افغانستان رسماً تضمین و عملاً تأمین نگردد، این اعتراضات در اروپا ادامه خواهد یافت

بزودی در این قسمت یک گزارش تصویری ارائه خواهد شد

کمیتهٔ اجرائیهٔ فارو

قطعنامه تظاهرات ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱

قطعنامه

یازدهم سپتمبر ۲۰۲۱

دولت ایالات متحدهء امریکا بیست سال قبل افغانستان را به بهانهء تروریسم طالبانی مورد تجاوز نظامی قرار داد. موجودیت قوای امریکا و ائتلاف جهانی «ضد تروریسم» به پاکستان که مرکز اصلی تولید و صدور تروریسم است ضربتی وارد نشد بلکه ده ها میلیارد ها دالر تحت نام  ترانزیت ضروریات قوای امریکا و ناتو پرداخته شد. سرکوب که در نتیجهء آن صدها هزار افغان بی گناه و سربازان کشورهای ناتو به قتل رسید. ناکامی پالیسی مبارزه با مواد مخدره به ازدیاد تولید ومعتاد شدن  بیش از ۳ میلیون انسان از اتباع کشور افغانستان گردید. در اخیر هم دولت ایالات متحدهء امریکا در غیاب دولت تحت الحمایهٔ شان با طالبان قرارداد صلح می بندد و طی یک برنامهء از قبل مهندسی شده ولسوالی ها و ولایات افغانستان را یکی پی دیگر و  بالاخره پس از تسلیمی تمامی خاک افغانستان به همان تروریستانی، که گویا بخاطر مقابله با آنان افغانستان را تسخیرکرده بودند، پا به فرار می گذارند. شرکت کننده گان تظاهرات ۱۱ سپتمبر، که با پذیرش فراخوان فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (فارو) در … گردهم آمده بودند، قطنامهء تظاهرات را با متن آتی به تصویب میرسانند:

۱) ما تجاوز امریکا، جنایات جنگی آن در بیست ساله گذشته و فاجعهء کنونی در کشور ما افغانستان را، که در توافقنامهٔ دوحه طرح و مسؤلیت آنرا ایالات متحدهء امریکا بدوش دارد، شدیداً محکوم می کنیم.

۲) ما از جامعه بین المللی و بخصوص مردمان اروپا، امریکا، استرالیا و سایر کشورها می خواهیم، که بالای دول خویش فشار آورند، تا شناسایی دولت طالبان و کمکهای مالی شان را در صورت تشکیل آن مشروط به رعایت::

حقوق مدنی و سیاسی مردم افغانستان،

آزادی بیان و مطبوعات بر اساس نورم های قبول شدهء بین المللی،

تساوی حقوق شهروندان کشور، با صرف نظر از جنسیت، قوم، زبان و مذهب،

حاکمیت قانون اساسی و متعهد بودن به اعلامیهء جهانی حقوق بشر و تمامی کنوانسیونهای بین المللی، که افغانستان و سایرکشور های جهان به آن پیوسته اند،

تضمین تساوی حقوق زن و سهم زنان در زندگی سیاسی و اجتماعی کشور،

آزادی فعالیت های سیاسی، مدنی، فرهنگی و حقوق بشری و عدم تعقیب و در بند کشیدن فعالین آن،

قطع کامل مداخلات کشورهای خارجی، بخصوص ایالات متحدهء امریکا در مسایل داخلی افغانستان،

حفظ دست آورد های مادی و معنوی ۲۰ سال گذشته، که محصول عرق ریزی مردم افغانستان است.

محکوم کردن اظهارات بی بند و بار دولتمردان ایالات متحدهء امریکا در قبال افغانستان و دست برداشتن از مسلح ساختن جناهای متضاد و مشتعل ساختن جنگ داخلی در کشور ما.

فراخوان ملی. شنبه ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱

دوستان قرار ما یازدهم سپتمبر 2021 در پشتیبانی از خواسته های برحق زنان ، دختران شجاع داخل و خارج کشور و مردم ما در داخل کشور برای کسب آزادی و جنبش “آزادی ” جوانان سرزمین ما در داخل کشور، اروپاو سراسر جهان و اعتراض به حاکمیت قرون وستائی طالبان و باداران امریکائی و پاکستانی آنها در شهرهای مختلف اروپا.( ادرس محل تجمعات اعتراضی در برشور های ضمیمه است). هالند : امستردام و روتر دام و يك كنفرانس مختلط افغانها و هالندي ها جنوب شرق هالند سويدن: استكهلم ، گوته بوري ، مالمو، او ميو ( برشور او ميو زير عنوان در پشتيباني از جنبش آزادي المان : هامبورگ ، هانور ؛ برلین فرانكفورت، شهر لمبورگ، گیسن و شايد هم شهرهاي اطريش : ويانا انگلستان: لندن

ملت آزاده پرور افغان

ملت آزاده پرور افغان!
تو آزاده یی و برای آزادگی به پا خیز ، آزاده را نشاید ها  و نباید ها داغ ننگین اسارت است.
روز ۱۱ سپتامبربه ساعت ۲ بعد از ظهربه موزیم پلین امستردام بیا تا در مظاهره شیپور گلوی خفه شده یی مادر وطنت شوی !
بیا و درس عبرت آزادگی افغانی را به تجاوزگران امریکا و پاکستان و‌ طالبان ده!
بیا و لکه ننگ بقدرت رساندن مجدد طالبان  را که غیرت، ننگ و قلب هر هموطنت را پاکستان داغدار کرده است از جبین شرافتت بزدای!
بیا و خورشید آزادی را از پشت کوه بردگی بیرون آر!

سکوت ما بردگی و بربادی ماست!!!
همت و مبارزه ما نجات و آزادی ماست!!!

نوت : در این مظاهره ملی مقتضی فقط بیرق سه رنگ ملی را که ضامن وحدت ماست بر می افرازیم. لذا از بلند کردن  لوگو‌ ها و بیرق های سیاسی و حزبی جداً خود داری میکنیم.

فراخوان ملی

فراخوان ملی

پانزده اگست ۲۰۲۱

هموطنان گرامی مقیم خارج،

فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (فارو) شما را فرامیخواند تا بتاریخ ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱ ، یکصدا و هماهنگ علیه عاملین اصلی بحران بشری، سیاسی و حقوق بشری که به مقتضای منافع استراتیزیک امریکا، توسط پاکستان برمردم افغانستان تحمیل شده، در هر جائی که هستید، دست به تظاهرات اعتراضی بزنید!

آنچه طی چند هفتهٔ اخیر در کشور ما اتفاق می افتد عبارت است از تراژیدی یزرگ انسانی و تبدیل شدن خطربالقوه ای که همه حقوق و آزادی های افغانهای داخل کشور را تهدید میکرد، به یک خطر بالفعل ومسلط.

در حالیکه مردم ما در آتش جنگ و بی خانمانی ناشی از آن میسوزند و میلیونها افغان در سوگ حقوق و آزادی های شان نشسته اند، برخی از به اصطلاح افغانستان شناسان میکوشند دررسانه های غربی، برای توجیه ناکامی های دیپلماتیک، سیاسی و استخباراتی و خروج بدون قید وشرط دولت های شان چنین وانمود کنند که اکثریت مردم افغانستان مواضع فکری مشابه با طالبان دارند و با بقدرت رسیدن آنها مشکلی ندارند. این یک ذهنیت سازی منفی در مورد مردم افغانستان است. ما افغانهای مقیم اروپا وظیفهٔ اخلاقی و ملی داریم تا صدای مردم ترقیخواه و آزادیخواه خود را به گوش جهانیان برسانیم. 

بیائید  بتاریخ ۱۱ سپتمبر، روزی که حوادث دو دههٔ اخیرافغانستان با آن گره خورده است، همراه با نیروی های ضد جنگ و آنعده مردم اروپا که  افغانستان را دوست دارند، همزمان در شهر های مختلف اروپا دست به تظاهرات یزنیم.  تا حال نهاد های افغانی درشهر های دنهاخ و امستردام (هالند)، برلین، هامبورگ و هانوور (آلمان)، لندن (انگلستان)، استکهلم، مالمو وگوتنبرگ (سویدن)، اوسلو (ناروی) ابراز آمادگی برای میزبانی تظاهرات در  این روزدر شهر های خود کرده اند. همه افغانها، دوست داران افغانستان و فعالین حقوق بشر را فرا میخوانیم تا با کنار گذاشتن همه ملاحظات دیگر ، دست بکارشده میزبان همچو تظاهرات در این روز در شهرخود شده و یا درنزدیکترین تظاهرات اشتراک کنند. برای معلومات و هماهنگی به نشانی مندرج ذیل این صفحه تماس بگیرید.

تاریخ تظاهرات: ۱۱ سپتمبر۲۰۲۱

وقت: از ساعت ۲ بعد از ظهر تا ۵ عصر

عند الموقع فراخوان دومی با جزئیات بیشترعنوانی هموطنان عزیز ما منتشر خواهد شد

کمیتهٔ اجرائیهٔ فارو

قطعنامهٔ کنفرانس

قطعنامهٔ کنفرانس

افغانستان به کدام طرف سوق میشود، دوام نظام فعلی، امارت، سوریه ای شدن یا…؟

هالند، بیست و پنج جولای ۲۰۲۱

به سلسلهٔ  کنفرانس های سالانهٔ فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (فارو)  بتاریخ ۲۵ جولای ۲۰۲۱، بیست ویکمین کنفرانس خود را  تحت عنوان” افغانستان به کدام طرف سوق میشود، دوام نظام فعلی، امارت، سوریه ای شدن یا…؟ ” بنا به شیوع مجدد مرض کوید ۱۹ در اروپا بصورت آنلاین برگزارشد. بیش از(۴۵) تن ازهموطنان ما شامل دانشمندان، شخصیتهای مستقل سیاسی ، شعرا و نویسنده گان و نمایندگان سازمانهای افغان های مقیم اروپا وداخل کشور اشتراک داشتند. در گام نخست اشتراک کنندگان و سخنرانها به بحث پیرامون انکشافات اوضاع امنیتی اخیر ، تغییرات در جفرافیای جنگ و عوامل آن پرداختند که بصورت مبسوط در ذیل خلاصه میگردد:

وخامت بیشتر وضع امنیتی افغانستان مایهٔ نگرانی شدید هموطنان در داخل وخارج گردیده است . تسلیم دهی ولسوالی ها توسط دولت به طالبان و تسخیر بعضی مناطق توسط مخالفین  باعث وسیع شدن ساحهٔ جغرافیائی حاکمیت نظامی آنان گردید که‌ ظاهراً غیر مترقبه به نظر میرسد ، اما طالبان و حامیان خارجی شان برای این حملات نظامی طی تقریباً دو دههٔ اخیربستر های سیاسی و نظامی  لازم را بتدریج اما بگونهٔ استراتیژیک ایجاد کرده بودند. بستر سازی استخباراتی از طریق به خدمت گرفتن افرادی از اقوام مختلف در ولسوالی ها و شهر ها در سرتاسرکشور از یکسو وسرباز گیری نسل جوان از  مدارس دینی که منبع تمویل آنها حامیان منطقوی و بین المللي طالبان است از جانب دیگر.

 با وصف هشدار های قبلی که قطعنامه کنفرانس های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ فارو هم بخشی از آن بود، دولت افغانستان و حامیان بین المللی اش در محدود ساختن زمینهٔ فعالیت وسیع  طالبان وحامیان شان اقدام جدی انجام ندادند  و نتیجهٔ این تغافل رامیتوان  امرزو در بدتر شدن وضع امنیتی  در سرتاسر کشور مشاهده کرد.

 طالبان در اطراف ولسوالی ها ، در قریه جات متمرکز بودند ، با کمبود نیروهای دولتی دریک چشم به هم زدن توانستند در جغرافیای نظامی تغییرات ایجاد کنند و ولسوالی های زیادی را ازچنگ دولت در اثر بی کفایتی ، کم کاری و عدم توجه بدست بیاورند ، به گفته شبکه تحلیل گران افغانستان آن مراکز به «سیب های شباهت داشت که با دست میتوان آنرا چید».

مطابق طرح استراتیژیک  استخبارات دول حامی طالبان ، تسخیر مراکز این ولسوالی ها برای مرحلهٔ جنگ روانی چند هفتهٔ اخیرکه هدف عمدهٔ آن تضعیف مورال نیرو های امنیتی و دفاعی و وادار ساختن به تسلیمی یا ترک قطعات شان باشد، عمدا به تعویق انداخته شده بود. با تأسف این تاکتیک دقیقاً سنجیده شده وبرخوردار از کمک عناصرنفوذی در دولت(ستون پنجم)، درشرایطی که استخبارات دولت بخواب تابستانی فرو رفته بود، بسیار کارا واقع شد .  پیشروی نظامی طالبان برعلاوه اینکه به موفقیت سیاسی نه انجامید ، برعکس دول همسایه ، منطقه و سایر قاره ها را متوجه  ساخت که تحریک طالبان میتواند در صورت پیروزی نظامی خطر جدی وبالقوه متوجه آنها باشد. برخی دول منطقه در مورد  پیروزی های نظامی اخیر طالبان خوشنود و راضی به نظر می‌رسند ، که به هر حالت تلاش حامیان طالبان برای پیروزی نظامی این گروه، خطر سوریه ای شدن جنگ افغانستان را به دنبال دارد که برای مردم افغانستان بد ترین سناریومیباشد.  

اشتراک کنندگان کنفرانس با گفتمان وتحلیل ازاوضاع جاری کشور بر نکات ذیل تأکید نمودند :

در حالیکه تا چند هفتهٔ دیگر حضور نظامیان خارجی در افغانستان خاتمه می یابد، ادامهٔ جنگ کنونی که طالبان برای رسیدن به نظام منطبق به خواستهای ایدئولوژیک شان بدان توسل جسته اند  و حامیان طالبان اهداف استراتیژیک شان را به آن وابسته میدانند، برای مردم افغانستان مردود است و کنفرانس آنرا تقبیح میکند. اشتراک کنندگان کنفرانس خواهان آتش بس فوری و بدون قید وشرط توسط طرف های درگیرجنگ کنونی شدند.

·   موافقتنامهٔ دوحه میان امریکا و طالبان در مورد آتش بس یا  تقلیل خشونت در مقابل نظامیان ومردم افغانستان تطبیق نشد ، برعکس خشنونت در برابر مردم چندین مرتبه افزایش یافت

 پاکستان در ظاهر از کمک در مذاکرات حرف میزند اما در عمل برمبنای منافع اشتراتیژیک خود بر آتش این جنگ هیزم می ریزد. یک دنده گی طالبان درمذاکرات و نا دیده گرفتن خواستهای بر حق مردم افغانستان توسط آنها مانع  مهم در راه حل سیاسی افغانستان است. دولت افغانستان نیز بنا بر عدم یکپارچگی میان دولتمردان، ضعف مدیریت و عدم تعهد در حلقات بالائی قوای امنیتی – دفاعی ، و فساد درارکان سه گانهٔ نظام قادر به خاتمه دادن به این جنگ نشده است.

آرمان ما یک افغانستان مستقل، آزاد و مردم سالار، متکی بخود  ، پیشرفته و غیر وابسته است. ما اشتراک کنندگان کنفرانس اصولاً خواستارصلحی هستیم ، که درآن عدالت اجتماعی و حقوق قربانیان جنگ جنایات ۴۲ سال تآمین شود. متأسفانه وضعیت واقعی افغانستان حالا از چنین صلحی فاصلهٔ زیاد دارد. اما خط سرخ مردم افغانستان که ما اشتراک کنندگان این کنفرانس هم جزء آنها هستیم، تضمین حقوق مدنی و سیاسی باشندگان افغانستان بخصوص زنان وکودکان میباشد.

   رهائی۵۶۰۰   زندانی محکوم یا متهم به جرایم سنگین تروریستی که بخشی از آنها جنگجویان خارجی بودند، باعث تشدید خشونت ها گردید. رسانه ها اطلاع میدهند که اکنون طالبان آتش بس سه ماهه با حکومت افغانستان را مشروط به رهائی ۷۰۰۰ زندانی دیگر شان و حذف نامهای رهبران شان طبق تعهدات امریکا از لیست سیاه ملل متحد ساخته اند. کنفرانس با تأکید بر اهمیت دایمی بودن آتش بس، خواستهای فوق طالبان را قبل از وقت میداند. کنفرانس از سازمان ملل متحد می‌خواهد تا برای تآمين امنیت،  صلح و آرامش در افغانستان اقدام جدی نموده و با استفاده از صلاحیت های خویش به طرفین مذاکره فشار بیاورد تا پروسه صلح و مذاکرات از حالت بن بست خارج گردد.

وحدت همه اقوام افغانستان صرف از طریق رعایت اصول  دیگر پذیری سیاسی ، حقوق مساوی ، برابری ، تضمین رُشد متوازن و شایسته سالاری در تقرر در ارگانهای دولتی تأمین شده میتواند. تجربهٔ بیست سال گذشته نشان داده که سهمیه بندی قومی قدرت ، شیوهٔ  ناکام برای تحقق واقعی حقوق اقوام بوده و مانع جدی در راه اسقرار ثبات و قانونیت در کشوراست.

·  کنفرانس  از نقض حقوق بشری درمناطق که تحت کنترول نظامی طالبان  قرار داشته وهم به همین تازه گی ها مناطقی را که زیر نفوذ  شان قرار گرفته است  ، نگرانی شدید خود را اعلام  می‌دارد. ارقام و اطلاعات در ماه جولای حاکی  از ۲۷۰۰۰۰ بیجا شدهٔ جدید  درین ولسوالی ها که دولت هم توانائی رسیدگی به نیاز های اولیهٔ همهٔ آنها را ندارد،‌ میباشد. آنچه در این ولسوالی ها جریان دارد عبارت  ازقطع خدمات ملکی چون صحت ، مکاتب و مدارس ، تلیفن ، سرک….. وغیره  که قبلاً از طریق دولت ارائه میشد، خانه نشین شدن زنان در مناطق تحت کنترول طالبان، هتک حرمت به زنان و تطبیق جزا های مردود جسمی بالای آنها، منع حضور زن در محضر عام بدون همرائی محرم شرعی، تخریب دارائی های عامه و سوختاندن تعمیر ها و اسناد ادارات ملکی و بالارفتن سرسام آور قیمت مواد غذایی.

 کنفرانس بر نقش تاٍثیرگذار افغانهای مقیم خارج تأکید نمود،  فارو میتواند در همکاری و همبستگی با دیگر سازمان‌ها و انجمن ها ، شعرا و نویسنده گان ، هنرمندان و سایر فرهنگیان ، تجار و نخبه گان جامعه  برای رسیدن به خواستهای انسانی وعدالتخواهانهء مردم خود به اهرم فشار تبدیل شوند. ایجاد اتحاد و هماهنگی میان نهاد های برون مرزی و همسوئی شان با رسانه های برون مرزی میتواند گام مهمی دیگری برای مؤثریت این تلاشها باشد.  کنفرانس از فارو تقاضا نمود تا در بخش هماهنگی فعالیت های مشترک نقش فعال ایفا کند.  

  اعضای کنفرانس در توافق کامل بریک نکته تآکید نمودند که مردم افغانستان خود حق تعیین سرنوشت خویش را دارند ونگذارند تا کشورهای استعماری ، دولت های  منطقه و جنایت کاران ۴ دههٔ اخیر برسرنوشت شان بازی کنند.

قطعنامه هذا برمبنای یاد داشتهای کمیتهٔ تسوید قطعنامه ازنظرات سخنرانان وبحث  های اشتراک کنندگان در (۸) مادهٔ فوق ترتیب و بنا بر عدم مواصلت نظر مخالف درمدت معینهء نظر خواهی تصویب گردید.

(ختم)

گزارش کنفرانس

گزارش کنفرانس

افغانستان به کدام طرف سوق داده میشود؟ ادامهٔ جمهوریت، امارت، سوریه ای شدن یا…؟

بیست و پنج جولای ۲۰۲۰، هالند

کنفرانس فارو تحت عنوان “افغانستان به کدام طرف سوق داده میشود، ادامهٔ جمهوریت،  امارت، سوریه ی شدن  و یا… ” به شیوهٔ ویدیوکنفرانس با استفاده از برنامهٔ زوم برای بررسی اوضاع جاری در افغانستان و جستجوی شیوه های تأثیرگذاری مثبت توسط افغانهای مقیم اروپا بر جریانات داخل کشور، برگزار شد.
در این کنفرانس ده ها تن به نمایندگی از نهاد ها، انجمن ها وعده ای از شخصیت های مستقل مقیم اروپا و افغانستان اشتراک داشتند. گردانندگی بخش نخست کنفرانس را آقای علی دلیری منشی فارو (هالند) بعهده داشتند.
کنفرانس با خوانش بیانیهٔ افتتاحیه از سوی رئیسهٔ فارو  خانم لونا ولی (هالند) گشایش یافت .بانو ولی در بیانیهٔ مبسوط و همه جانبهٔ شان از وضعیت و شرایط اسفبار  موجود در زندگی مردم و سایهٔ شوم جنگ و تجاوز صحبت نموده تذکر دادند که در وضعیت کنونی که خروج قوای خارجی در حال اکمال است، شدت بخشیدن به جنگ و حملات طالبان بالای مردم ملکی ، تاسیسات ملی و دولتی ، مکاتب، شفاخانه ها و ساحات مزدهم در شهر ها و حمله بر روستا غیر قابل توجیه است. وی کشتار  و تخریب را در کشور غیر انسانی و جنایت جنگی خوانده و آنرا به نقشه های استراتیزیک حکومات دول استعماری و استخبارات منطقه از طریق نیرو های تحت فرمان شان مرتبط دانست.
سخنران نخست بانو بلقیس روشن،  نماینده مردم در پارلمان افغانستان بود که از وضعیت و شرایط زندگی مردم زیر سایهٔ نیروهای وابسته به ارتجاع و استعمار صحبت نمود. خانم  روشن وضع جاری را محصول سیاست ها و اعمال قدرتهای بزرگ طی چند دههٔ اخیر در افغانستان دانست. وی در سخنانش از حضور و کمک کشور های بیرونی و به خصوص ایران، پاکستان،  روسیه و اعراب به نیروهای دهشت افگن صحبت نمود. وی گفت دولتهای این کشور ها با کمک و پشتیبانی از نیرو های سیاه و عقبگرا تحت فرمان خود شان در کشتار، نا امنی و تخریب زیر بنا های کشور سهم دارند. خانم روشن گفت بحیث وکیل مردم فراه به مؤکلین خود وعده داده تا صدای آنها باشد و حقایق را بدون هراس بیان کند. خانم روشن از مداخلات ایران در مرز غربی افغانستان صحبت نموده و از موجودیت سپاه پاسدراران و جنگجویان لشکرفاطمیون که از میان مهاجران افغانستان استخدام گردیده  و در جنگ سوریه شرکت داشتند،  درداخل سرحدات غربی افغانستان سخن راند. خانم روشن گفت قرارداد امنیتی با آمریکا یک خبط سیاسی بود و نتیجهٔ آنرا ملت ما اکنون به چشم سر می بینند. آمریکا حین خروج خود ، سلاح های ثقیله و مهم را با مهمات آن از طریق فضا به پاکستان انتقال داد و یا هم تخریب کرد. بانو روشن عضو ولسی جرگه افغانستان جلسات صلح نمایشی را که به رهبری آمریکا در قطر، و دیگر جاها براه انداخته میشود، ، یک ترفند و فریب خوانده و با صراحت ابراز داشت که راه بیرون رفت را در اتحاد و یک پارچگی مردم افغانستان برای نجات وطن شان از جنگ وتجاوز خارجی دانسته و افزود که یک ملت خود می تواند سرنوشت خود را رقم بزند و نباید به دولتهای بیگانه اجازهٔ داد تا در این امر مداخله کنند.
سخنران دومی داکتر حنان روستایی محقق و پژوهشگر آگاه در یکی از پوهنتون های آلمان بود. موضوع بحث داکتر روستایی “ابعاد منطقوی و بین المللی جنگ کنونی افغانستان” بود. داکتر روستائی تحلیل علل و پیشینهٔ منازعات منطقهٔ ما را با شرحی در مورد کوشش دول غربی برای ایجاد نظم نوین جهانی آغاز نمود و ایجاد استراتژی خاور میانهٔ بزرگ را بخشی از این نظم نوین خواند. وی گفت طبق استراتیژی مذکور، هرگاه دول کشور هائی چون لیبیا،  سودان، سومالی، سوریه،  لبنان،  قطر، ایران و افغانستان در تقابل با منافع آمریکا و طرح شرق میانهٔ بزرگ قرار گیرند، از سر راه برداشته میشدند، که چنین هم شد.به استثنای جنگ سوریه که روسیه در آن نقش مهمی در شکست آمریکا بازی کرد. نیرو های بازمانده از تروریست های نوع داعشی و دیگر گروه های افراطی که صحنه بر آنها تنگ شد، به پاکستان و دیگر کشورهای منطقه انتقال یافتند واز آنها در شعله ور شدن  جنگ در افغانستان استفاده میشودو این گروه ها برای امنیت آسیای میانه و چین نیز تهدید بالقوه محسوب میشوند. به همین خاطر چین میکوشد درب یک معامله با طالبان را بازنگهدارد. ایران هر چند در وضعیت خوب اقتصادی نیست، ولی در سیاستهای ایجاد چالش برای آمریکا نقش مهمی در منطقه داشته است .طالبان چند نوع اند، ایرانی، روسی، پاکستانی و چینی. هر کشور میخواهد تا به طریقی از این نیرو در آینده استفاده کند.
پاکستان که در سیاست گذاری هایش پس از کودتای ثور و در دست داشتن تمام رهبران جهادی خوب پیش رفته است،  می خواهد با بقدرت رسانیدن طالبان درافغانستان میزان نفوذ اش را در این کشور توسعه داده  و به خواستهای عمده اش یعنی به رسمیت شناختن خط دیورند، ادامهٔ دسترسی به آبهای افغانستان، دسترسی بلامانع بر دهلیز تجارتی آسیای میانه، ختم مناسبات سیاسی افغانستان با هند، و تحکیم ستون پنجم در دولت افغانستان برسد. عربستان در رقابت اش با ایران برای کسب رهبری جهان اسلام،  طالبان سنی مذهب بهترین گزینه است.  تقابل سیاست های هند و پاکستان وضعیت جنگ را خرابتر کرده است. داکتر روستائی از اجماع داخلی، منطقوی و بین المللی برای حل سیاسی مشکل جنگ در افغانستان بعنوان قدم های اساسی برای خاتمه دادن به جنگ یاد آوری کرد. 
بانو بلقیس لودین، ژورنالیست اگاه و فعال مدنی (آلمان) سخنران پسین بود. موضوع سخنرانی خانم لودین توضیح ” ابعاد و عواقب جنگ جاری طالبان از لحاظ حقوق بشر و حقوق بشردوستانه و نقش افغانهای مقیم اروپا در زمینه ” بود. خانم لودین ضمن سخنرانی شان تأکید نمودند که برای حفظ حقوق و آزادی ها بقای جمهوریت ضرور است. وی اضافه نمود دفاع  از جمهوریت بحبث یک سیستم، به هیچ وجه به مفهوم دفاع از افراد نیست. خانم لودین گفت سازمانهای مدنی از طریق وداع با سیاست زدگی وظایف و مسوولیت های شان را در برابر مردم افغانستان و وطن آبائی بهترادا کرده میتوانند.  وی گفت مسؤلیت بزرگی در دفاع از حقوق مدنی همشهریان و حقوق زنان بدوش نهاد های افغانی در اروپا میباشد. بانو لودین منتقد بر کار کرد های عده ای از نهاد های دولتی، سازمان های ملی و بین المللی،  گروه رسانه ی، نهاد های مدنی بود و از شکست شان خبر داد.
بلقیس لودین رسانه ها را بخاطر جانبداری از طالبان انتقاد نمود. خانم لودین از سیاست دو پهلوی دول غربی در قبال افغانستان نیز یاد آوری نمود. وی گفت، طالبان دشمن مردم  و دشمن زن است .راه بیرون رفت از معضلات کنونی کشور را خانم لودین در اتحاد و یک پارچه گی تمام مردم افغانستان، به دور از ملحوظات قومی، زبانی، مذهبی و سمتی خواند. وی  پیشنهاد نمود تا اساسی ترین خواستها را تعین وبشکل یک مانیفست به تمام زبان های متداول ترجمه و برای تحقق آن کارکنیم.

در این قسمت ازکنفرانس ژورنالیست و فعال مدنی و سیاسی خانم رویا قادر(آلمان) ، شعری را که بزبان پشتو در شرح جنگ و بربادی کنونی که بیگانگان به وسیلهٔ عمال شان بر وطن و مردم ما تحمیل کرده اند سروده است، دکلمه کرد که مورد تحسین قرار گرفت.
با تأسف سخنران چهارم اقای داود ستیز(افغانستان)  که قرار بود چشمدید های خود از غرب و جنوبغرب افغانستان برای اشتراک کنندگان کنفرانس بیان نموه و بر مبنای آن در مورد مسیر بعدی وضع کشور نظر بدهد، بنا به اطلاعی که اندکی قبل از آغاز کنفرانس به فارو مواصلت کرد، نسبت خرابی وضع صحی به شفاخانه انتقال داده شده بود ، کنفرانس برایشان آرزوی سلامتی و تندرستی نموده به بخش بعدی اجندا  پرداخته شد.
گردانندگی بخش پرسش و پاسخ را بانو پلوشه یمین (آلمان)  و انجنیر شیرزاد( هالند) به عهده داشتند. اشتراک کنندگان میتوانستند طی  حد اکثر ۴ دقیقه نطر یا سوال خود را با مراعات نوبت مطرح کنند
داکتر جلال زاده (سویدن) وضعیت کنونی جامعه را با سالهای ۵۸ و ۵۹ مقایسه کرد و ازنقش بارز خیزیش هائی که واقعاُ مردمی باشند، منحیث نیرویی که در سرنوشت کشور سهم بسزا داشته میتواند، سخن گفت. تضاد عمیق بین دو مفهوم امارت و جمهوریت را توضیح کرد.

آقای نصیر رحیم (هالند) از سخنرانها پرسید منظور شان از ستون پنجم کی ها اند؟ ایشان سوالاتی هم از بانو بلقیس روشن داشتند، ولی خانم روشن بنا به معاذیری کنفرانس را قبلاً ترک نموده بودند.ٔ به سوال در ارتباط با ستون پنجم داکتر روستائی پاسخ لازمه را ارائه نمود.
اقای صبور زمانی (آلمان) یکی دیگر از اشتراک کننده ها بعد از توضیح اینکه خود روشنفکران زمینه ساز  جنگ وسلطهٔ افراطیت در کشور بودند، این سوال را مطرح کرد که راه حل چیست؟ ما چی کاری مثمری را می توانیم بکنیم؟ در رابطه با این سوال مهم جروبحث شد و نظراتی داده شد که در قطعنامه کنفرانس انعکاس یافته است.
خانم طاهره شمس (آلمان) هم با بیان وضعیت کنونی کشور و نا راضایتی از کم کاری های روشنفکران سوالاتی را مطرح کرد: افغانستان به کدام طرف سوق میشود؟ مسائل زنان چگونه است؟ کدام را قبول کنیم، جمهوریت  یا امارت؟ کار های مخفی و مرموز خلیل زاد،  خط دیورند،  مسائل مربوط به رسانه ها؛ این ها همه مباحثی بودند که از جانب بانو طاهره شمس مطرح شد. خانم شمس ازاینکه در کنفرانس از نظر او به نحو لازم به وضع کنونی زنان پرداخته نشد، انتقاد کرد.

آقای داکتر هدایت (انگستان) بعد از تبصره بالای وضع ناهنجار امنیتی، اقتصادی واجتماعی کشورو مردم سوالا تی را در رابطه  به اینکه برای برونرفت از وضع کنونی مردم افغانستان چی نقشی در آینده دارد؟ نقش سازمان ملل متحد،  جنگ سالار ها، طالبان و تروریستهای خارجی در بحران افغانستان چیست و چگونه باید با آن مقابله کرد. این سوالات مستلزم بحث زیاد بوده و در آینده بصورت جداگانه به آن پرداخته خواهد شد.
داکتر هاشم دانشیار هم با اظهارتی از اینکه بحث ها بیشتر تحلیلی بوده به فاکتهای که در وطن واقع میشود کمتر توجه میشود، ابراز ناراضیتی کرد. وی از  کشتار غیر نظامیان در سپین بولدک بطور مثال نام برده و تأکید کرد که لازمست به این پرداخته شود که این جنایت را کی انجام داده است؟
اقای فقیری (هالند) ضرورت تمرکز بحث بر این موضوع  را مطرح کردکه ما افغانهای مقیم اروپا چی نقشی در بهبود اوضاع داشته میتوانیم؟
آقای خیال اریوبی (آلمان) هم خواهان صحبت بالای تعین وظایف عملی بوده و اظهار داشت که با نشر قطعنامه هیچ مشکلی را حل کرده نمی توانیم.

بانو پروین سرابی (هالند) با پیشکش پیشنهاد ایجاد یک گروپ فشاررا نمود  تا جای اغانهای مقیم اروپا در مسائل کلان کشورخالی نباشد. زنها باید موازی با مردان حرکت کنند.

خانم یوسفزی (سویدن) خواستار آن شد تاحقوق و آزادی های مدنی و بخصوص احترام به حقوق مدنی و سیاسی زنان خط سرخ در هر نوع حل سیاسی مشکل افغانستان باشد.

آقای یاری (هالند) پیشنهادی داشت در مورد تظاهرات در شهر لاهه هالند و از دوستان ونهاد های مقیم هالند دعوت کردتا سهم شانرا ادا کنند.

فراخوان برای اشتراک در کنفرانس فارو به ارتباط اوضاع جاری افغانستان

فراخوان

برای اشتراک در کنفرانس فارو به ارتباط اوضاع جاری افغانستان

هالند، ۱۴ جولای ۲۰۲۱

طی هفته های اخیر در افغانستان تحولاتی به وقوع پیوسته است که امید برای حل سیاسی بحران افغانستان را ضعیفتر ساخته و مردم ما در داخل و خارج افغانستان در نگرانی و دلهره بسر میبرند. تشدید جنگ توسط طالبان که با استفاده از خلای نظامی که خروج نیرو های ناتو بوجود آورد، وارد مرحلهٔ جدید گردید، هدف پیروزی نظامی و سرنگونی نظام کنونی را تعقیب میکند. تحلیگران سیاسی و نظامی ازسناریو های مختلف در پی اوضاع کنونی صحبت میکنند که آکثریت آنها تکان دهنده اند. علاوه بر ادامهٔ جمهوریت و جنگ، ازاحتمال استقرار امارت و ادامهٔ جنگ و سوریه ای شدن جنگ افغانستان هم صحبت بعمل می آید. حکومت افغانستان هنوزهم درتبلیغات روحیهٔ اعتماد بخود را انعکاس میدهد، اما عواقب مشکل مورال در بخشی از پرسونل امنیتی و دفاعی به صراحت دیده میشود. همین ضعف باعث وسعت جغرافیای تحت کنترول طالبان شده است. 

افغانهای مقیم خارج با وصف دوری از آتش جنگ افغانستان، در شعله های آن میسوزند و بخاطر سرنوشت ۳۳ میلیون هموطن شان که در داخل افغانستان اند، شدیداً نگران اند. اکثریت افغانها به این سوالها مواجه اند که افغانستان به کجا میرود؟ آیا ما کاری برای وطن وهموطنان داخل کشور کرده میتوانیم؟ فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا (فارو) بمثابهٔ ارگان هماهنگ کنندهٔ فعالیتهای بخش متشکل افغانهای مقیم اروپا از مدتی بدینسو به فکر تدویر کنفرانس آنلاین برای تبادل نظرمیان هموطنان مقیم خارج از کشور در مورد دو سوال فوق است. اخیراً کمیتهٔ اجرائیهٔ فارو تصمیم به برگزاری کنفرانس از طریق برنامهٔ انترنتی زوم گرفت.

بدینوسیله آنعده هموطنان مقیم خارج، بخصوص اروپا و امریکای شمالی، که شرایط کنونی وطن باعث نگرانی شان شده، فرا خوانده میشوند تا همه تعلقات  قومی، زبانی و سیاسی را کنار گذشته و برای تبادل نطر با سایر هموطنان خویش و فرمولبندی مواضع مشترک دررابطه با اوضاع وطن در این کنفرانس اشتراک کنند. در برنامه دو ثلث و قت برای ابراز و تبادل نظر اشتراک کنندگان اختصاص داده شده است.

کنفرانس بروز یکشنبه ۲۵ ماه جولای سال جاری از ساعت ۴ الی ۸ شام به وقت اروپای شمالی از طریق زوم برگزار میگردد. هموطنان میتوانند ۱۵ دقیقه قبل از آغاز کنفرانس با استفاده از لینک ذیل در کنفرانس سهیم شوند.

به امید دیدار شما در کنفرانس

کمیتهٔ اجرائیهٔ فارو  

1 2 3 4 5 12