گزارش کنفرانس بین المللی ( آنلاین) فارو بنام

” با دفاع از حقوق مدنی و هویت سیاسی زنان به پیشواز 8 مارچ “

بمناسبت روز جهانی همبستگی زنان – هشتم مارچ

بخاطرگرامیداشت از روز همبستگی جهانی زن به همت کمیتهٔ زنان (فارو) کنفرانسی زیر نام ” با دفاع از حقوق مدنی و هویت سیاسی زنان به پیشواز 8 مارچ ” را بروز هفتم مارچ  ۲۰۲۱بدلیل شیوع کوید-۱۹  از ساعت پنج عصر تا ساعت هفت شام بصورت مجازی ( انلاین ) تجلیل گردید، ورود مهمانان و اشتراک کنندگان از ساعت ۱۶:۴۰ دقیقه برای برسی صدا و تصویر اغاز شد، مهمانها و سخنرانان مراسم بعد از سلام و احوالپرسی و اشنائی با یکدیگر  روز همبستگی جهانی زن را برای زنان تبریک گفتند، از جمله خانم فرشته ضیایی رئیس انجمن  زنان علیه تبعیض یکی از انجمنهای عضو فارو در سویدن با استفاده از فرصت معرفی خود بر ضرورت اتحاد و مبارزه مشترک زنان برای پایان دادن انواع تبعیض عیله زنان را الزامی و ضروری دانسته و ارزوی برابری حقوق زن  مرد را نمودند.

کنفراس راس ساعت پنج عصرآغاز یافت. نخست خانم رویا قادر عضو هئیت اجرائیه فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا (فارو) برنامه کنفراس را جهت اطلاع حاضرین در کنفرانس بخوانش گرفت. و گفت کنفرانس امروز ما با اشتراکت خانمها و آقایان از کشورهای مختلف منجمله داخل کشوربرگزارمیگردد.  

گرداننده برنامه : خانم رویا قادر عضو هئیت اجرائیه (فارو) با ابراز سپاس از حضور مهمانان از همکار ان تخنیکی خواست تا سرود میهنی استاد اولمیر را پخش کنند و بعد از پخش سرود از خانم لونا ولی خواهش نمود که کنفرانس را رسما افتتاح نمایند.

همکار ان تخنیکی برنامه :آقای علی دلیری عضو هیأت مدیره ومنشی (فارو)  و آقای انجنیر خالد نعمت عضو کمیته جوانان (فارو)

.جهت مشاهده گزارش کامل لطفاً به لینک زیر اشاره فرمایید

داونلود گزارش کامل روز زن

مطلب تحلیلی از محترمه ملالی موس نظام به مناسبت روز بین المللی زن

گرامی با خاطرهٔ قيام های حوت مردم هرات کابل

اعلامیه

 گرامی با خاطرهٔ قيام های حوت مردم هرات  کابل

پانزدهم مارچ ۲۰۲۱

امسال چهل دو سال از  قيام پُرافتخار مردم هرات درمقابل استبداد خشونتباررژیم کودتاه گران هفت  ثوری  ميگذرد،  قيامی كه اشتراک کنندگان آن به حکومت جبار و مطلق العنانی حزب دموکراتیک خلق نه گفتند و در برابر آن ایستادند.

اين خیزش که بصورت خودجوش وبدون رهبری شخص یا حزب مشخصی براه افتاد،  پشتیبانی مردم شریف هرات را با خود داشت وچنان گسترده و وسيع شد كه بسيار سريع قسمت زیادی از مردم هرات از دور ترين روستاها با قيام كنندگان پيوستند و با عمل مشترک خود نه تنها كاخ  تره كي وامين  در كابل، بلکه کاخ کرملین را هم به لرزه درآورد. این قیام حکام غرق درنشهٔ ودکای روسی را در شرایط ناگواری قرار داد، تره کی و امین، این جلادان زمان وقتی متوجه شدند که فرقه هرات سقوط کرده و میدان هوائی شیندند هم در محاصره قیام کنندگان بود، فهمیدند که کنترول هرات از دست شان خارج شده و دیگر توان  مقابله  با اين  قیام مردمي را ندارند دست التماس به دامن اربابان روسي شان دراز کردند و با تمام قوا  مردم شریف هرات را از هوا و زمین گلوله باران كردند و بخاک و خون کشاندند.

رهبران حزب شهنواز تنی را از لوای قندهار با تمامی ماشین جنگی دست داشته و قطعات کمکی به کمک گماشتگان دیگرشان یعنی نظیف الله نهضت والی وقت هرات، سید مکرم قوماندان فرقه هفده هرات و عبدالحی یتیم رئیس استخراج ذغال سنگ ومنشی کمیتهٔ حزبی هرات ، فرستاد تا ان جانیان را از مرگ حتمی نجات دهند وبه سرکوب جبارانهٔ مردم هرات بپردازند.  نظامیان تحت رهبری شهنواز تنی و قوای هوائی رژیم درهماهنگی با شوروی وقت یک هفته از زمین وهوا برمواضع قیام کنندگان در شهر و روستاها یورش بردند. سپس عملیات دستگاه جهنمی اگسا تحت رهبری اسدالله سروری برای شکنجه ونابودی فزیکی بدون محاکمهٔ هزاران شهریان و روستائیان مظنون به اشتراک در قیام برای دوهفتهٔ دیگر ادامه یافت. قرار اظهارات شهود عینی، شواهد و روایات منابع معتبر در این جنایت بیش از ۲۴ هزار نفر را اعم از زن و مرد، طفل و جوان همراه با خانواده هایشان با یورش زمینی، هوائی وحملات بگیر و بکُش استخباراتی بخاک  وخون کشیدند.

در بارهٔ قیام خود جوش ومردمی، اما فاقد رهبری واحد وانسجام بیست و چهارم حوت ۱۳۵۷هرات که شهر را برای سه روزآزاد ساخت، مقالات زیادی نگاشته شده، اما به درسهائی که از این قیام باید گرفته میشد کمتر پرداخته شده که بصورت مختصر به چند نکته ان در این اعلامیه اشاره میگردد.

اگر مردم در مقابل جنایتکاران وحدت نظروعمل داشته باشند، حاکمیتهای تحمیلی و دست نشانده را ولو تا دندان مسلح باشند، میتوانند شکست بدهند. حاکمیت وابسته به اتحاد شوروی آنوقت در فرقه هرات سلاحهای مدرن را دسترس داشت و با وصف موجودیت مستشاران ارتش سرخ در فرقه و میدان هوائی شندند در مقابل قیام همگانی مردم شکست خوردند.

قیامهای خود جوشی که رهبریت متمرکز نداشته باشد ممکن است دست آورد آنی داشته باشد، وقتی پشت جبهه و ارتباط سیستماتیک با سایر نقاط کشور قبل از قیام سازمان داده نشود، میتواند حماسه بیافریند و تجربه ای یا باشد برای سایر نقاط ، اما اکثراً دست آورد آن پایا نمی باشد ولو ضربهٔ آن به دشمنان مردم کاری هم باشد.

شناخت کافی از دشمن و امکاناتش وانتخاب شیوهٔ مبارزهٔ مؤثربه همان اندازه ضرور است که اگاهی سازمان دهندگان مقاومت از مناسبات حاکم درجامعه.

اهمیت اطلاع رسانی به مردم برای بسیج بیشتر در صورت توطئهٔ دشمن برای حفظ دست آوردهای بدست امده و از آن طریق برای هماهنگی با سایر نقاط یک کشور پهناور مانند کشور ما یک ضرورت فوری خیزش مردمی است.

بر اساس اسناد کمیته مرکزی و وزارت خارجهٔ شوروی که درکُتُب منتشره از جانب جنرالان روسی که دراشغال سهم داشتند افشا شده است، درجریان قیام هرات نورمحمد تره کی ازهمتایان روسی اش با تضرع خواستار مداخلهٔ نظامی روسها و ارسال نظامیان روس شده بود. روسها در آن زمان امتناع کردند اما بنا به گفتهٔ برخی از آگاهان داخلی در حملات هوائی بر قیام کنندگان هرات سهم گرفتند. با کشته شدن تره کی و تنها ماندن امین در میدان و انجام قیام ۱۴ اسد ۱۳۵۹بالا حصار از طرف خود نظامیان ارتش، روسها متوجه شدند که حتی ارتش هم به رژیم دست نشانده وفادار نیست وبخاطر حفظ رژیم تحت الحمایهٔ خود تصمیم به اشغال گرفته این تصمیم را بتاریخ ۶ جدی ۱۳۵۹ عملی ساختند.

هنوز دوماه از اشغال نگذشته بود که کابلیان دلیر، همانگونه که گلیم اشغالگران انگلیس را از شهر خود برچیده بودند، در برابر اشغالگران روس نیز دست به تظاهرات بسیار گسترده زدند. اینبار نعرهٔ الله اکبردر بامهای منازل باشندگان شهر و نواحی اطراف آن، طنین انداز فریاد اعتراض و خشم مردم علیه اشغالگران روس و دست نشاندگان اش بود. تظاهر کنندگان فریاد میزدند: روس ها از ملک ما بیرون شوید! مرگ بر روسها! مرگ بر ببرک کارمل! ما استقلال میخواهیم!

خون در رگ پرچمداران نصب شده توسط روس و خود روسها خشک شده بود. زیرا قادر نبودند همه مردم شهر را بکشند یا سرکوب کنند. ارادهٔ شهریان کابل برای ادامهٔ مبارزه قوی و قاطع بود. به روز سوم حوت مردم همچو هراتیان دلیر با چاقو و چکش از خانه هایشان برآمدند و حمله کنان بردفاترحزبی و ماموریتهای پولیس، یعنی مراکزی که از آنها بتاریخ دوم حوت بالایشان فیر شده بود، دشمن را خلع سلاح نموده و بطرف مرکز شهر پیش میرفتند که هیلیکوپتر های جنگی روسی از هوا و اعضای مسلح حزب و ارتش از زمین آنها را زیر آتش گرفتند. طبعاً در این جنگ نا برابر روس ها موفق به سرکوب شدند. صد ها کشته و گرفتاری وسوق هزاران تظاهر کننده بشمول شاگردان مکاتب به زندان پل چرخی پرده از چهرهٔ گرگی بنام ببرک کارمل که در آغاز ورود به کابل پوست گوسفند پوشیده بود، برداشت.  برندهٔ اصلی این قیام  مردم کابل بود. آنها پیام اعتراض شدید شان به اشغال را به وضاحت به روسها انتقال دادند. یکی از جنرالان روسی سال ها بعد از آن نوشت: « بعد از قیام سوم حوت ما خود را در افغانستان مصؤن احساس نمی کردیم».

فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا ( فارو) یاد جانباختگان و قربانیان خیزش مردم هرات  وقیام سوم حوت کابل را گرامی میدارد و به روان پاک همه شهدای این حماسه افرینان درود میفرستد. مردم ما  جنایات هولناک حاکمان وقت را نه فراموش خواهند کرد و نه خواهند بخشید. زیرا کودتا و فرو ریختن شیرازهٔ ثبات کشور، دعوت از بیگانه به اشغال وطن وسرکوب مردم توسط ح.د.خ.ا راهشگای تداوم جنایتهای ۴۲ ساله ایست که هنوزهم در کشور ما هر روزه از مردم ما قربانی میگیرند.

یاد و خاطرات جانبازان قیام های هرات و کابل  گرامی باد!

فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا ( فارو)

اعلامیه فارو بمناسبت قیام عمومی مردم هرات

ياد قيام ٢٤ حوت ١٣٥٧ مردم هرات را عليه استبداد گرامي ميداريم

امسال چهل دو سال از  قيام ظفر مند مردم هرات درمقابل کودتاه گران هفت  ثوری سال 1357 ميگذرد،  قيامي كه به حاكميت مطلق العناني حزب دموكراتيك خلق در آنزمان و گماشته گان  بدور از خرد و بی  تدبير انها، ني گفتند و ايستادند.

رهبران حزب شهنواز تنی را از لوای قندهار با تمامی ماشین جنگی موجود به کمک دست پروردگان دیگرش مانند نهضت الله تهذیب والی وقت، سید مکرم قوماندان فرقه هفده هرات و عبدالحی یتیم گماشته گان سر سپرده امین که رئیس استخراج ذغال سنگ هرات بود فرستاد. تا از مرگ حتمی ان جانیان را نجات دهند و دستور کشتار مردم هرات درهماهنگی با شوروی وقت دو هفته از زمین وهوا بر شهر و روستاها یورش بردند، قرار اظهار شواهد عینی و بیشتر منابع معتبر در این جنایت بیش از 24 هزار نفر را اعم از زن و مرد، طفل و جوان همراه با خانواده هایشان با یورش تانک و توپ بخاک  خون کشیدند.

اين خیزش چنان گسترده و وسيع بود كه بسيار سريع همه مردم هرات از دور ترين روستاها با قيام كنندگان پيوستند وكاخ جنايتكاران حاكميت تره كي امين را در كابل بلرزه درآورد، حاكميت سرمت ازباده های  روسی را در شرایط ناگواری قرار دادند، ترکی و امین جلادان زمان وقتی متوجه شدند که فرقه هرات نیز سقوط کرده و میدان هوائی شیندند هم در محاصره قیام کنندگان قرار دارد، و دیگر توان  مقابله  با اين  قیام مردمي را ندارد دست التماس به دامن باداران روسي اش ( برژنف و گروميكو) زدند.  تا از زمين و هوا مردم هرات را  گلوله باران كنند و بخاک و خون کشند.

در باره حادثه بیست و چهارم حوت 57 هرات مقالات زیادی نگاشته شده اما درسی که از این قیام باید گرفته میشد کمتر پرداخته شده که بصورت مختصر به چند نکته ان در این اعلامیه اشاره میگردد.

اگر مردم اتحاد منسجم در مقابل جنایتکاران داشته باشند حاکمیتهای تحمیلی و دست نشانده را ولو تا دندان مسلح باشند، میتوان شکست داد.

حاکمیت وابسته به اتحاد شوروی آنوقت که در فرقه هرات پراز سلاحهای مدرن آنوقت بود با موجودیت مستشاران ارتش سرخ در فرقه و میدان هوائی شندند در مقابل قیام همگانی مردم شکست خوردند.

قیامهای خود جوشی که رهبریت متمرکز نداشته باشد ممکن است دست آورد آنی داشته باشد، وقتی پشت جبهه و ارتباط سیستماتیک با سایر نقاط کشور قبل از قیام سازمان داده نشود، فقط میتواند تجربه ای یا باشد برای سایر نقاط برای ضربه زدن به دشمنان مردم .

اگاهی سازمان دهندگان مقاومت از مناسبات حاکم درجامعه به همان اندازه از اهمیت برخردار است که شناخت کافی از دشمن ضروری است.

اهمیت اطلاع رسانی به مردم برای بسیج بیشتر در صورت توطئیه دشمن برای حفظ دست آوردهای بدست امده و از آن طریق برای هماهنگی با سایر نقاط یک کشور پهناور مانند کشور ما یک ضرورت فوری خیزش مردمی است.

جنایت حاکمان دست نشانده حزب در هرات تنها منجر به قربانیان 24 حوت گردید، و حزب د.خ.ا دست از کشتار برنداشتند و از خشم مردم نیاموختند که چه، بعد از قیام به خانه های مردم در شهر و دهات یورش میبردند و هزاران نفر دیگررا دستگیر بدون محاکمه به جوخه های اعدام بردند، شکنجه کردند و هزاران خانواده را بی سرپرست ساخت ویا آواره ساخت.

قیام مردم سلحشور هرات در برهه ای از زمان اتفاق افتاد که  در هرگوشه سرزمین ما جوانه های مقاومت در حال رستن بود، قیام حماسی مردم هرات به سرعت اخبارش در سراسر کشور و جهان پخش گردید و نقطه عطفی در گسترش مقاومت ضد استبدادی و جایتاکار دیکتاتوران حاکم دهه  شصت خورشیدی را رقم زد.

کشف گورهای دسته جمعی در اطراف و اکناف شهر و روستاهای هرات نه تنها شاهدی از جنایت هولناک حادثه 24 حوت 1357 و دستگیرهای بعدی بلکه مربوط به تمام دوره حاکمیت استبدادیست که آن دوره در هرات بوقوع پیوست بلکه همه گورهای دسته جمعی در سرتاسر کشور بیانگر یک دوران وحشتی ایست که تیغهای ادمکشی را در سرزمین ما دسته کرد. 

فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا ( فارو) یاد جانباختگان و قربانیان خیزش مردم هرات را گرامی میدارد و بروان پاک همه شهدای این حماسه افرینان درود میفرستیم، همچنان این جنایت هولناک حاکمان وقت را نه فراموش خواهیم کرد و نه خواهیم بخشید، زیرا آغاز جنایت ح.د.خ.ا راهشگای تداوم جنایتهای 42 ساله ایست که هنوزهم در کشور ما هر روزه از مردم ما قربانی میگیرند.

یاد و خاطرات جانبازان قیام مردم هرات گرامی باد.

فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا ( فارو)

خانه نیشین ساختن کارمندان زن، جواب مناسب به تروریستان نیست

اعلامیه

خانه نیشین ساختن کارمندان زن، جواب مناسب به تروریستان نیست!

هالند، ۸ مارچ۲۰۲۱

به مناسبت روز جهانی زن

امسال روز جهانی زن در فضای پُر از تهدید و دلهره برای زنان کشور ما فرا رسید. عقب گرایان سیه دل با انواع دسایس در پی خاموش ساختن شمعی اند که طی بیست سال اخیر به همت زنان سخت کوش و آهنین ارادهٔ افغانستان بار دیگر روشن گردیده و نور ولو کمرنگ آن مایه امیدی برای زنانی است که خواهان برچیده شدن بساط هر نوع تبعیض و ستم جنسیتی اند. آنچه به این دسایس زمینهٔ مؤفقیت میدهد، طرح ها وسیاست های جدید قدرتهای بزرگ بر مبنای منافع استراتیژیک شان برای کشور ما میباشد که عواقب آن نه تنها شمع افروخته شده توسط زنان، بل حقوق مدنی و سیاسی همه افراد ملت را تهدید میکند.

همزمان با روند مذاکرات تحمیلی به اصطلاح «صلح» دوحه که با حرکت سنگ پشت واره اش با تردیده ها و ابهامها جریان دارد،  دهشت افگنان طالب، گروه حقانی، شبکه تروریستی القاعده، داعش و بنیاد گرایان داخلی همسو و همباورشان در کشور با هماهنگی زور مندان داخلی با ایجاد رعب و وحشت به کشتار خبر نگاران، کارمندان رسانه ها، فعالین حقوق بشری وفعالان جامعه مدنی و مردم ملکی جنایت می آفرینند. به همین سلسله زنان کارمند در تلویزون انعکاس یکی پی دیگری توسط ترور های هدفمند در داخل شهر جلال آباد ترورشدند. هنوز خون ملاله میوند گویندهٔ این تلویزیون خشک نشده بود که به تاریخ ۱۲ حوت تروریستان دست به کشتار هدفمند شهناز، مرسل، و سعدیه سه کارمند بخش دوبلهٔ این تلویزیون زدند. چشم افغانهای داخل و خارج از کشور که در داغ قتل این ژورنالیستان جوان میسوزند بطرف مقامات محلی ولایت ننگرهار و ادارهٔ تلویزیون انعکاس دوخته شده بود و منتظر اتخاذ تدابیر امنیتی خاص برای امن ساختن سفرکارمندان زن از خانه تا تعمیر تلویزیون بودند، که خبرتسلیم شدن کامل ادارهٔ تلویزیون انعکاس به تروریستها یعنی خانه نشین ساختن همه کارمندان زن و تصمیم به عدم استخدام زنان، در آستانهٔ ۸ مارچ  در رسانه ها انتشار یافت.

هیچ گروهی مسؤلیت ترور این سه دُخت جوان را نگرفت. طالبان بعد از امضای توافقنامه با امریکا بیشرمانه بعد از انجام کشتار و جنایت انکار میکنند. ازجانب دیگر حکومت هم در اکثر موارد به تسلیت گفتن و محکوم کردن اکتفا میکند ودر تعقیب عاملین این جنایات جدیت و صداقت ندارد. آقای میاخیل یکی از مدیران تلویزیون انعکاس در یک برنامهٔ گفتگو در تلویزیون طلوع گفت: « بعد از قتل ملاله والی به ما گفت که قاتل دستگیر شده و از نتیجهٔ تحقیقات شما را مطلع میسازیم.  چندی بعد که خواستار معلومات شدیم به ما گفته شد که قاتل در جنگ کشته شد. آیا امکان دارد که یک زندانی در جنگ کشته شود؟ » این در حالیست که درکنوانسیون ژنو مصوب ۱۹ آگست ۱۹۴۸ و پروتوکولهای الحاقی مصوب هشتم جون ۱۹۷۷ که بوضاحت، مقررات و قوانین بشردوستانه در زمانهای جنگ را بیان میدارد چنین آمده «خبرنگار هنگام کار در مناطق جنگی، غیر نظامی به حساب می‌آید و از حقوق غیرنظامیان در زمان جنگ برخوردار می‌باشد. در این اسناد تصریح شده است که طرفین مخاصمه نباید خبرنگار را هدف حمله قرار دهند اما این روند مشروط به این است که خبرنگار از هر گونه فعالیت نظامی خودداری کند». تخلف از قوانین بشردوستانهٔ جنگ جنایت جنگی محسوب میگردد که یکی از جرایم علیه بشریت است. مرتکب این نوع جرایم در خارج از کشور محل جرم نیز قابل تعقیب و مجازات میباشند. اما  طالبان و گروه های متحد اش  از رهائی قریب الوقوع خود در چوکات توافقنامهٔ دوحه مطمئن اند و با دست آزاد دست به هر نوع جنایت جنگی میزنند. در جمع ۵ هزار زندانی که قبلآً آزاد شدند بیش از ۹۰۰ پاکستانی هم شامل بود.

فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا(فارو) درحالی که ترور این بانوان را یک عمل نامردانه و جنایت جنگی دشمنان امنیت کشوردانسته و آنرا به شدت محکوم میکند، عقب نشینی دراماتیک ادارهٔ تلویزیون انعکاس را نیز اقدام بز دلانه و منافی اخلاق میداند. ادارهٔ تلویزیون انعکاس باید بداند که این عقب نشینی به تروریستها جرأت بیشتر میدهد و در آینده باج دهی های بیشتری را به این اداره تحمیل خواهند کرد. در عقب این جنگ علیه آزادی بیان در افغانستان، دستگاه استخبارات نظامی پاکستان (ای اس ای) قرار دارد. نزدیکی ننگرهار به مرز پاکستان، این ولایت را در برابر دسایس آی.اس.آی ضربه پذیر تر میسازد. آی.اس.آی  وسایر حامیان بین المللی تروریستها برای  برگرداندن دشمنان مدنیت و حاملین افکارمتحجراجنبی به قدرت، طرح های پیاپی را به خورد مهره های شطرنج خود در داخل میدهند تا زمینهٔ بحران و جنگ داخلی دیگری را در افغانستان ایجاد کنند.

هئیت اجرائیه فدراسیون سازمانهای افانهای مقیم اروپا (فارو)