به نقض حقوق بشرو اشغال دفاتر کمسیون حقوق بشر و وزارت امور زنان خاتمه دهید

به  نقض حقوق بشرو اشغال دفاتر کمسیون حقوق بشر و وزارت امور زنان خاتمه دهید!

شرایط کنونی افغانستان پیچیدگی های خود را دارد. مداخلات همسایگان برای ایجاد بی ثباتی در افغانستان از دید هیچکس پوشیده نیست.  پخش اخبار جعلی مبالغه آمیزدر رسانه های اجتماعی در رابطه با آنچه در افغانستان اتفاق می افتد بر بغرنجی قضاوت در مورد اوضاع می افزاید. اما سازمان های مدافع حقوق بشری وظیفه دارند تا در میان انبوه اخباری که به رسانه های اجتماعی راه می یابد، کاه را از گندم جدا کنند و اخبار مؤثق نقض حقوق بشر را مشخص نموده، جدی بگیرند و علیه آن اعتراض کنند. استفاده از شلاق و کیبل علیه ژونالیستان و لت وکوب زنان اعتراض کننده ، اخراج مردم ملکی از خانه های شان بدون بدیل قابل قبول و خشونت با مظاهره کنندگان (قندهار، کابل، مزار…) مثالهای از نقض حقوق بشر توسط طالبان است که منابع مختلف آنرا تائید کرده اند.  .

با آنکه طالبان مردم کشور را منبع مشروعیت قدرت سیاسی نمیدانند، اما به این معترف اند که انسان خلیفهٔ خداوند در روی زمین است وانسان از خود حقوقی دارد. هم ادیان وهم حقوق بین المللی این حقوق را مشخص نموده و در اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر این حقوق توحید و تدوین شده و جزئی از منشور مؤسسهٔ ملل متحد میباشد. بس هر دولتی که علاقمند است بخشی از جامعهٔ ملل باشد و به انزوا نرود، باید به این اصول پابند باشد. تحریک طالبان اینبار اعلام نموده اند که به حقوق بشر و میثاق های بین المللی تا جائیکه در تناقض با اسلام نباشند، احترام میگذارد.

موجودیت یک نهاد مستقل نظارت کننده ازتطبیق  حقوق بشر توسط نهاد های دولتی و خصوصی در جهان امروز یک نیاز مبرم میباشد.   همچو نهادی در چوکات قانون اساسی ۲۰۰۴ و به همکاری و کمک مستقیم کمیسیون حقوق بشر ملل متحد ایجاد شد که عبارت است از کمسیون مستقل حقوق بشر. این کمسیون توانست به کمک مالی، معنوی و سیاسی مؤسسهٔ ملل متحد طی بیش از یک ونیم دههٔ اخیر در۳۴ ولایت افغانستان دفاتر محلی خود را ایجاد نموده و به نظارت وگزارشدهی از وضع حقوق بشر در کشور بپردازد. صرف نظر از نارضائیتی هائی که در مورد کارکرد های این کمسیون وجود دارد، موجودیت این کمسیون برای کشور ما ضروری پنداشته میشود. اما به روز شنبه ۱۸ سپتمبر اعلامیه ای از جانب این کمسیون به نشر رسید که موجب تشویش و نگرانی مدافعین حقوق بشرگردید. کمسیون در این اعلامیه  مدعی شده است که طالبان با تسلط در افغانستان تمامی دفاتر و دارایی های  این کمیسیون را غصب کرده اند. در این اعلامیه آمده است که طالبان از دفاتر کمیسیون مستقل حقوق بشر افغاستان برای برگزاری نشست های شان کار می گیرند و از وسایط  نقلیه و کمپیوتر های این نهاد استفاده می کنند. هرگاه این ادعا واقعیت داشته باشد، اشغال شعبات کمسیون مستقل حقوق بشرقابل تأسف است و ما آنرا محکوم نموده خواستار تخلیهٔ دفاتر این کمسیون،  فعال سازی مجدد کمسیون و احترام به استقلالیت این کمسیون میباشیم.

تسلط طالبان زنان را بیشتر از همه اقشار دیگر جامعه شوک داد و نا امید ساخت. تجربهٔ تلخی که زنان از دورهٔ حاکمیت طالبان در سالهای ۱۹۹۶ الی ۲۰۰۱ داشتند منبع این نا امیدی بود. در آن سالها طالبان زنان را زندانی خانه های شان ساخته بودند و بر علاوهٔ محرومیت از حق کار و تحصیل، حق این را هم نداشتند که برای خرید دوا برای طفل مریض خود، بدون محرم شرعی به دواخانهٔ نزدیک محل اقامت خود بروند.هر خلاف رفتاری کوچک با شلاق ادارهٔ امر بالمعروف مجازات میشد. اقدامات اخیر طالبان چون تعلیق کار زنان در دفاتر دولتی تا تدوین وتصویب لایحهٔ که شرایط آن را تعین کند، به یاد آورندهٔ  خاطرات تلخ سالهای ۱۹۹۶ الی ۲۰۰۱ است. به کارمندان  وزارت  امور زنان نیز اجازهٔ کار داده نشده و در عوض لوحهٔ این وزارت توسط طالبان برداشته شده و به عوض آن لوحهٔ همان سازمان شلاق زن یعنی ادارهٔ امر بالمعروف نصب شده است. این عمل هم برای هر مرد و زن افغانستان تکان دهنده است.

وزارت امور زنان ادامه دهندهٔ کار « دمیرمنو ټولنه» است. «دمیرمنو ټولنه»  در سالهای ۱۳۳۰بحیث یک مؤسسهٔ غیر دولتی ایجاد شده وخدمات زیادی در بخش سواد آموزی و دادن آگاهی به زنان از حقوق شان انجام داده  و در بلند بردن مهارت زنان در صنایع دستی مثل گلدوزی، خیاطی و غیره برنامه های منظم داشتند. تعمیر وزارت امورزنان و سینمای زینب هم اساساً مالکیت همان میرمنو ټولنه است که توسط اشخاص به آن مؤسسه اهدا شده بود. بنااً طالبان در آن حق تصرف مالکانه را ندارد. آغاز کار مجدد وزارت امور زنان، چه در شکل قبلی آن یا با تعدیلات و واگذاری مجدد تعمیر ذیربط به این وزارت خواست همه زنان و آنعده از مردان افغانستان است که به زنان وحقوق شان احترام قایل اند.  

اگرچه وزارت امور زنان طی سالهای موجویت خویش نتوانست بحیث یک وزارت پالیسی ساز، نقش فعال درپر س قانون گذاری وپالیسی سازی در سطوح بالا به نحوهٔ لازمه و بنفع ارتقای موقف زنان ایفا کند، اما در همان حالت نیمه سمبولیک اش هم، برای زنان یک مرجع داد خواهی، کمک حقوقی ومنبع امید تلقی میشد. 

کمسیون حقوق بشر فارو

سرنوشت آزادی بیان و رسانه ها در افغانستان تحت تسلط طالبان

سرنوشت آزادی بیان و رسانه ها در افغانستان تحت تسلط طالبان

بر بنیاد اطلاعات فدراسیون بین المللی خبرنگاران بیش از ۷۰۰۰ کارمند رسانه یی پس از تصرف افغانستان از سوی طالبان متأثر شده اند. آنان یا از کار دست کشیده اند و یا هم از ترس مخفی شده اند. احمد وحید پیمان، روزنامه نگار افغان که اکنون به آلمان فرار کرده است به این فدراسیون گفته است که فعالیت خبرنگاران زن ممنوع شده است و برنامه های سرگرمی از رسانه ها کاملاً لغو گردیده اند: «طالبان فقط وانمود می کنند که با مردم مدارا می کنند تا در سطح بین المللی شناخته شوند، اما نمونه های بیشماری از حملات گسترده آنان وجود دارد» بر اساس اطلاعات این فدراسیون ۱۵۳ رسانه مجبور به توقف فعالیتهای شان شده اند.

انتونی بلانگر، دبیرکل این فدراسیون گفته است: «من معتقدم آنچه ما شاهد ظهور آن خواهیم بود، یک رسانه رسمی – یک رسانه طالبان و بدون حضور زنان است»

The fate of the freedom of expression and media in Taliban-dominated Afghanistan

According to the International Federation of Journalists(IFJ), more than 7,000 media workers have been affected by the Taliban's occupation of Afghanistan. They have either quit their jobs or gone into hiding out of fear. Ahmad Wahid Peyman, an Afghan journalist who has now fled to Germany, told the IFJ that female journalists had been banned and that entertainment programs in the media had been completely canceled: "The Taliban are only pretending to be tolerant of the people. "To be recognized internationally, but there are countless examples of widespread attacks." According to the IFJ, 153 media outlets have been forced to shut down. "I believe that what we are going to see is an official media - a Taliban media without women," said Anthony Blanger, the IFJ's secretary general.

آلمان: آغاز روند پذیرش بیش از ۲۰۰۰ فعال حقوق بشر از افغانستان

آلمان: آغاز روند پذیرش بیش از ۲۰۰۰ فعال حقوق بشر از افغانستان | مهاجرت به اروپا | DW | 14.09.2021

ازحقوق بنیادی آزادی بیان و دسترسی مردم ما به اطلاعات پشتیبانی میکنیم

ازحقوق بنیادی آزادی بیان و دسترسی مردم ما به اطلاعات پشتیبانی میکنیم

بیست و ششم جنوری ۲۰۲۱

حق بنیادی آزادی بیان و حق بنیادی دسترسی به اطلاعات و معلومات، حقوقی اند که با کار ژورنالیست ها به طور عمده اجرا و تمثیل می شوند، این حقوق در مادۀ ۱۹ اعلامیۀ حقوق بشر، و در میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی ۱۹۶۶ – که افغانستان به آن ملحق است – در مادۀ ۱۹ آن در فقرات ۲ و ۳ صراحت دارد و در مواد ۳۴ و قسماً ۵۰  قانون اساسی کشور نیز تضمین شده است این حقوق  به اندازه ای مهم و اساسی است که می گویند: « آزادی اطلاعات و دسترسی به اطلاعات ومعلومات آکسیجن جامعۀ دیموکراتیک است».و تأمین کنندۀ این آزادی و ممثل این حقوق همین ژورنالیست ها می باشند، به این ترتیب حمله به جان ژورنالیست ها مبین نیت طالب ها مبنی بر درهمکوبیدن حقوق آزادی بیان و خفه کردن دسترسی به اطلاعات و معلومات و کار خبر رسانی یعنی قطع  اوکسیجن جامعۀ دموکراتیک است که به طور فزیکی اعِمال می شود.

رویداد های خونین ترور که اخیراً در شهر های بزرگ کشور- به خصوص در شهر کابل – توسط گروه تحریک طالبان و احیاناً به دست گروه های تروریستی دیگر نظیر داعش و یا دسته های تروریستی نامشخص به عمل می آید،سبب نگرانی جدی تمام هموطنان ما مخصوصاً اقشار تحصیکرده، شامل ژورنالیست ها، متخصصین واعضای جامعۀ مدنی گردیده است، زیرا در این میان به طورعمده ژورنالیست های زحمتکش و فعال ما که در عرصۀ خبر نگاری و خبر رسانی تا حد به خطر انداختن جان های شیرین شان عرق ریزی میکنند، اعضای جامعۀ مدنی، کدر های که در ارگان های دموکراتیک نظیر مؤسسسه شفافیت انتخابات فعال می باشند، جوانان ما که مشغول آموختن علم ودانش اند، زنان کشور که تازه در هوای بالنسبه “آزاد” پر و بال باز کرده اند، آماج این ترور های دهشتبار قرار میگیرند.

تروریستان به طور حساب شده و هدفمند کدر های را که برای یک جامعۀ دموکراتیک مهم اند، مورد حمله قراداده اند. بر علاوۀ ژورنالیست ها، یکی از کارمندان ورزیده و فعال کمیسیون مستقل انتخابات، بعضی از اعضای جامعۀ مدنی، سه افسرپولیس زن در ولایت بلخ، دو قاضی زن در کابل در میان قربانیان این ترور ها دیده می شوند، که مؤید هدفمندی این ترور ها بوده و با سنجش های  محتملاً استخباراتی طرح ریزی گردیده اند.

برای بررسی  وضع موجود بهتر است نقل قول هائی از ژورنالیستانی را که در داخل افغانستان کار وزندگی میکنند، ودر کنفرانس آنلاین افغانهای برونمرزی ۱۷ جنوری سخنرانی داشتند، در اینجا درج کنیم: یکی از این ژورنالیست ها اظهار داشت که  «از ملاحظۀ مسیر طالبان در مذاکرات دوحه دانستیم که آیندۀ آزادی بیان و آزادی مبادلۀ معلومات و خبر رسانی جداً مورد تهدید است؛ ابراز فکر و اندیشه  مبادلۀ معلومات و خبر رسانی از نظر طالب ها پدیدۀ آورده شده ای امریکایی هاست که با رفتن شان این پدیده هم از میان برود، در حالیکه در اسناد عام حقوق بشر این حقوق بنیادی برای تمام عالم بشریت اعلام گشته و در قانون اساسی ما توسط مردان و زنان کشور نیز تسجیل گردیده و توسط جوانان افغانستان که در رسانه ها کار میکنند در عمل پیاده شده است. لذا کدام  تحفۀ امریکایی نمی باشد، این حقوق را به بهای خون همکاران ما  نهادینه ساخته ایم. از جانب جمهوریت دردوحه کدام نماینده ای از ژورنالیست ها وجود ندارد که از نقش کاری و مسلک شان در برابر هیأت طالب حمایت و دفاع صورت گیرد». ژورنالیست دیگری عمیقاً از این نگران بود که مبادا بالای حق بنیادی آزادی بیان و حق دریافت و ارائۀ معلومات که جان کار ژورنالستیک را احتوا میکند، در مذاکرات دوحه “معامله” گردد.

ژورنالیستی که سخنران بعدی بود تحلیل نمود که «در نتیجۀ کار خبرنگاران مردم به آگاهی هائی دست یافته اند که به خاطر حقوق شان در برابر قدرت می ایستند ودر واقع همان نیروی فشار بالای حاکمیت را تمثیل میکنند و امروز رسانه ها به قوۀ چهارم در نظام فعلی در حال مبدل شدن است که این همه رایگان بدست نیامده بلکه بادادن ۱۴۰ کشته، عدهٔ زیادی زخمی و بیش از ۱۵۰۰ شکایت ناشی از خشونت، حمله و تعرض بر جان خبرنگاران در مراجع ذیربط ٍثبت است، به آن دست یافته ایم.  بعد از حملات هدفمند اخیر به جان همکارانم، عده ای از ژور نالیست های ما یا به ترک وطن ناگزیر گردیدند یا به شیوۀ غیر مسلکیی خود سانسوری پناه بردند».

علت اساسی این سیاست ترور و کشتار توسط طالبان وارد کردن فشار بر دولت افغانستان جهت دریافت امتیازات هر چه اضافه تر در مذاکرات جاری در دوحه، فراهم کردن هر چه بیشتر عرصه برای یک نظام بسته و توتالیتیر همانند ۲۰ سال قبل و هدف عمدۀ دیگرعبارت از حذف حق بنیادی آزادی بیان و آزادی اظهاراندیشه و فکر و دریافت و ارائۀ معلومات است که طالبان با کشتار های شان در صدد تحقق این اهداف اند. طالبان  انگار مصمم اند هر جریان و گرایشی را که با نظام بسته و مستبدانۀ شان در تناقض حس گردد، از سر راه بردارند.

ایجاد هراس و در همکوبیدن روحیۀ شهروندان وطن ما مقصد این ترور های طرح ریزی شده است.

این ترور ها در یک پلان کلی جنگ روانی بر علیه وطن ما اعمال می شود.

منظور دیگر این کشتار های فجیع وانمود کردن بی کفایتی، ناتوانی و ضعف دولت افغانستان بوده و همچنان نیرومندی طالب ها در جبهات در حال جنگ با دولت رابه نمایش می گذارد.

بر ما افغانهاست تا با حس مسؤلیت در شرایط پیچیده و حساس فعلی بر اتحاد و یک پارچگی مردم ستمدیدۀ ما تأکید جدی به عمل آوریم، کشورفعلاً در حالت نه کاملاً ولی قسماً در شرایط نیمه جنگی و نیمه اضطراری به سر می برد و لذالازم است تدابیر جدیتر در مورد تأمین امنیت شهروندان رویدست گرفته شود.

کمیتهٔ حقوق بشر فارو با تحلیل وضع کنونی و در نظر داشت تهدیداتی که متوجه آزادی بیان و حق دسترسی مردم ما به اطلاعات است، برمواردآتی تأکید میکند:

 فارو ترور های وحشیانه و غیر انسانی ژورنالیستها، فعالین جامعهٔ مدنی و سایر افراد ملکی را بشدت محکوم نموده، تصریح می نمایند که عاملین این قتل ها صدای آزادی دوست و ترقی خواهانۀ مردم افغانستان را خفه کرده نمی توانند.

از جامعۀ جهانی، به شمول سازمان ملل متحد – بخصوص شورای حقوق بشر و سایر ارگان های حقوق بشری آن –  اتحادیۀ اروپا، انجمن های تخصصی جهانی مانند خبرنگاران بدون مرز و سایر ارگان های ذیربط، توقع برده می شود تا این ترور ها را محکوم کنند و دولت افغانستان در امر مبارزه علیه چنین ترور ها، معاونت های فنی و تخصصی بنمایند تا تهدید های جدی که متوجه حقوق آزادی بیان، دسترسی به اطلاعات و معلومات  و خبر رسانی می باشد، متوقف و منتفی گردد و برای حفظ جان ژورنالیستان ما و سایر متخصصان تدابیری را پیشنهاد نمایند.

دولت افغانستان بر مبنای قانون اساسی مکلف به تعقیب و مجازات مرتکبین این ترور ها می باشد. دولت با جلب همکاری مردم برای حفظ جان آنها، بطور اخص متخصصین رسانه ها و جامعه مدنی  باید تدابیر گسترده، مشخص، شمرده و مورد به مورد را بر بنیاد حرفۀ تأمین امنیت توسط ماهران عرصۀ امنیتی و عرصۀ مبارزه علیه تروریزم – مخصوصاً ارتکاب ترور در شهر ها –  را مطمع نظر جدی  قرار بدهد. آرائه معلومات و آموزش تدابیر امنی در برابر چنین عملیات تروریستی به مردم از طریق رسانه ها نیز در این عرصه ممد واقع شده میتواند.

افغانهای مقیم اروپا ازکمیسیون مستقل حقوق بشر میخواهند تا در رابطه به خواست ژورنالیستها و جامعهٔ مدنی برای داشتن نماینده در  ترکیب هیآت مذاکره کنندۀ جانب جمهوریت در دوحه را، به دولت افغانستان و مجامع بین المللی رسانیده و در این رابطه به آنهامشوره بدهد.  

ازهموطنان عزیز چه در داخل و چه در سرتاسر جهان تمنی میگردد تا به هر طریقی که برای شان ممکن است این ترور های متخصصان کشور – منجمله ژورنالیست ها – را مورد تقبیح قرار داده از مواظبت و تأمین امنیت مطمئن آنان پشتیبانی بنمایند و در قطار حامیان حق آزادی بیان در وطن ما و در سراسر جهان بیایستند.

–   از ژور نالیست های ممالک منطقه انتظار میرود که حملات تروریستی بر متخصصان و ژورنالیست های افغانستان را محکوم نمایند و بر دول خویش فشار وارد کنند تا از موافقت و یا سکوت در برابر این ترور ها دست بکشند، پشتیبانی از اجرای صحیح شغل  ژورنالیزم و حمایت ژور نالیست ها یک داعیۀ جهانی است که همیشه بر خبرنگاران سیارۀ ما و ژورنالیست های منطقه اثرات خوب و یا نامطلوب متقابل دارد.

– از هموطنان مقیم اروپا انتظار میرود تا با استفاده از همه امکانات دست داشتهٔ خویش برای دفاع از داعیهٔ آزادی بیان و دست رسی به اطلاعات در افغانستان با سازمانها و مراجع تأثیرگذار کشور میزبان خویش تماس گرفته و توجه آنها را به حاد بودن وضع کنونی جلب نمایند. در ضمن افکارعامه د اروپا را باید از طریق مقالات ومصاحبه ها به زبان کشور میزبان در جهت بهبود این وضع بسیچ ساخت.

«کمیتهٔ حقوق بشر فارو»

Resolution

Resolution

September 11, 2021

Twenty years ago, the United States of America used Taliban’s promotion of terrorism as a pretext for the military invasion of Afghanistan. However, the presence of the US and international alliance “against terrorism” in Afghanistan did not affect the center and source of promotion and export of terrorism in the region, i.e. Pakistan. On the contrary, Pakistan received tens of billions of American dollars as compensation for facilitation of transit services for the US and NATO forces. The subsequent military operations resulted in the death of hundreds of thousands of innocent Afghans civilians and Afghan and NATO soldiers. The failed counter narcotics policy led to an escalation in drug production and addiction of more than 3 million Afghans. Eventually, the United States of America isolated the Afghan government it supported for twenty years and entered into a peace deal with the Taliban. What followed was a ISI designed handover of provinces and districts of Afghanistan, one after the other, to the same terrorists that the US had initially gone to Afghanistan to fight. The final act involved a humiliating and unceremonious American exit from Afghanistan. What happened hereafter was the Taliban take-over of big cities including Kabul.  Participants of the protest of September 11, 2021, called for by the Federation of Afghan Resident Organizations in Europe (FAROE) in 12 cities in Europe, endorse this resolution and subsequent points:

  1. We hold United States of America accountable for the ongoing tragedy and Taliban rule that has resulted from the US designed and led Doha Peace Deal
  2. We support the will of people of Afghanistan in rejection of Islamic Emirate as political System.
  3. We call on the international community, particularly the people of Europe, America, Australia and other countries to put pressure on their respective governments to refrain from recognition of the Taliban government.
  4. Protesters asked the UN, EU, US and other governments to tie provision of direct financial aid to the Taliban regime, to the following conditions:
    1. the possibility of their recognition of the Taliban government and
    1. Protection of civil and political rights of the people of Afghanistan
    1. Protection of freedom of expression and press as defined by international principles
    1. Protection of equal rights of all Afghan citizens, regardless of gender, ethnic, linguistic or religious differences
    1. Recognition of sovereignty of the Afghan Constitution, and commitment to honor and implement the Universal Declaration of Human Rights and other Conventions that Afghanistan has ratified
    1. Provision of guarantees for women’s equal rights and their right to free participation in political and social affairs of the country
    1. Protection of the right to free participation in political, civil, cultural and human rights activities, without the fear of persecution
    1. End of foreign interference in the internal affairs of Afghanistan by all countries, in particular the Pakistan
    1. Protection of the moral and material gains of the past twenty years achieved through Afghan and international effort and sacrifice
  5. All foreign countries should refrain from supporting  arm proxy groups and ignition of another civil war in Afghanistan.

گزارش تظاهرات ۱۱ سپتمبر همزمان در شهرهای اروپا

گزارش تظاهرات ۱۱ سپتمبر همزمان در شهرهای اروپا

جهاردهم سپتمبر ۲۰۲۱

به تاریخ  ۱۵ اگست ۲۰۲۱ فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (فارو)  درست پس ازافتادن شهر کابل بدست طالبان،  نهاد ها و شخصیت های دلسوز وطن و طرفدار مردم سالاری را فراخواند تا بتاریخ ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱، روزی که همه مشکلات کنونی افغانستان با آن گره خورده است، یکصدا و هماهنگ علیه عاملین اصلی بحران بشری، سیاسی و حقوق بشری کنونی افغانستان، یعنی امریکا و  پاکستان و به طرفداری از مبارزات مردم و بخصوص زنان افغانستان، دست به تظاهرات اعتراضی بزنند!

خوشبختانه به این فراخوان ما ، مجامع و نهاد های مختلف افغانی در اروپای غربی  پاسخ مثبت گفتند و آمادگی عملی را برای تظاهرات ۱۱ سپتمبر۲۰۲۱، آغاز کردند. مراتب سپاسگذاری خود را به این نهاد ها وهموطنان تقدیم میکنیم و تظاهرات توأم با موفقیت شان را در دفاع از افغانستان عزیز و مردم آن به آنها تبریک عرض میکنیم. عدهٔ دیگری ازحرکات اعتراضی ازنظر تشکیلاتی ارتباطی با فارو نداشتند اما با فراخوان ما همنوائی داشته و بگونهٔ مستقل اما با اهداف مشابه دست به تظاهرات زدند.  

برای قدردانی ازحرکات اعتراضی را که در ارتباط یا همنوائی با فراخوان ۱۵ اگست فارو برگزار شدند میتوان از تظاهرات در شهر های ذیل نام برد:

تظاهرات درمقابل سفارت پاکستان درشهر برلین به ابتکارخانهٔ فرهنگ افغانستان (عضو فارو)عهده دار شده بود.

تظاهرات در Gansemarkt شهرهامبورگ به ابتکار چند نهاد غیرعضو با شیوه های فرهنگی.

تظاهرات شهر هانوور به ابتکار جنبش زنان افغانستان(عضو فارو) وهمکاری چند نهاد دیگر

تظاهرات در Berliner Platz Gieben  شهر Kundegebung آلمان توسط نهاد ها و شخصیتهای غیر عضو

تظاهرات در شهر های مونشن، لیمبورگ ، کولن و گیتسن آلمان توسط نهاد های غیرعضو

تظاهرات در مقابل استیشن مرکزی شهر فرانکفورت توسط نها ه و شخصیتهای غیر عضو

تظاهرات در Willemsplein شهرروتردام توسط نهاد های مختلف هالندی و افغانی به همکاری مستقیم فارو

تظاهرات در Museumplein شهرامستردام که توسط  چند نهاد افغانی بشمول یک عضو فارو ((FAVON .

کنفرانس مشترک هالندی ها  و افغانها در محلی در جنوبشرق هالند.

تظاهرات در  Molevangstrogetشهر مالموی سویدن توسط نهاد های مقیم مالمو براساس فراخوان فارو

تظاهرات درمقابل سفارت امریکا در استکهلم توسط عده ای از دوشیزگان افغان

تظاهرات درگوتا پلاتسن شهر گوتنبورگ سویدن به ابتکار انجمن فرهنگی افغانها (عضو فارو) و همکاری سیاسیون سویدنی.

تظاهرات در شهر پاریس، فرانسه.

تظاهرات شهر تورنتوی کانادا.

تظاهرات شهر ونکور کانادا.

احتمالاً حرکات اعتراضی دیگری هم برگزار شده باشد که ما از آن اطلاع نداریم. آنچه تظاهرات روز شنبه ۱۱ سپتمبر را برجسته میسازد ارادهٔ مشترک همه افغانهای معترض در اروپا برای پشتیبانی از حقوق مدنی و سیاسی هموطنان شان در داخل افغانستان است. هدف اعتراضات در عین حال محکوم کردن عملکرد حکومات امریکا و پاکستان در قسمت زمینه سازی برای بازگشت طالبان به قدرت بود. معترضین دولت بایدن را بخاطر خروج نا منظم و فرار گونه، وقشر حاکم قبلی را بخاطرفساد، جنجال دایمی رهبران قدرت طلب و بی کفایتی مزمن مسؤل از هم پاشی قوای مسلح و بحران کنونی در افغانستان دانسته، بشدت محکوم کردند.

 تا زمانیکه از طرف حکام کنونی حقوق مدنی، سیاسی و کرامت انسانی هموطنان ما، بخصوص زنان افغانستان رسماً تضمین و عملاً تأمین نگردد، این اعتراضات در اروپا ادامه خواهد یافت

بزودی در این قسمت یک گزارش تصویری ارائه خواهد شد

کمیتهٔ اجرائیهٔ فارو

قطعنامه تظاهرات ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱

قطعنامه

یازدهم سپتمبر ۲۰۲۱

دولت ایالات متحدهء امریکا بیست سال قبل افغانستان را به بهانهء تروریسم طالبانی مورد تجاوز نظامی قرار داد. موجودیت قوای امریکا و ائتلاف جهانی «ضد تروریسم» به پاکستان که مرکز اصلی تولید و صدور تروریسم است ضربتی وارد نشد بلکه ده ها میلیارد ها دالر تحت نام  ترانزیت ضروریات قوای امریکا و ناتو پرداخته شد. سرکوب که در نتیجهء آن صدها هزار افغان بی گناه و سربازان کشورهای ناتو به قتل رسید. ناکامی پالیسی مبارزه با مواد مخدره به ازدیاد تولید ومعتاد شدن  بیش از ۳ میلیون انسان از اتباع کشور افغانستان گردید. در اخیر هم دولت ایالات متحدهء امریکا در غیاب دولت تحت الحمایهٔ شان با طالبان قرارداد صلح می بندد و طی یک برنامهء از قبل مهندسی شده ولسوالی ها و ولایات افغانستان را یکی پی دیگر و  بالاخره پس از تسلیمی تمامی خاک افغانستان به همان تروریستانی، که گویا بخاطر مقابله با آنان افغانستان را تسخیرکرده بودند، پا به فرار می گذارند. شرکت کننده گان تظاهرات ۱۱ سپتمبر، که با پذیرش فراخوان فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (فارو) در … گردهم آمده بودند، قطنامهء تظاهرات را با متن آتی به تصویب میرسانند:

۱) ما تجاوز امریکا، جنایات جنگی آن در بیست ساله گذشته و فاجعهء کنونی در کشور ما افغانستان را، که در توافقنامهٔ دوحه طرح و مسؤلیت آنرا ایالات متحدهء امریکا بدوش دارد، شدیداً محکوم می کنیم.

۲) ما از جامعه بین المللی و بخصوص مردمان اروپا، امریکا، استرالیا و سایر کشورها می خواهیم، که بالای دول خویش فشار آورند، تا شناسایی دولت طالبان و کمکهای مالی شان را در صورت تشکیل آن مشروط به رعایت::

حقوق مدنی و سیاسی مردم افغانستان،

آزادی بیان و مطبوعات بر اساس نورم های قبول شدهء بین المللی،

تساوی حقوق شهروندان کشور، با صرف نظر از جنسیت، قوم، زبان و مذهب،

حاکمیت قانون اساسی و متعهد بودن به اعلامیهء جهانی حقوق بشر و تمامی کنوانسیونهای بین المللی، که افغانستان و سایرکشور های جهان به آن پیوسته اند،

تضمین تساوی حقوق زن و سهم زنان در زندگی سیاسی و اجتماعی کشور،

آزادی فعالیت های سیاسی، مدنی، فرهنگی و حقوق بشری و عدم تعقیب و در بند کشیدن فعالین آن،

قطع کامل مداخلات کشورهای خارجی، بخصوص ایالات متحدهء امریکا در مسایل داخلی افغانستان،

حفظ دست آورد های مادی و معنوی ۲۰ سال گذشته، که محصول عرق ریزی مردم افغانستان است.

محکوم کردن اظهارات بی بند و بار دولتمردان ایالات متحدهء امریکا در قبال افغانستان و دست برداشتن از مسلح ساختن جناهای متضاد و مشتعل ساختن جنگ داخلی در کشور ما.

Resolution

Resolution

September 11, 2021

Twenty years ago, the United States of America used Taliban’s promotion of terrorism as a pretext for the military invasion of Afghanistan. However, the presence of the US and international alliance “against terrorism” in Afghanistan did not affect the center and source of promotion and export of terrorism in the region, i.e. Pakistan. On the contrary, Pakistan received tens of billions of American dollars as compensation for facilitation of transit services for the US and NATO forces. The subsequent military operations resulted in the death of hundreds of thousands of innocent Afghans civilians and Afghan and NATO soldiers. The failed counter narcotics policy led to an escalation in drug production and addiction of more than 3 million Afghans. Eventually, the United States of America isolated the Afghan government it supported for twenty years and entered into a peace deal with the Taliban. What followed was a designd handover of provinces and districts of Afghanistan, one after the other, to the same terrorists that the US had initially gone to Afghanistan to fight. The final act involved a humiliating and unceremonious American exit from Afghanistan. What happened hereafter was the Taliban take-over of Afghanistan.  Participants of the protest of September 11, 2021, called for by the Federation of Afghan Resident Organizations in Europe (FAROE) in ____, endorse this resolution and subsequent points:

  1. We strongly condemn the American invasion of Afghanistan, American war crimes committed in Afghanistan during 20 years of occupation, and hold United States of America accountable for the ongoing tragedy and Taliban rule that has resulted from the US designed and led Doha Peace Deal
  2. We support the will of people of Afghanistan in rejection of Islamic Emirate as political System.
  3. We call on the international community, particularly the people of Europe, America, Australia and other countries to put pressure on their respective governments to tie the possibility of their recognition of the Taliban government and provision of financial aid to them, to the following conditions:
    1. Protection of civil and political rights of the people of Afghanistan
    1. Protection of freedom of expression and press as defined by international principles
    1. Protection of equal rights of all Afghan citizens, regardless of gender, ethnic, linguistic or religious differences
    1. Recognition of sovereignty of the Afghan Constitution, and commitment to honor and implement the Universal Declaration of Human Rights and other Conventions that Afghanistan has ratified
    1. Provision of guarantees for women’s equal rights and their right to free participation in political and social affairs of the country
    1. Protection of the right to free participation in political, civil, cultural and human rights activities, without the fear of persecution
    1. End of foreign interference in the internal affairs of Afghanistan by all countries, in particular the United States of America
    1. Protection of the moral and material gains of the past twenty years achieved through Afghan effort and sacrifice
    1. Condemnation of American officials’irresponsible statements on Afghanistan and prevention of their interference to arm proxy groups and ignition of civil war

فراخوان ملی. شنبه ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱

دوستان قرار ما یازدهم سپتمبر 2021 در پشتیبانی از خواسته های برحق زنان ، دختران شجاع داخل و خارج کشور و مردم ما در داخل کشور برای کسب آزادی و جنبش “آزادی ” جوانان سرزمین ما در داخل کشور، اروپاو سراسر جهان و اعتراض به حاکمیت قرون وستائی طالبان و باداران امریکائی و پاکستانی آنها در شهرهای مختلف اروپا.( ادرس محل تجمعات اعتراضی در برشور های ضمیمه است). هالند : امستردام و روتر دام و يك كنفرانس مختلط افغانها و هالندي ها جنوب شرق هالند سويدن: استكهلم ، گوته بوري ، مالمو، او ميو ( برشور او ميو زير عنوان در پشتيباني از جنبش آزادي المان : هامبورگ ، هانور ؛ برلین فرانكفورت، شهر لمبورگ، گیسن و شايد هم شهرهاي اطريش : ويانا انگلستان: لندن

ملت آزاده پرور افغان

ملت آزاده پرور افغان!
تو آزاده یی و برای آزادگی به پا خیز ، آزاده را نشاید ها  و نباید ها داغ ننگین اسارت است.
روز ۱۱ سپتامبربه ساعت ۲ بعد از ظهربه موزیم پلین امستردام بیا تا در مظاهره شیپور گلوی خفه شده یی مادر وطنت شوی !
بیا و درس عبرت آزادگی افغانی را به تجاوزگران امریکا و پاکستان و‌ طالبان ده!
بیا و لکه ننگ بقدرت رساندن مجدد طالبان  را که غیرت، ننگ و قلب هر هموطنت را پاکستان داغدار کرده است از جبین شرافتت بزدای!
بیا و خورشید آزادی را از پشت کوه بردگی بیرون آر!

سکوت ما بردگی و بربادی ماست!!!
همت و مبارزه ما نجات و آزادی ماست!!!

نوت : در این مظاهره ملی مقتضی فقط بیرق سه رنگ ملی را که ضامن وحدت ماست بر می افرازیم. لذا از بلند کردن  لوگو‌ ها و بیرق های سیاسی و حزبی جداً خود داری میکنیم.

1 2