هشت مارچ وتشدید نقض حقوق زن در افغانستان

هالند، هشت مارچ ۲۰۲۲

هشت مارچ، روز جهانی همبستگی ومبارزه  زنان جهان برای کسب حقوق برابرو آزادیست. از سال ۱۹۰۹ تا اکنون، این روز، روز مبارزه با تبعیض جنسیتی و روز آگاهی و دفاع مشترک از حقوق زنان به حساب می آید.  این روز ده ها سال قبل از آنکه در سال ۱۹۷۵ توسط ملل متحد بحیث روزجهانی همبستگی زنان پذیرفته شود، در امریکا واروپا بحیث روزبین المللی زن، با اکسیونهای حق طلبانه تجلیل میگردید. هشت مارچ نقطهٔ ُاغاز مبارزات دسته جمعی زنان کارگر در شیکاگوی امریکا بود. این زنان آگاهی مبارزاتی شان را مدیون زنان کارگرمبارز و زنان سوسیالیست بودند. سپس زنان کارگر سایر کشور های صنعتی برای کسب حقوق اجتماعی، اقتصادی و سیاسی خویش، با صدا و اکسیون های مشترک،  جاده های کشور های صنعتی را اشغال کردند و توانستند با ادامه مبارزه، طی سالیان متمادی، حقوق معینی را بدست آورند. اینکه امروز زنان اروپا  از لحاظ قوانین و میثاق ها، از حقوقی مساوی با مردان برخوردار هستند، به این معنی نیست که همیشه از حقوق مساوی برخوردار بوده اند. این موقف مساوی دربرابر قانون بصورت تدریجی و در نتیجهٔ مبارزات جهانی زنان آگاه، بدست آمده است. این حقیقت که قبل از جنگ جهانی اول زنان فاقد حق رأی در انتخابات بسیاری از کشور های اروپا بودند، گواه آن است که حقوق سیاسی زنان در اروپا هم کمی بیشتر از یک قرن قبل در نتیجهٔ مبارزات دوامدار زنان برسمیت شناخته شد. حتی امروز در موقف های بالا در حکومت ها و شرکت های اروپائی زنان اقلیت اند.

از چند دهه  بدین سو تجلیل از روز هشت مارچ به حیث روز جهانی زن، در افغانستان نیز مطرح شده است و زنان کشور نیز در این روز در سطح مؤسسات دولتی و پوهنتون ها برگزار میشد و مدتی هم  توسط جامعۀ مدنی محافل متفاوتی برپا گردید. در این گردهمائی ها  ازحقوق پامال شدهٔ زنان در ساحات مختلف و خواست پایان دادن به این وضع تبادل نظر میشد. اما با تأسف زنان فعال جامعهٔ مدنی و احزاب سیاسی تا حال نتوانسته اند افکارحق طلبانهٔ خویش را بیرون از شهر های بزرگ و به قریه های کشور ببرند.

خشونت علیه زن در کشور ما یک پدیدۀ تاریخی است. اما طی ۴۲ سال اخیر که افغانستان طعمهٔ جنگ سرد و میدان جنگ قدرتهای بزرگ است، گراف خشونت و  نقض حقوق زن، به بالاترین درجۀ آن رسیده است. فرامین سه گانهٔ آقای ربانی رئیس دولت اسلامی و تصامیم و پالیسی های امارت های دیروز و امروز طالبان به تبعیض آشکارو وضع محدویتهای غیر مؤجه و قرون وسطائی علیه زنان صبغهٔ رسمی دادند.  حتی طی دو دههٔ به اصطلاح جمهوریت نیز حکمداران و متنفذین محلی وابسته به مافیای دولتی و طالبی خشونتی را  در برابرزنان به نمایش گذاشتند که درهیچ دوره ای سابقه نداشته است. آزار و تجاوز جنسی، سنگسار، شلاق زدن در ملای عام، سوختاندن، قطع اعضا، خودکشی های اجباری، آموزش اجباری انتحاری، اعتیاد، شکنجه، ازدواج های اجباری، ازدواج اطفال، قتل های ناموسی، خشونت خانوادگی، خشونت اجتماعی، خشونت مذهبی، فحشای سازمانیافته، گدایی سازمانیافته با استفادهٔ سوء ازفقر زنان بیوه و اطفال شان ، توهین و تحقیر … همگی چیز هایی ست که علاوه بر جنگ،  بر زنان کشور تحمیل گردیده است. با کشته شدن هر مرد درجنگ، مسؤلیت خانه و اطفال بدوش خانم او افتاده است. زنان با هزار مشکلات این مسؤلیت را بدوش می کشند.

از ماه اگست ۲۰۲۱ بدینسو که طالبان دوباره قدرت را بدست گرفته اند، به گواهی سازمانهای بین المللی حقوق بشر: «جنگ ختم شده اما نقض حقوق بشر و بخصوص حقوق و آزادیهای زنان تشدید گردیده است». طالبان پذیرش اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر و همه کنوانسیون ها و میثاقهای ذیربط آن را مشروط به مطابقت آن به برداشت رهبران خویش از شریعت و فقه اسلامی ساخته اند. بعبارهٔ دیگر فتوای رهبران شان مافوق قوانین ملی و بین المللی است. امروز در افغانستان هیچ قانون ملی و هیچ سند حقوقی بین المللی ضمانت تطبیقی ندارد. «فرهنگ معافیت» که طی ۲۰ سال گذشته به نفع همه زورمندان تنظیمی و مافیائی وجود داشت، حالا در انحصار طالبان است.  در چنین شرایطی است که تظاهرات پراگندهٔ ولی صلح آمیزخیابانی زنان تحت شعار « نان، کار، تحصیل و آزادی» بعد از چند ماه ادامهٔ پراگنده سرکوب گردید. در این میان وعدهٔ احیای حق تحصیل برای زنان داده شده است. اما طالبان در قسمت حق کار برای زنان نظر مساعد ندارند و صرف در سکتور های تعلیمی، صحی و پولیس امکانات محدودی برای کار زنان برایشان قابل تحمل است. در تظاهرات امروز در کابل خواست عمدهٔ زنان را «کار» تشکیل میداد. اگر طالبان طرز دید شان به حقوق و آزادیهای زنان را مطابق به مقتضات قرن بیست و یکم عیارنسازند، جنبش زنان در آینده های نه چندان دور با قدرت و سازماندهی بسیار بهتر دوباره به مبارزات شان آغازخواهند کرد. با اختناق و خشونت نمیتوان نیمی از نفوس کشور را به بند و زنجیر کشید.

تجارب زنان جهان و کشور ما نشان میدهد که زنان افغان نباید به حمایت بیرونی دل ببندند، بلکه فقط و فقط بوسیلۀ آگاهی کافی از حقوق شان، متشکل شدن و وحدت  سرتاسری خواهند توانست از شر خشونت های سُنتی و سیاسی که همواره زندگی زنان افغان را دشوار میسازد، نجات یابند.

کمیتهٔ امور زنان فارو

His Execllency Mr. J. Biden, president of United States of America

The Hague, 23 February 2022,

To:
His Execllency Mr. J. Biden, president of United States of America,

With House, Washtington DC
USA

His Execllency Mr. J. Biden

From the start of 20th century, Afghan kingdom kept gold, bonds and currency in the US Federal Reserve Bank as back up for Afghan currency (Afghani). The amount of which grew higher during the last two decades. A remarkable amount of current assets came from foreign exchange funds that accumulated over the past 20 years. Half a billion of it is deposits of the ordinary Afghans and businessmen trusted by commercial banks to Afghanistan Central Bank.

When the pro-US Afghan government dissolved on 15 August 2021, it left behind more than $7 billion in central bank assets on deposit at the Federal Reserve Bank in New York. Another three billion was put on deposit in Banks in Germany, Switzerland, Qatar and United Arab Emirates.  Because it was no longer clear who — if anyone — had legal authority to gain access to those accounts, the Federal Reserve bank made the funds unavailable for withdrawal. Banks in Germany, Switzerland, the United Arab Emirates and Qatar followed suit. This move was understandable because it was a safeguarding measure to protect the assets of Afghanistan.

On Feb. 11th 2022, you, as US president issued an executive order  invoking emergency powers to freeze all $7 kept in New York. The administration said, it would ask a judge for permission to move $3.5 billion to a trust fund it would set up to support the needs of the Afghan people, like for humanitarian relief. In the meantime, you started to clear a legal path for certain relatives of victims of the Sept. 11, 2001 attacks to pursue $3.5 billion from the 7-billion-dollar assets of Afghanistan Central Bank. 

Your decision on expenditure of national assets of Afghanistan is not acceptable to the people of Afghanistan. It is unusual and controversial. FAROE, a platform of tens of Afghan social-cultural organizations of Afghans residing in Europe, decided to join the protest of the people of Afghanistan demanding reconsidering this decision by you, Mr. president. European Afghans expect also European Union and its Member States to stand with the people of Afghanistan and criticize president Bidens decision on this issue.

Why Afghan Europeans oppose this decision:

  • Afghan assets in Federal Reserve Bank and in banks in other 4 countries belong to the people of Afghanistan, not to the Taliban. A big part of these assets kept in Fed, since the 50s, when Afghanistan a kingdom was. That was long before the Taliban project was designed by the CIA and implemented in 1993 by Pakistan.
  • Mr. Biden’s executive order on partition and expenditure of the assets belonging to another nation, on US soil, is highly unusual and contradicts all legal norms, customary international laws, and general standards of ethics.
  • To give the assets of one of the poorest countries in the World to the victims of a terrorist attack planned and executed by 15 nationals of the oil rich Saudi Arabia, where no Afghan was involved. and the leader of this terrorist group was granted sanctuary by Pakistani Army in Abbottabad until his death in 2012, is an excessive reaction against a nation which have nothing to do with 9/11.
  • This executive order destroys the trust, a part of the population in Afghanistan had, in banking system and in the United States. The decision feeds the growth of anti-American sentiments the Taliban try to create.
  • The people of Afghanistan have been victimized and revictimized repeatedly by the Taliban from 1996 tell now. Using financial assets of these victims to pay the victims of 9/11 tragedy, is not justifiable. It will mean re-victimizing a nation, badly misunderstood by Mr. Biden.
  • Blocking the Afghan banking system from international banking system (SWIFT)brought the weak economy of Afghanistan in verge of collapse. Traders cannot pay or receive money. This measure can not affect the Taliban. They are used to illegal ways of transfer of money and relying on benefits from illicit business of drugs. As the experience of Iran and North Korea shows, economic sanction without a limited target, does not affect the dictators, but the ordinary people. We request the US president to target the Taliban, not the whole nation.  
  • Humanitarian crisis in Afghanistan started in 2020, has reached the phase of mass starvation which can result to destabilization, and a new wave of refugees if not addressed timely. Addressing this problem needs international solidarity and contribution by all rich countries. But FAROE opposes your decision to use 3,5 billion of the 7 billion kept in Fed for humanitarian relief. The USA, as former occupying power which used Afghan territory for war on terror, has a moral responsibility towards the people of Afghanistan who lost 250.000 of its sons in this war. Mr. President, you should help this people out of humanitarian crisis, but not by using their own national assets.
  • We do not ask for handing these assets over to the Taliban. We want you to let the assets sit untouched, gathering interest for years, until the Taliban lose power or change itself to a normal and legitimate government.

The World is responsible for what is happening in Afghanistan. If the USA sanctions the people of Afghanistan despite their sacrifices, they will lose its fait in the USA, a nation they respected in 2001 and did not resist its invasion. Afghanistan needs these assets for standing up after a crisis started in 1978 and continues now. To nihil these assets, will be an historic mistake and depriving Afghan nation from any chance of recovery.

With regards,

Mrs. Lona Wali, chairperson of FAROE

<<ترجمهٔ نامهٔ فارو به رئیس پارلمان اروپا بمناسبت <<روز های زنان افغان

<<ترجمهٔ نامهٔ فارو به رئیس پارلمان اروپا بمناسبت <<روز های زنان افغان

اول فبروری ۲۰۲۲

موضوع : حقوق بنیادی مردم افغانستان منجمله حقوق اساسی و انسانی زنان که بیش از نصف جامعه افغانستان است 

قابل توجه:  

جلالتماب روبرتا متسولا رئیس  پارلمان اروپا 

کاپی: جلالتمآب جوزپ بورل فونتله نمایندهٔ ارشد اتحادیهٔ اروپا برای امور روابط خارجی و امنیت 

محترمه خانم روبرتا متسولا رئیس پارلمان اتحادیه اروپا 

نخست از همه انتخاب شما را در پُست ریاست پارلمان اتحادیهٔ اروپا به شما صمیمانه تبریک گفته و موفقیت تان را در این پُست مهم خواهانم. فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا پلاتفرم همکاری ده نهاد اجتماعی، فرهنگی و دادخواهی متعلق به افغانهای مقیم اروپا است که طی ۲۰ سال گذشته فعالیتهای زیادی نه تنها در ساحهٔ  زیست باهمی و سهم گیری پناهندگان و افغانهای مقیم اروپا در زندگی اجتماعی دول عضو این اتحادیه پرداخته بلکه درحد توان در ساحات مردم سالاری و حقوق بشر تحولات داخل افغانستان را نیز تعقیب نموده و با برگزاری کنفرانس ها و سمینار ها زمینهٔ تبادل نظرمیان افغانهای مقیم اروپا  و انتقال تجارب متخصصین افغان به داخل کشوررا  نیز با نگاه مسولانه ترغیب نموده است.  

فارو از ابتکار جلالتمآب شما  برای برگزاری و تدویر نشست ” روز های زنان افغان” که در روزهای اول و دوم فبروری ۲۰۲۲ برنامه ریزی شده است، استقبال میکند و توجه شما،  شرکت کنندگان این نشست ها و مسئولین اتحادیه اروپائی را به ضرورت اقدامات عاجل و استفاده از همه امکانات اتحادیهٔ اروپا برای گرفتن تعهد رسمی از طالبان برای تضمین حقوق اساسی مردم و بخصوص زنان افغانستان جلب میکند..  

ما یقین داریم که شما از اوضاع ناگوار و فقدان امنیت فردی اقشار مختلف چون زنان فعال و اعتراض کننده، هنرمندان،  کارکنان نظامی و امنیتی رژیم قبلی،  از زمان غضب قدرت توسط طالبان بتاریخ ۱۵ اگست مطلع هستید. فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا بحیث بخش متشکل  بیش از ۵۰۰ هزار افغان مقیم اروپا، اوضاع داخل کشور را با نگرانی شدید تعقیب میکند.  امیدواریم با پیشنهادهای زیردر یافتن راه حل مناسب که بتوانند غاصبین حاکمیت در افغانستان را مهار سازد سهم خویش را ادا نمائیم. 

پیشنهاد ها:  

طالبان با نقص صریح حقوق بشر، بویژه مواد اول، دوم، سوم، پنجم، نهم و دوازدهم و بسیاری از مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنواسیونهای الحاقی ، باعث محروم ساختن زنان و دختران از حقوق بنیادی و انسانی شان مانند تحصیل، کار، مسافرت، ورزش، هنر، تجارت و حضور در زندگی اجتماعی گردیده، نیمی از جامعه را محکوم به نشستن در چهاردیوار خانهٔ میسازد. تأثیرات منفی این نوع پالیسی در برابر زنان نه تنها برای نسل جوان کنونی زنان افغان فاجعه بار است، بلکه تأثیرات ناگوار بر اقتصاد خانواده ها و حالت روحی زنان و اطفال در خانواده داشته،  در طولانی مدت میتواند بر زندگی نسل های آینده تأثیرات مُخرب داشته باشد. این وضع باید برای ما در اروپا غیر قابل قبول باشد.  

انتظارمیرود که دفتر اتحادیه اروپا که فعلا در کابل مستقر گردیده در همکاری با یونما یک کمیته حقیقت یاب راجهت شناسائی جنایت های انجام شده توسط افراد مسلح طالبان، بخصوص سرکوب جنبش خود جوش زنان در کابل، جلال آباد، هرات، غزنی، مزار شریف، قندهارو آزار و اخطاربه خانواده هایشان ایجاد نماید. جنببش خودجوش زنان کابل که متعاقب غضب قدرت توسط طالبان آغاز یافت، با جوش و خروش تا  ده روز قبل علیرغم  تهدید و ارعاب جریان داشت ولی طالبان توانستند با استفاده از سپری مُرچ و زندانی ساختن عده ای ازدختران معترض و خانواده های شان، این اعتراضات راخاموش سازند. حمله برژورنالیستها که معنی حمله بر آزادی بیان را دارد، نیزشدت گرفته است. کمسیون حقیقت یاب میتواند در این زمینهٔ حمله برکارمندان رسانه ها و زندانی ژورنالیست ها، فعالین حقوق بشر و جامعهٔ مدنی  کار مؤثرانجام دهد.  

با توجه به آنچه اکنون جریان دارد خوف آن وجود دارد که طالبان افغانستان را مانند دوران حاکمیت حزب دموکراتیک خلق افغانستان به صحنهٔ  ادامه همان سیاست سر کوب، زندان اعمال شکنجه، ارعاب وایجاد وحشت با وسعت کل افغانستان مبدل سازند.  لذا انتظار میرود که اتحادیه اروپا با تمام ابزار های که در دست دارند، تا زمانیکه  حاکمیت طالبان حقوق بشری افغانها، بخصوص حقوق زنان را تضمین کنند و با برگزاری انتخابات دموکراتیک برای تعین نظام سیاسی آینده موافقت نکنند،  نباید برسمیت شناخته شود. 

از اروپا انتظار میرود تا با رعایت ممنوعیت پرواز اشخاص مشمول لیست سیاه تروریسم ملل متحد در فضای هوائی اتحادیه اروپا، که یکی از دست آوردهای مبارزه با تروریزم است، تفاوت خود را با کشور هائی چون روسیه و پاکستان به نمایش گذارند. سفر انس حقانی مشاور ارشد وزرات داخله کابل و برادر سراج الدین حقانی که مسؤلیت ارتکاب ده ها عملیات و کشتار جمعی نه تنها قتل افغانها بلکه صد ها سرباز و امداد گران اروپائی را نیز بدوش گرفته اند، به ناروی و اشتراک او در نشست ها با سیاسیون اروپا شدیدا نگران کننده است.  

فارو با تاکید بر خواسته های جامعه مدنی و زنان شرکت کننده در کنفرانس اوسلو، بخصوص از خواسته بر حق آنها مبنی بر تشکیل کمسیون مستقل نظارت با صلاحیت در تعامل و همکاری میان دفتر اتحادیه اروپا که فعلا در کابل مستقر گردیده و یوناما متشکل از خانواده های متضرر و قربانیان جنایتها و نمایندگان مردم و سازمانهای حقوق بشری پشتیبانی میکند. این کمسیون میتواند  برای کنترل زندانهای طالبان، دیدار با زندانی های سیاسی، عقیدتی، جنسیتی و کمک درمستند سازی جنایات جنگی که در بیست سال گذشته و دروره بعد از ۱۵ اگست ۲۰۲۲  خاصتاُ بازداشت ها خود سرانه و قتلهای افراد ملکی، اعدامهای صحرائی، در شهر ها و روستا مؤثر واقع شوند.  

فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا (فارو) 

Excellency, Mrs. Roberta Metsola, president of the European Parliament

To: His Excellency, Mrs. Roberta Metsola, president of the European Parliament

Subject: “Afghan Women’s Day”  

Dear Mrs. Roberta Metsola,

Federation of Afghan Resident Organizations in Europe (FAROE) is a platform of tens of social and cultural organizations of European Afghans. FAROE has been active in various European countries for more than 20 years, in areas like asylum rights and social and political participation of Afghans in the social live of Member States of European Union. The organization, at the same time, has taken a responsible look at the developments inside Afghanistan and tried to contribute in the process of building democracy and human rights in Afghanistan by organizing conferences and seminars to involve Afghan diaspora in this process. 

It seems that the Taliban do not see the contradiction between their interpretation of Islam and the needs of 21stcentury Afghanistan. The group is trying to reshape Afghanistan according to their own ideology. They people of Afghanistan are not happy with this situation but can confront the violent Taliban with bare hands.  Only a group of educated women, grown in the democratic sphere of last two decades, resist the plans of the Taliban to deny Afghan women their civil, economic, and cultural rights. We are very proud of these young women. FAROE welcomed the initiative of Your Excellency and your European Parliament colleagues to hold the “Afghan Women’s Day” on the first and second of February 2022. This confirms the commitment of European Union towards Afghan women. The EU has repeatedly promised not to leave the people of Afghanistan in difficult times they experience since the Taliban seizure of power. 

Following are our suggestions on the occasion of “Afghan Women’s Day”:

  1. Taliban, with its explicit human rights violations, particularly breach of articles 1, 2, 3, 5, 9 and 12, of the Universal Declaration of Human Rights, deprive the people, especially the women and young girls of Afghanistan from their fundamental human rights and social and economic rights such as education, work, travel, sport, art and trade. They attack and harass women protesters and journalists trying to cover their protest demonstrations. The Taliban authorities prosecute activist women, detain them without a legal reason and torcher them. This has caused pain and suffering for the families of protesting girls and this generation in general.
  2. 2. The Taliban promise a lot, particularly when they are talking with the West. But they continue repression of the people and deny them their rights. We suggest that the current UN reports mechanism should be upgraded to UN fact finding mission. European Union office currently stationed in Kabul, can collaborate with UNAMA, to establish a fact-finding committee to identify and monitor human rights abuses and other cruelties committed by Taliban gunmen, against the women protesters and other civilian in the country. 
  3. Repression of the spontaneous protest movement of women in Jalalabad, Herat, Ghazni, Mazar-e Sharif and Kandahar raised concern among the Afghan community in Europe and the greater part of the European people.  Since the Taliban’s occupation of Kabul, women’s protests have been launched until ten days ago, with threats and intimidation, the latest protests were silenced by the arrest of dozens of girls and members of their families, and the attack on the Media Federation yesterday was also a shock for the Afghan community in Europe. A UN fact finding mission can prevent or examine such violations by the Taliban. 
  4. 3. European Union is expected to use its all power to continue political and diplomatic pressure on Taliban. Before Oslo meeting there was some rumors about possible recognition of the Taliban government by the West. Fortunately, it did not happen, but Afghans showed dissatisfaction about it in social media. The West should not give away this effective instrument. At least not before realization of the right of education, work and political rights of women and ensuring the rights of minorities by insisting on elected government. 
  5. 4. Ban on the flight of the by UN blacklisted terrorists in EU airspace: Europe as the center and starting point of current-World civilization has a moral duty to insist on application of the common decisions taken by the UN Security Council concerning bans on blacklisted terrorist organizations and persons. Afghan community living in Europe is strongly concerned about the visit of Anas Haqqani, senior advisor to his brother Sirajuddin Haqqani the leader of infamous Haqani Network and minister of interior, responsible for dozens of operations and mass murders of not only Afghans, but also hundreds of NATO soldiers and aid workers. 
  6. FAROE underlines the demands of women participating on behalf of protest-women in the Oslo meetings concerning formation of an independent commission of qualified observers by the UNAMA and the European Union Office, based in Kabul. The commission should include affected families and victims of crimes, and representatives of the people and human rights organizations to monitor the Taliban’s behavior, to control Taliban prisons, to meet with ideological, gender-based political prisoners. 
  7. It is important not tot forget supporting the International Criminal Court by insisting on Investigating war crimes committed since 2003, the year of membership of Afghanistan in ICC. It is impossible to get real and sustainable peace, without justice for the victims and their families. 

External Relations Committee of 

Federation of Afghan Resident Organizations in Europe

Afghan Women’s Day

The Hague, 1st February 2022

To: His Excellency, Mr. Josep Borrell Fontellesthe High Representative of European Union for Foreign Affairs and Security Policy

Twitter: @JosepBorellF

Subject: “Afghan Women’s Day”  

Dear Mr. Josep Borrell Fontelles,

Federation of Afghan Resident Organizations in Europe (FAROE) is a platform of tens of social and cultural organizations of European Afghans. FAROE has been active in various European countries for more than 20 years, in areas like asylum rights and social and political participation of Afghans in the social live of Member States of European Union. The organization, at the same time, has taken a responsible look at the developments inside Afghanistan and tried to contribute in the process of building democracy and human rights in Afghanistan by organizing conferences and seminars to involve Afghan diaspora in this process. 

It seems that the Taliban do not see the contradiction between their interpretation of Islam and the needs of 21stcentury Afghanistan. The group is trying to reshape Afghanistan according to their own ideology. They people of Afghanistan are not happy with this situation but can confront the violent Taliban with bare hands.  Only a group of educated women, grown in the democratic sphere of last two decades, resist the plans of the Taliban to deny Afghan women their civil, economic, and cultural rights. We are very proud of these young women. FAROE welcomed the initiative of Your Excellency and your European Parliament colleagues to hold the “Afghan Women’s Day” on the first and second of February 2022. This confirms the commitment of European Union towards Afghan women. The EU has repeatedly promised not to leave the people of Afghanistan in difficult times they experience since the Taliban seizure of power. 

Following are our suggestions sent on by EU organized  “Afghan Women’s Day”:

  1. Taliban, with its explicit human rights violations, particularly breach of articles 1, 2, 3, 5, 9 and 12, of the Universal Declaration of Human Rights, deprive the people, especially the women and young girls of Afghanistan from their fundamental human rights and social and economic rights such as education, work, travel, sport, art and trade. They attack and harass women protesters and journalists trying to cover their protest demonstrations. The Taliban authorities prosecute activist women, detain them without a legal reason and torcher them. This has caused pain and suffering for the families of protesting girls and this generation in general.
  2. The Taliban promise a lot, particularly when they are talking with the West. But they continue repression of the people and deny them their rights. We suggest that the current UN reports mechanism should be upgraded to UN fact finding mission. European Union office currently stationed in Kabul, can collaborate with UNAMA, to establish a fact-finding committee to identify and monitor human rights abuses and other cruelties committed by Taliban gunmen, against the women protesters and other civilian in the country. 
  3. Repression of the spontaneous protest movement of women in Jalalabad, Herat, Ghazni, Mazar-e Sharif and Kandahar raised concern among the Afghan community in Europe and the greater part of the European people.  Since the Taliban’s occupation of Kabul, women’s protests have been launched until ten days ago, with threats and intimidation, the latest protests were silenced by the arrest of dozens of girls and members of their families, and the attack on the Media Federation yesterday was also a shock for the Afghan community in Europe. A UN fact finding mission can prevent or examine such violations by the Taliban. 
  4. European Union is expected to use its all power to continue political and diplomatic pressure on Taliban. Before Oslo meeting there was some rumors about possible recognition of the Taliban government by the West. Fortunately, it did not happen, but Afghans showed dissatisfaction about it in social media. The West should not give away this effective instrument. At least not before realization of the right of education, work and political rights of women and ensuring the rights of minorities by insisting on elected government. 
  5. Ban on the flight of the by UN blacklisted terrorists in EU airspace: Europe as the center and starting point of current-World civilization has a moral duty to insist on application of the common decisions taken by the UN Security Council concerning bans on blacklisted terrorist organizations and persons. Afghan community living in Europe is strongly concerned about the visit of Anas Haqqani, senior advisor to his brother Sirajuddin Haqqani the leader of infamous Haqani Network and minister of interior, responsible for dozens of operations and mass murders of not only Afghans, but also hundreds of NATO soldiers and aid workers. 
  6. FAROE underlines the demands of women participating on behalf of protest-women in the Oslo meetings concerning formation of an independent commission of qualified observers by the UNAMA and the European Union Office, based in Kabul. The commission should include affected families and victims of crimes, and representatives of the people and human rights organizations to monitor the Taliban’s behavior, to control Taliban prisons, to meet with ideological, gender-based political prisoners. 
  7. It is important not tot forget supporting the International Criminal Court by insisting on Investigating war crimes committed since 2003, the year of membership of Afghanistan in ICC. It is impossible to get real and sustainable peace, without justice for the victims and their families. 

External Relations Committee of 

Federation of Afghan Resident Organizations in Europe

Ministry of Foreign Affairs of Norway

To:

H.E. Ms. Anniken Huitfeldt, Minister of Foreign Affairs

Ministry of Foreign Affairs of Norway

PO Box 8114 Dep.
NO-0032 Oslo, Norway
@AHuitfeldt

Subject: gatherig of 23-25 January 2022 on Afghanistan.

Her Excellency Ms. Anniken Huitfeldt,

First, I appreciate your great initiative to bring about some movement first among UN Security Council and now within international community by organizing the Oslo meetings to look for ways of solving the dilemma around humanitarian crisis and lack of respect by the Taliban for rights and freedoms of the people of Afghanistan.  

Your colleagues in the Norwegian Foreign Ministry, while speaking to the media quoted you as you had stressed that the meetings Oslo is hosting will “not represent a legitimization or recognition of the Taliban.” However, you have emphasized the need for engaging with the “de facto authorities” in Afghanistan to help the civilian population there. We appreciate this.

Federation of Afghan Resident Organizations in Europe, is FAROE the best organized umbrella of tens of social-cultural and human rights organizations, representing a significant part of Afghan diaspora in Europe. Afghan diaspora in Europe counts for more than half a million EU citizen of Afghan origin. We are deeply concerned about the situation in Afghanistan and want to be involved in important meetings in Europe concerning Afghanistan. But unlike the members of Afghan civil society, we are unfortunately not invited in Oslo meetings. Through this letter, we want to share our views with you and other participants of current Oslo meetings.

We can understand your pragmatical approach for paving the way for delivering international humanitarian assistance to the people of Afghanistan. But we hope you will, in the meantime, insist on Taliban’s official commitment to the civil, economic, and political rights of women in Afghanistan and to Human rights of the people of Afghanistan.  A semi- official discrimination against women is going on and dozens of women protestors are detained by the Taliban. This is a shame. Massive international humanitarian help may be the most urgent need of the people of Afghanistan. But the basic human rights and freedoms of women and men in Afghanistan are as essential for the people, as food and medicines.

With regards,

Mrs. L. Wali, the chairperson of FAROE

سمندر غوریانی، سابق استاد فلسفه درپوهنتون کابل درمحیط غربت درگذشت

سمندر غوریانی، سابق استاد فلسفه درپوهنتون کابل درمحیط غربت درگذشت!

از درگذشت او مدت کمی میگذرد، بتاریخ ۳ جدی ۱۴۰۰ بستگان عبدالله سمندر غوریانی خبر درگذشت او را تأیید کردند. جامعه فرهنگی افغانستان که غوریانی را از ورای نوشته‌هایش در فلسفه شناخته، مرگ او را برای حوزهٔ علم وفرهنگ افغانستان یک ضایعهٔ بزرگ میداند.

او در سال ۱٣۱۵ خورشيدی در غوریان هرات زاده شد. استاد غوریانی شرعیات را در پوهنتون کابل خواند و مدرک ‎‌ ماستری خویش  را از پوهنتون الازهر مصر بدست آورد. در پوهنتون کابل  فلسفه تدریس می‌کرد و مدتی هم مسئولیت آمریت بخش علوم اجتماعی پوهنتون کابل را به عهده داشت.

استاد غوریانی آثارش را بشکل مقالات علمی و فارغ از تعصبات دینی نوشته است. هر گاه این مقالات به اساس موضوع تقسیم بندی و آثارمتعلق به هر موضوع بشکل کتاب تدوین گردد، از آن کتب ارزشمندی بدست می آید. در اینجا بر حسب مثال به چند اثر از استاد غوریانی نام می گیریم:

ترجمهٔ تخلیصی ازعروه الوثقی سیدجمال الدین افغان

رسالۀ ماتریالیسم دیالکتیک و ماده ومعنی

رسالۀ دیالکتیک مجرد ومشخص

رساله فلسفی درباره برکلیسم در فلسفه

مقالات تحقیقی تحت عنوان تقدم شعور بر ماده که در۱۲شماره از مجله شرعیات پوهنتون کابل به نشر رسید.

مقالاتی راجع به پروازهای کیهانی به اساس تیوری نسبیت انشتاین.

مقالات تحقیقی زیرعنوان زادگاه هنر وزیبایی شناسی

ترجمه مقالاتی ازتوفیق الحکیم دانشمندمعروف مصر

مدتی قبل برخی آثار استاد غوریانی در کتابی تحت عنوان «تأملات فلسفی علامه عبدالله سمندر غوریانی» به همت پروفسور سید حسن اخلاق تدوین و توسط انتشارات امیری در کابل به چاپ رسیده است. این کتاب و سایرمقالات نشرشدهٔ استاد سمندر غوریانی افکار و تحلیلهای او را به نسلهای آینده انتقال خواهد داد.

سمندر غوریانی، درپهلوی اندیشه‌های فلسفی سقراط، ابن سینا و هگل، به معرفی افکار فلاسفهٔ جهان اسلام که چون این سینای بلخی از سرزمین ما برخواسته بودند، چون ملا صدرا،  ملا هادی سبزواری و عبدالرزاق لاهیجی نیز پرداخت. وی در زمانی فلاسفهٔ برخواسته از سرزمینی که امروز به نام افغانستان یاد میشود پرداخت، که نسل جوان با عدم آگاهی از گنجینه های علمی کشور خود، با شور وشوق به آثار فلاسفهٔ اروپائی رو آورده بودند. حال آنکه  افکار فلسفی و آثار طبی این سینا تا قرن ۱۹ مواد اساسی درسی را در پوهنتونهای اروپا تشکیل میداد.

فارو درگذشت این دانشمند شناخته شدهٔ وطن را ضایعهٔ بزرگ برای خانوادهٔ اش و خانوادهٔ بزرگ علما و اندیشمندان افغان در داخل و خارج از افغانستان دانسته وبا اعتقاد به اینکه غوریانی از طریق آثارش در اذهان مردم زنده خواهد بود، نبود فزیکی او را  به مردم افغانستان تسلیت میگوید.

کمیتهٔ فرهنگی فارو

نقض حقوق بشر در افغانستان توسط طالبان و سکوت جهان

قطعنامهٔ کنفرانس
“نقض حقوق بشر در افغانستان توسط طالبان و سکوت جهان”

شهرهاگ، ۱۲ دسمبر۲۰۲۱

بتاریخ ۱۲ دسمبر ۲۰۲۱، کمیتهٔ حقوق بشرفدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا (فارو) در همکاری با فدراسیون سازمانهای پناهندگان هالند (فافون) برای تجلیل از دهم دسامبر(روز جهانی حقوق بشر) کنفرانسی را در فضای مجازی برگزار نمود. در این کنفرانس، سخنرانان و سایر اشتراک کنندگان به بررسی وضعیت حقوق بشری در آنکشور پرداخته  وبعد از بحث وتبادل نظر  نکات مهم مورد توافق اشتراک کنندگان در رابطه با افغانستان را بشرح ذیل مورد تصویب قرار دادند:

الف- پس منظربحران حقوق بشر در افغانستان بیانگراین حقیقت است که مردم ما از چهل و سه سال بدینسو با بحران حقوق بشر  مواجه بوده، رژیمهای مختلف و ازنیروهای مسلح مخالف شان حقوق بشر را نقض وحیات، آزادی و سلامت جسمی میلیونها انسان این سزمین را از آنها گرفتند.  عوامل داخلی این بحران عبارتند ازبلند بودن فیصدی بیسوادی وعدم آگاهی بخش بزرگی از جامعه از اهمیت رعایت حقوق بشر، کودتای ۷ ثورو پیامد های آن، و جنگ خانمانسوزی که افغانستان را به میدان جنگ و مداخلات بیگانگان مبدل ساخت وحکام مستبد و دیکتاتور. در زمرهٔ عوامل خارجی این بحران میتوان ازتجاوزات نظامی وجنگهای نیابتی قدرتهای بزرگ، صدور متداوم ترور و وحشت از پاکستان به افغانستان که هنوز هم ادامه داشته و از غیر نظامیان افغانستان قربانی میگیرد، نام برد.

ب – به اساس ارقام مراجع بیطرف بین المللی، در بیست سال گذشته هردو طرف جنگ با قتل و جرح غیر نظامیان مرتکب جنایات جنگی شده اند. طالبان، شبکهٔ حقانی و داعش مسؤل فیصدی بلند این جرایم در افغانستان بوده اند. بی جهت نیست که این گروه ها از جانب سازمانهای بین المللی حقوق بشربه ارتکاب شدید ترین اشکال نقض حقوق بشر و جنایات علیه بشریت متهم شده اند و اسمای برخی از رهبران این گروه ها درلیست تروریستهای ملل متحد جا دارد. اما در سال ۲۰۱۹ ایالات متحده با همین گروه طالبان، بدون اینکه رهبران اش ازکدام  محکمهٔ عادلانه برائت گرفته باشند، به مذاکرات مستقیم پرداخت وبا امضای موافقتانامهٔ دوحه در۲۹ فبروری ۲۰۲۰ ایالات متحده موانع دیپلماتیک و سیاسی بازگشت طالبان به قدرت  را از راه برداشت. شورای امنیت ملل متحد نیزهمین سند واگذاری سرنوشت مردم افغانستان بدست طالبان را تصویب کرد. جلسهٔ سیاسی دول عضوناتو هم بر موافقتنامهٔ دوحه صحه گذاشت.  بنابرین ایالات متحده، دول عضو دایمی شورای امنیت و دول عضو ناتودر پیشگاه برای مردم افغانستان از این اعمال خویش مسؤل و جوابگومیباشند.

ج- با در نظرداشت سهم بزرگ طالبان در قتل و جرح غیرنظامیان طی دو نیم دههٔ اخیر، امتناع طالبان از برداشتن گامهای لازم برای کسب مشروعیت داخلی و بین المللی، صلاحیت صدور فرامین  توسط رهبراین گروه اصولا‌ سوال برانگیز میباشند. نخستین فرمان صادره توسط رهبر طالبان عفوه عمومی را اعلام کرد. برمبنای این فرمان مرتکبین شنیع ترین جنایات علیه غیر نظامیان افغانستان بشمول فرماندهان داعش از زندانها رها شدند. عفوه محکومین به جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت درعصر ما، نقض حقوق جزائی بین المللی وجفای بزرگ در حق بازماندگان قربانیان آن جنایات است.  خوشبختانه بموجب حقوق جزائی بین المللی این عفوه در خارج از سرحدات افغانستان اعتبار ندارد. از جانب دیگرقوماندانان محلی طالبان از همین عفوه اعلام شده توسط رهبر شان نیز تخطی میکنند و دست به کشتار های هدفمند، محاکمهٔ صحرائی و قتل افسران قوای مسلح بخصوص امنیت ملی رژیم قبلی، ارعاب ژورنالیستان و  فعالین حقوق بشر،  و غیره می پردازند. فرمان جدید ملا هیبت الله آخوند در مورد زنان، با کنار گذاشتن خواست های اساسی زنان برای اعادهٔ حق تحصیل، حق کارو حق اشتراک مساوی با مردان در زندگی اجتماعی و سیاسی کشور، از دیدگاه ایدئولوژیک طالبان به تعویض برخی عنعنات ناپسند در رابطه با ازدواج دختران با احکام شرعی امر میکند. هدف این فرمان در پهلوی شرعی سازی شرایط ازدواج، به احتمال قوی کم ساختن فشارجهانی در رابطه با حقوق زنان و در عین حال امتناع از پرداختن به خواستهای اساسی زنان است.

د- اشتراک کننده گان کنفرانس با درنظرداشت وضعیت جاری کشور، گزارشات سازمانهای بین المللی حقوق بشر، اخبار تائید شده از داخل افغانستان، شواهد  و اظهارات شهود عینی به این باور اند که حقوق انسانی مردم افغانستان در زیر سلطه ی طالبان و سایر گروه های جنگی متحد شان بشدت نقض میگردد. ارادهٔ سیاسی طالبان برای حفظ جان هموطنان شیعه مذهب ما در برابر حملات داعش قابل تردید است.  آنچه اکنون در کشور جریان دارد نقض حقوق بشر بصورت گسترده و سیستماتیک است. اما دول بزرگ جهان،  قدرتهای منطقه و فرامنطقه با وصف آنکه در بقدرت رسانیدن مجدد طالبان به درجات مختلف سهیم بوده اند، در برابر بحران حقوق بشری و بحران حقوق بشردوستانهٔ ناشی از آن با بی مسوولیتی سکوت اختیار کرده اند.
اشتراک کننده گان کنفرانس مواد قطعنامه را به شرح زیر به تصویب رسانیدند:
۱) زنان بیشتر از نصف نفوس کشور را تشکیل می دهند. این نیم نفوس امروز توسط طالبان از حق کار، حق تحصیل و حقوق سیاسی شان بی بهره شده اند؛ لازمست هر چه سريعتر به اين وضعيت پايان داده شود. نخستین قدم باید باز شدن مکاتب عالی، پوهنتون های دولتی و محلات کار بروی زنها بوده و حقوق سیاسی زنان افغانستان اعاده گردد. آزادی جامعه در گرو آزادی زن است. محروم ساختن نیم نفوس کشور از حق کارضربهٔ بزرگی به اقتصاد و انکشاف کشور وارد میکند. کنفرانس به فارو وظیفه داد تا در هماهنگی با فعالین حقوق زنان در داخل کشور، نامهٔ سرگشاده عنوانی مراجع مهم بین المللی در مورد خواستهای زنان کشور از جهان تهیه و به مراجع ذیربط ارسال نماید.

۲)کنفرانس نگرانی عمیق خود را از قتل های هدفمند دگر اندیشان و محاکمهٔ صحرائی برخی نظامیان و مامورین رژیم قبلی منتشره در گزارش ۳۰ نومبر۲۰۲۱ دیده بان حقوق بشر، وخشونت با فعالین جامعهٔ مدنی و ژورنالیستان  ابراز نموده و ارتکاب این جرایم را توسط طالبان بشدت محکوم نمود. اشتراک کنندگان کنفرانس از رهبران طالبان خواست تا از این اعمال جنگجویان خویش جلوگیری کنند.

۳)انتخاب  مسکن وترک مسکن مطابق به مادهٔ ۱۳ اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر حق هر انسان است، کوچانیدن اجباری مردم محلات توسط طالبان نقض صریح و آشکاراین مادهٔ اعلامیهٔ مذکورمیباشد. از جانب دیگراین عمل در تضاد با اصل همبستگی میان اقوام افغانستان قرار دارد. کنفرانس خواستار توقف بیدرنگ کوچانیدن اجباری شد.

۴)امروز نود وهفت فیصد باشندگان افغانستان زیر خط فقربسر میبرند و ملت ما درگیربحران اقتصادی بی سابقه میباشد.  به گزارش یونیسف یک میلیون طفل را مرگ ناشی از سوء تغذی تهدید میکند. کار و تولید بعد از بقدرت رسیدن  طالبان کاملاً به رکود مواجه شده است. زحمتکشان که اکثریت جامعه را تشکیل می دهند، بدون کار و عاید اند. بر اساس عُرف و حقوق بین المللی نیروی حاکم در کشور مکلف به ایجاد فرصت های كاری، و به حرکت انداختن چرخ اقتصاد کشور میباشند. افغانستان نیازمند کمک عاجل جهانی برای مبارزه با این وضع است. آنچه مانع کمکهای بین المللی به مردم افغانستان میشود، نقض سیستماتیک حقوق زنان، حقوق بشر و آزادی بیان و رسانه ها توسط طالبان میباشد.  کنفرانس خواستار رفع این موانع از سوی حکام کنونی کشور شد تا از فاجعهٔ بشری جلوگیری شده بتواند.

۵) افغانستان کشوریست با جمعی از اقلیت هاي قومی و مذهبی. در وضع کنونی که قدرت در انحصار گروه طالبان است، اقلیت ها ازمراجع تصمیم گیری در مورد توزیع منابع ملی وتعین نحوهٔ مصرف كمك  های بین المللی  بر اثر سیاست های انحصار طلبانهٔ طالبان  به دورمانده اند؛ کنفرانس با رد شیوهٔ حکومتداری سهامی، بر اشتراک شایسته گان همه اقوام افغانستان در سطوح تصمیمگیری در مورد امور کشوری شد.

۶)کنفرانس سکوت دول منطقه وجهان را بخصوص سکوت کشور هائی را که خود را علمبردار حقوق بشر در جهان معرفی میکنند، درمورد نقض شدید وهمه  جانبهٔ حقوق بشرتوسط گروهی که یک ملت را به گروگان گرفته ومیخواهد ایدئولوژی خود را برآن تحمیل کند، غیرقابل درک دانسته و خواستارآن شدند تا این کشور ها برعلاوهٔ منافع ملی خود به سرنوشت ۳۵ میلیون انسان افغانستان نیز توجه کنند. کنفرانس خواهان آن شد که در چنین وضعی، نباید حکام کنونی افغانستان برسمیت شناخته شوند.

۷)با آنکه فرار مغز ها برای افغانستان یک فاحعه است. تعداد روز افزون مردم بخاطر عدم اطمینان از امنیت شخصی ،  نقض حقوق بشر، فقر و بیکاری در تلاش پناهندگی وطن را ترک میکنند. متأسفانه این هموطنان، به استثنای آنانیکه در چوکات برنامهٔ تخلیه به خارج منتقل میشوند، با دروازه های بسته و هزاران مشکلات دیگر مواجه اند. برخی خود را آتش میزنند و عده ای هم بعد از سالها اعتراض بی نتیجه دهن خود را میدوزند.  دول ثروتمند جهان بخاطر سهم شان در بقدرت رسانیدن مجدد طالبان در برابر مردم افغانستان مسؤلیت اخلاقی دارند. این کشور ها یا در رفع علل پناهندگی اقدامات کارساز کنند یا پناهجویان افغان را با آغوش باز بپذیرند.

۸)در شرایط کنونی که رسانه های داخل کشور ناگزیر از خودسانسوری بخاطر رعایت ملحوظات دیکته شده توسط طالبان اند و یا کاملاً مسدود شده اند، کنفرانس برای بلند نگهداشتن صدای مردم افغانستان و رسانیدن این صدا بگوش جهانیان، برضرورت پلاتفرمهای آنلاین رسانه ای در سطح کشورها توسط ژورنالیستهای متعهد افغان تأکید نمود.

۹)کنفرانس با استقبال از اینکه قضات محکمهٔ جزائی بین المللی مصروف بررسی درخواست څارنوال این محکمه برای اجازهٔ آغاز تحقیقات در مورد مظنونین داعش و طالب در دو دههٔ اخیردر افغانستان اند و به قربانیان و بازماندگان قربانیان این جنایات تا اخیرماه جنوری ۲۰۲۲ وقت داده اند تا شکایات خود را از طریق وبسایت محکمه جزائی بین المللی (www.icc-cpi.int ( ثبت کنند، ازعدم شمولیت نظامیان مظنون دول عضو ناتو در این درخواست، ابراز تأسف کرد.

۱۰)کنفرانس عمل طالبان مبنی برمتوقف شدن کارمیکانیزمهای غیردولتی حقوق بشری چون کمیسیون مستقل حقوق بشر را محکوم نموده بر مهم تر شدن نقش نهاد های حقوق بشری غیر دولتی در خارج از کشورهمچون فارو برای ادامهٔ دفاع از حقوق بشر و پیشبرد داعیهٔ عدالتخواهی تاکید کرد.

۱۱‍)کنفرانس تصمیم سازمان ملل  برای ارسال گزارشگران خاص حقوق بشر به افغانستان را بسنده نداسته و خواستارتجدید نظر بر این تصمیم و ارسال کمسسیون های حقیقت یاب با صلاحیت جزائی از جانب ملل متحد شد.

قطعنامهٔ فوق در (۱۱) ماده به اکثریت آرا از جانب اشتراک کنندگان کنفرانس تصویب شد.

Afghan children & World Children’s Day

Afghan children & World Children’s Day

The Hague, 20 November 2021

November the 20th, is observed in almost all countries as World Children’s Day. The Day was first observed in the year 1954 on 14 December by the United Nations General Assembly (UNGA). The date of 20 November is deemed significant, as, on this day in 1959, the UNGA adopted the Declaration of the Rights of the Child. On 20 November 1989, UNGA also adopted the Convention on the Rights of the Child. The theme for World Children’s Day 2021 is ‘A Better Future for Every Child‘. The theme is being observed in accordance to the global coronavirus pandemic which has affected the rights of every child.

In Afghanistan is however, this year, no room for celebration of this day. Famine and high prices have taken the most basic necessities of life from children. Malnutrition has endangered the lives of more than a million children. Corona hospitals have been closed as the World Bank stops aid. In the state-run Sehat-e-tefl hospital in Kabul, they were forced to cut down trees to provide food for patients and doctors because the hospital does not have the money to provide fuel.

Teenage girls are not allowed to attend school. Students at state universities are deprived of education because the Taliban are since three months  waiting a decision by clerics on an Islamic education bill. Can Afghan children and youth celebrate World Children’s Day in such a situation? It is a shame that the World is only reluctant to recognize the Taliban regime. Even the promises of humanitarian help directly to the people of Afghanistan has not been realized yet. Why the Afghan children should suffer from malnutrition, hunger, lack of medication, closed school etc? They had nothing to do with Doha Agreement, which caused the collapse of the former regime and Taliban takeover!

The Executive Committee of FAROE

تجلیل از روز جهانی طفل

تجلیل از روز جهانی طفل در شرایطی که اطفال افغانستان از فرق فقر فروخته میشوند!؟در حالیکه ده ها هزار طفل بخاطر عدم دسترسی والدین شان به مواد غذائی صحت شان را از دست داده اند، والدین بخاطر بقای بقیه اعضای خانواده دختران خورد سال شان را میفروشند و ملیلون ها دختر نوجوان بخاطر عقاید افراطی طالبان از درس و تعلیم محروم اند،  جهان مصروف تجلیل از روز جهانی طفل است. آیا دول ثروتمند جهان در این قسمت احساس مسؤلیت می‌کنند؟ وعده های میان خالی درد اطفال افغانستان را دوا کرده نمی تواند.

1 2 3 4 33