ازحقوق بنیادی آزادی بیان و دسترسی مردم ما به اطلاعات پشتیبانی میکنیم

اعلامیه

ازحقوق بنیادی آزادی بیان و دسترسی مردم ما به اطلاعات پشتیبانی میکنیم!

بیست و شش جنوری ۲۰۲۱

حق بنیادی آزادی بیان و حق بنیادی دسترسی به اطلاعات و معلومات، حقوقی اند که با کار ژورنالیست ها به طور عمده اجرا و تمثیل می شوند، این حقوق در مادۀ ۱۹ اعلامیۀ حقوق بشر، و در میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی ۱۹۶۶ – که افغانستان به آن ملحق است – در مادۀ ۱۹ آن در فقرات ۲ و ۳ صراحت دارد و در مواد ۳۴ و قسماً ۵۰  قانون اساسی کشور نیز تضمین شده است این حقوق  به اندازه ای مهم و اساسی است که می گویند: « آزادی اطلاعات و دسترسی به اطلاعات ومعلومات آکسیجن جامعۀ دیموکراتیک است».و تأمین کنندۀ این آزادی و ممثل این حقوق همین ژورنالیست ها می باشند، به این ترتیب حمله به جان ژورنالیست ها مبین نیت طالب ها مبنی بر درهمکوبیدن حقوق آزادی بیان و خفه کردن دسترسی به اطلاعات و معلومات و کار خبر رسانی یعنی قطع  اوکسیجن جامعۀ دموکراتیک است که به طور فزیکی اعِمال می شود.

رویداد های خونین ترور که اخیراً در شهر های بزرگ کشور- به خصوص در شهر کابل – توسط گروه تحریک طالبان و احیاناً به دست گروه های تروریستی دیگر نظیر داعش و یا دسته های تروریستی نامشخص به عمل می آید،سبب نگرانی جدی تمام هموطنان ما مخصوصاً اقشار تحصیکرده، شامل ژورنالیست ها، متخصصین واعضای جامعۀ مدنی گردیده است، زیرا در این میان به طورعمده ژورنالیست های زحمتکش و فعال ما که در عرصۀ خبر نگاری و خبر رسانی تا حد به خطر انداختن جان های شیرین شان عرق ریزی میکنند، اعضای جامعۀ مدنی، کدر های که در ارگان های دموکراتیک نظیر مؤسسسه شفافیت انتخابات فعال می باشند، جوانان ما که مشغول آموختن علم ودانش اند، زنان کشور که تازه در هوای بالنسبه “آزاد” پر و بال باز کرده اند، آماج این ترور های دهشتبار قرار میگیرند.

تروریستان به طور حساب شده و هدفمند کدر های را که برای یک جامعۀ دموکراتیک مهم اند، مورد حمله قراداده اند. بر علاوۀ ژورنالیست ها، یکی از کارمندان ورزیده و فعال کمیسیون مستقل انتخابات، بعضی از اعضای جامعۀ مدنی، سه افسرپولیس زن در ولایت بلخ، دو قاضی زن در کابل در میان قربانیان این ترور ها دیده می شوند، که مؤید هدفمندی این ترور ها بوده و با سنجش های  محتملاً استخباراتی طرح ریزی گردیده اند.

برای بررسی  وضع موجود بهتر است نقل قول هائی از ژورنالیستانی را که در داخل افغانستان کار وزندگی میکنند، ودر کنفرانس آنلاین افغانهای برونمرزی ۱۷ جنوری سخنرانی داشتند، در اینجا درج کنیم: یکی از این ژورنالیست ها اظهار داشت که  «از ملاحظۀ مسیر طالبان در مذاکرات دوحه دانستیم که آیندۀ آزادی بیان و آزادی مبادلۀ معلومات و خبر رسانی جداً مورد تهدید است؛ ابراز فکر و اندیشه  مبادلۀ معلومات و خبر رسانی از نظر طالب ها پدیدۀ آورده شده ای امریکایی هاست که با رفتن شان این پدیده هم از میان برود، در حالیکه در اسناد عام حقوق بشر این حقوق بنیادی برای تمام عالم بشریت اعلام گشته و در قانون اساسی ما توسط مردان و زنان کشور نیز تسجیل گردیده و توسط جوانان افغانستان که در رسانه ها کار میکنند در عمل پیاده شده است. لذا کدام  تحفۀ امریکایی نمی باشد، این حقوق را به بهای خون همکاران ما  نهادینه ساخته ایم. از جانب جمهوریت دردوحه کدام نماینده ای از ژورنالیست ها وجود ندارد که از نقش کاری و مسلک شان در برابر هیأت طالب حمایت و دفاع صورت گیرد». ژورنالیست دیگری عمیقاً از این نگران بود که مبادا بالای حق بنیادی آزادی بیان و حق دریافت و ارائۀ معلومات که جان کار ژورنالستیک را احتوا میکند، در مذاکرات دوحه “معامله” گردد.

ژورنالیستی که سخنران بعدی بود تحلیل نمود که «در نتیجۀ کار خبرنگاران مردم به آگاهی هائی دست یافته اند که به خاطر حقوق شان در برابر قدرت می ایستند ودر واقع همان نیروی فشار بالای حاکمیت را تمثیل میکنند و امروز رسانه ها به قوۀ چهارم در نظام فعلی در حال مبدل شدن است که این همه رایگان بدست نیامده بلکه بادادن ۱۴۰ کشته، عدهٔ زیادی زخمی و بیش از ۱۵۰۰ شکایت ناشی از خشونت، حمله و تعرض بر جان خبرنگاران در مراجع ذیربط ٍثبت است، به آن دست یافته ایم.  بعد از حملات هدفمند اخیر به جان همکارانم، عده ای از ژور نالیست های ما یا به ترک وطن ناگزیر گردیدند یا به شیوۀ غیر مسلکیی خود سانسوری پناه بردند».

علت اساسی این سیاست ترور و کشتار توسط طالبان وارد کردن فشار بر دولت افغانستان جهت دریافت امتیازات هر چه اضافه تر در مذاکرات جاری در دوحه، فراهم کردن هر چه بیشتر عرصه برای یک نظام بسته و توتالیتیر همانند ۲۰ سال قبل و هدف عمدۀ دیگرعبارت از حذف حق بنیادی آزادی بیان و آزادی اظهاراندیشه و فکر و دریافت و ارائۀ معلومات است که طالبان با کشتار های شان در صدد تحقق این اهداف اند. طالبان  انگار مصمم اند هر جریان و گرایشی را که با نظام بسته و مستبدانۀ شان در تناقض حس گردد، از سر راه بردارند.

ایجاد هراس و در همکوبیدن روحیۀ شهروندان وطن ما مقصد این ترور های طرح ریزی شده است.

این ترور ها در یک پلان کلی جنگ روانی بر علیه وطن ما اعمال می شود.

منظور دیگر این کشتار های فجیع وانمود کردن بی کفایتی، ناتوانی و ضعف دولت افغانستان بوده و همچنان نیرومندی طالب ها در جبهات در حال جنگ با دولت رابه نمایش می گذارد.

بر ما افغانهاست تا با حس مسؤلیت در شرایط پیچیده و حساس فعلی بر اتحاد و یک پارچگی مردم ستمدیدۀ ما تأکید جدی به عمل آوریم، کشورفعلاً در حالت نه کاملاً ولی قسماً در شرایط نیمه جنگی و نیمه اضطراری به سر می برد و لذالازم است تدابیر جدیتر در مورد تأمین امنیت شهروندان رویدست گرفته شود.

کمیتهٔ حقوق بشر فارو با تحلیل وضع کنونی و در نظر داشت تهدیداتی که متوجه آزادی بیان و حق دسترسی مردم ما به اطلاعات است، برمواردآتی تأکید میکند:

 فارو ترور های وحشیانه و غیر انسانی ژورنالیستها، فعالین جامعهٔ مدنی و سایر افراد ملکی را بشدت محکوم نموده، تصریح می نمایند که عاملین این قتل ها صدای آزادی دوست و ترقی خواهانۀ مردم افغانستان را خفه کرده نمی توانند.

از جامعۀ جهانی، به شمول سازمان ملل متحد – بخصوص شورای حقوق بشر و سایر ارگان های حقوق بشری آن –  اتحادیۀ اروپا، انجمن های تخصصی جهانی مانند خبرنگاران بدون مرز و سایر ارگان های ذیربط، توقع برده می شود تا این ترور ها را محکوم کنند و دولت افغانستان در امر مبارزه علیه چنین ترور ها، معاونت های فنی و تخصصی بنمایند تا تهدید های جدی که متوجه حقوق آزادی بیان، دسترسی به اطلاعات و معلومات  و خبر رسانی می باشد، متوقف و منتفی گردد و برای حفظ جان ژورنالیستان ما و سایر متخصصان تدابیری را پیشنهاد نمایند.

دولت افغانستان بر مبنای قانون اساسی مکلف به تعقیب و مجازات مرتکبین این ترور ها می باشد. دولت با جلب همکاری مردم برای حفظ جان آنها، بطور اخص متخصصین رسانه ها و جامعه مدنی  باید تدابیر گسترده، مشخص، شمرده و مورد به مورد را بر بنیاد حرفۀ تأمین امنیت توسط ماهران عرصۀ امنیتی و عرصۀ مبارزه علیه تروریزم – مخصوصاً ارتکاب ترور در شهر ها –  را مطمع نظر جدی  قرار بدهد. آرائه معلومات و آموزش تدابیر امنی در برابر چنین عملیات تروریستی به مردم از طریق رسانه ها نیز در این عرصه ممد واقع شده میتواند.

افغانهای مقیم اروپا ازکمیسیون مستقل حقوق بشر میخواهند تا در رابطه به خواست ژورنالیستها و جامعهٔ مدنی برای داشتن نماینده در  ترکیب هیآت مذاکره کنندۀ جانب جمهوریت در دوحه را، به دولت افغانستان و مجامع بین المللی رسانیده و در این رابطه به آنهامشوره بدهد.  

ازهموطنان عزیز چه در داخل و چه در سرتاسر جهان تمنی میگردد تا به هر طریقی که برای شان ممکن است این ترور های متخصصان کشور – منجمله ژورنالیست ها – را مورد تقبیح قرار داده از مواظبت و تأمین امنیت مطمئن آنان پشتیبانی بنمایند و در قطار حامیان حق آزادی بیان در وطن ما و در سراسر جهان بیایستند.

از ژور نالیست های ممالک منطقه انتظار میرود که حملات تروریستی بر متخصصان و ژورنالیست های افغانستان را محکوم نمایند و بر دول خویش فشار وارد کنند تا از موافقت و یا سکوت در برابر این ترور ها دست بکشند، پشتیبانی از اجرای صحیح شغل  ژورنالیزم و حمایت ژور نالیست ها یک داعیۀ جهانی است که همیشه بر خبرنگاران سیارۀ ما و ژورنالیست های منطقه اثرات خوب و یا نامطلوب متقابل دارد.

– از هموطنان مقیم اروپا انتظار میرود تا با استفاده از همه امکانات دست داشتهٔ خویش برای دفاع از داعیهٔ آزادی بیان و دست رسی به اطلاعات در افغانستان با سازمانها و مراجع تأثیرگذار کشور میزبان خویش تماس گرفته و توجه آنها را به حاد بودن وضع کنونی جلب نمایند. در ضمن افکارعامه د اروپا را باید از طریق مقالات ومصاحبه ها به زبان کشور میزبان در جهت بهبود این وضع بسیچ ساخت.

«کمیتهٔ حقوق بشر فارو»

قطعنامۀ کنفرانس بین المللی به خاطر اعتراض برکشتار های دوامدار، منجمله قتل خبرنگاران در افغانستان

 کنفرانس بین المللی مجازی ضد قتلهای هدفمند و خشونتها علیه خبرنگاران در افغانستان که از طرف یکعده نخبگان، متخصصین و روشنفکران افغانستان با حضور فعال تعدادی از سیاسیون کشورهای اروپائی بتاریخ 17 جنوری 2021  برگزار گردید. در این کنفرانس تعداد زیادی از خبرنگاران و صاحب نظران اشتراک و سخنرانی کردند که جریان آن از طریق شبکه های اجتماعی پخش گردید. در این کنفرانس قتلهای دوامدار، منجمله قتل خبرنگاران در افغانستان شدیداً تقبیح و محکوم گردید.

مضاف بر این روی مفاد کنفونسیونهای بین المللی در رابطه با حقوق بشر و آزادی رسانه ها تأکید و شرح داده شد که آزادی بیان حق اساسی و طبیعی همه انسانها است و برای تحقق کلیه حقوق مندرج در اسناد بین المللی، از آنجمله اعلامیه حقوق بشر، ضروری است که طرفهای درگیر آنها را رعایت کنند، بخصوص:

مطابق متن ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر “هر کس حق آزادی عقیده و بیان را دارد که این به معنای حق مزاحمت بر عقاید دیگران نیست و بدون توجه به مرزها، اطلاعات و ایده ها را با هر وسیله می توان جستُ جو، بیان، دریافت و انتشار داد.

کنوانسیون امریکایی حقوق بشر (پیمان سن جوزه کاستاریکا)، کنوانسیون اروپایی حمایت از حقوق بشر و آزادی های اساسی، منشور افریقایی حقوق بشر ودیگر میثاقهای بین المللی حقوق مدنی و سیاسی را با در نظر داشت قطعنامه ۵۹ مجمع عمومی مؤسسۀ ملل متحد، مؤرخ ۱۴ دسامبر ۱۹۴۶ تضمین می کنند که در آن آزادی اطلاعات یک حق اساسی بشر پنداشته می شود.

روی جزء الف قطعنامه ۴۵/۷۶ مجمع عمومی مؤسسۀ ملل متحد، مؤرخ ۱۱ دسامبر ۱۹۹۰، در مورد اطلاعات برای خدمت به بشریت روشنی انداحته شد که حق آزادی بیان را تأمین می کند.

در قطعنامه ۱۹۹۷/۲۷ کمیسیون حقوق بشر مؤسسۀ ملل متحد توضیح گردیده که حق آزادی عقیده و بیان با تأکید مجدد بر اینکه حق زندگی، آزادی، صداقت و امنیت شخص و همچنین آزادی بیان حقوق اساسی بشر را تشکیل می دهند.

همچنین تصریح گردید که کنوانسیونها و اسناد بین المللی شناخته شده حق آزادی بیان را تضمین می کنند واین حق درقانون اساسی افغانستان برای خبرنگاران هم تضمین شده است.

با توجه به رویداد های اخیر در افغانستان و طی سالهای گذشته، دهها روزنامه نگار در حین انجام وظیفه خود از طرف گروهها و دولت های متجاوز به افغانستان به اشکال مختلف به شکل مرموز ترور شده اند. امروز که رسانه ها به قوۀ چهارم در نظام فعلی افغانستان در حال مبدل شدن استند که این پیروزی رایگان بدست نیامده بلکه باقربانی جان 140 خبرنگار و بیش از 1500 شکایت ناشی از خشونتها، حمله و تعرض بر جان خبرنگاران تحقق یافته است.

 بخاطر اعتراض علیه قاتلان و تقبیح این قتلهای هدفمند و رساندن آواز خبرنگاران و خانواده های شان به گوش جهانیان، مخصوصاً مؤسسۀ ملل متحد، بخش کمسیون حقوق بشر، اتحادیه اروپا و دیگر مدافعان حقوق بشر، چندین نهاد و شخصیت های اکادمیک، فرهنگی، سیاسی و رسانه ای در خارج از افغانستان و عده ای دیگر از داخل در این کنفرانس مجازی دور هم جمع شدند. چون عاملین این ترورها از طرف هیچ ارگانی در افغانستان و یا در خارج از این کشور مجازات نمی شوند، شرکت کنندگان این کنفرانس موارد ذیل را به تصویب رسانیده اند:

تامین امنیت، حفظ جان خبرنگاران و مردم نه تنها وظیفه  دولت افغانستان است، بلکه پیگرد، شناسائی و به پنجه قانون سپردن عاملان این قتلها  از وظایف حکومت است که باید انجام دهد.

ترور یک روزنامه نگار فراتر از گرفتن زندگی یک شخص است، زیرا  این عمل جنایت کارانه از همه اولتر آزادی بیان را نقض می کند. از کمسیون حقوق بشرملل متحد و اتحادیه اروپا میخواهیم تا بالای دولت افغانستان و کشورهائیکه در جنگهای نیابتی افغانستان ذیدخل اند، فشارآورند تا طرفین مذاکرات صلح بین الافغانی موضوع آزادی بیان را در صدر اجندای خود بگنجانند.

از سرمنشی  مؤسسۀ ملل متحد تقاضا می گردد که محدودیت آزادیها و حقوق کل افرادجامعه را تامین، ترور و هر نوع خشونت فزیکی را علیه روزنامه نگاران به عنوان جنایات بشری محکوم کنند، زیرا آنها آزادی بیان و در نتیجه سایر حقوق و آزادی های مندرج در اسناد معتبر بین المللی را نقض می کنند.

ما شرکت کنندگان کنفرانس از اتحادیه اروپا میخواهیم تا اعمال جنایت کارانه تروریست ها را بخاطر خفه نمودن آزادی اطلاعات و بیان با هدف جلوگیری از مسیر عدالت تقبیح نموده و بالای طرفین درگیر جنگ فشار آورد.

اشخاص ویا گروپ های که موجب قتل افراد بخصوص خبرنگاران می شوند، بدون درنگ به محاکم معرفی و مجازات شوند.

پاریس، 17 جنوری 2017

برگزار کنندگان این گردهمائی:

 خانۀ فرهنگ افغانستان دربرلین، خانۀ فرهنگ ا فغانستان درهامبورگ، انجمن زنان افغان در برلین

 ، Federation of Afghan Resident Organizations in Europe (FAROE) KVK 30183068

 (فارو)، هواخواهان حزب همبستگی افغانستان در اروپا، جنبش زنان افغانستان

Federation of Afghan Refugee Organizations in The Netherland(FAVON) KVK 40448592

مرکز تحقیقات علوم اجتماعی در فرانسه، و یک تعداد اتحادیه های دیگر.

مصوبات بیستمین مجمع عمومی فارو

اطلاعیه

مصوبات بیستمین مجمع عمومی فارو

بیست و چهار جنوری ۲۰۲۱

در اکتوبرسال ۲۰۰۰ مجمع مؤسس فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (فارو) در شهر سوستربرخ هالند برگزارشد. گزارش مفصل جلسهٔ مؤسس که یک مناسبت فوق العاده بود در جریدهٔ آئینه نشر گردید. سپس هر سال مجمع عمومی فاروبرگزار میگردید، اما گزارش این جلسات که موضوع بحث آن مسائل داخلی فارو بود، در رسانه ها نشرنگردیده است. بیستمین مجمع عمومی فارو که به تاریخهای ۱۲ دسمبر۲۰۲۰ و ۲۴ جنوری ۲۰۲۱ از طریق زوم برگزار گردید، یک مناسبت مهم و تاریخی بود. در این مجمع عمومی اساسنامه و برنامهٔ فارو در روشنی شرایطی که امروزافغان های مقیم اروپا در آن بسر میبرند، مورد بررسی و بازنگری قرار گرفت.

مجمع عمومی با سپاس ازدوستان و اعضای فاروکه با آینده نگری به امور فارو پرداختند،از این نظر پشتیبانی نمود که فارو باید همگام با زمان و شرایط واقعی افغانهای مقیم اروپا، بخصوص نسل جوان در حال تغیرو تحول بوده و جوابگوی خواستهای امروزی مجامع افغانها در اروپا باشد. شرایط افغانستان نیز پیوسته در حال تحول و تغیر است. از آنجائیکه اکثریت افغانها در قدم نخست بحیث پناهنده در اروپا پذیرفته شده اند، عشق به وطن و تمایل ایفای نقشی ولو کوچک در بهبود اوضاع وطن آبائی نزد آنها به قوت خودوجود دارد. ایفای این نقش نیازمند متشکل بودن در یک تشکیلات منظم سرتاسری افغانها در سطح اروپا میباشد. مجمع عمومی بدین نظر است که فارو با وصف داشتن این اوصاف بایست زمینه ساز اتحاد هر چه بیشتر افغانها در اروپا شده عضویت  خود را به طیف وسیع تر نهاد ها و شخصیتهای افغانهای مقیم اروپا ممکن سازد.

نظریات فوق الذکر بایست در تغیراتی که دراساسنامه پیشنهاد شد، تبلور و تجسم دقیق می یافت. به همین سبب تعدیلات آتی در اساسنامه به اکثریت قریب به اتفاق آرا مورد تصویب قرار گرفت:

مادهٔ اول بند نخست نام فارو: در نام قبلی فارو « فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا» کلمهٔ پناهندگان حذف و عبارت افغانهای مقیم به عوض آن درج نام فارو در اساسنامه گردید.البته در نامهای پشتو وانگلیسی فارو هم به موازات نام دری تغیرات کوچکی وارد گردیده اما مخفف نام انگلیسی(فارو) و لوگوی آن به همان شکل سابق حفظ شده است. این تعدیل به درخواست آنعده از هموطنان ما وارد شد که در اروپا تولد یا بزرگ شده اند و یا اینکه سالها و بعضاً دهه ها قبل تابعیت کشور میزبان را بدست آورده اند ونام پناهنده را دیگر با واقعیت زندگی شان سازگار نمی بینند. از جانب دیگر عبارت افغانهای مقیم اروپا شامل همه افغانها، بشمول پناهندگان و پناهجویان افغان در اروپا میگردد. حتی پناهجویانی که کارت اقامت مؤقت دارند،  بازهم مقیم دانسته میشوند. ازجانب دیگر در همه بند های مادهٔ دوم اساسنامه یعنی اهداف و وسایل رسیدن به اهداف، بصورت مشخص و جداگانه کلمهٔ پناهجو درج گردیده که بیانگر تعهد فارو به دفاع ازحقوق جمعی پناهجویان افغان در اروپا و دول عضو اتحادیهٔ اروپا میباشد.

در مادهٔ سوم (عضویت) نیز تعدیلاتی بمیان آمد. دربند (ب) مادهٔ سوم اساسنامه تصریح شده بود که هر نهاد متعلق به افغانهای مقیم اروپا که اساسنامه و برنامهٔ فارو را بپذیرد و حق العضویت معینه را پرداخت کند، میتواند عضو فارو شود. اما در بند های بعدی استثناآتی وجود داشت که شاید با معیار های ۲۰ سال قبل قابل توجیه بود اما در شرایط کنونی بایست تا حدی تعدیل و زمینه برای عضویت تعداد بیشتر نهاد های افغانی مساعد ساخته میشد. این کار در بیستمین مجمع عمومی فارو عملی شد و برعلاوهٔ تعدیلاتی در متن اساسنامه، به هیأت اجرائیه بادرج یک بند دیگر در مادهٔ عضویت صلاحیت داده شد تا در موارد صلاح دید، نهاد یا نهاد هائی را بطوراستثنائی به عضویت فارو بپذیرد. اصولاً فارو یک نهاد متعلق به همه افغانهای مقیم اروپا میباشد.

با تحولاتی که در افغانستان در آستانهٔ وقوع اند، تاریخ در برابر افغانهای مقیم خارج بخصوص ما وشما افغانهای مقیم اروپا رسالت و وظایف بزرگی را قرار خواهد داد. صرف از طریق متحد و متشکل شدن در یک تشکل سرتاسری قادر به انجام این رسالت و اجرای این وظایف شده میتوانیم. هیأت اجرائیه جدید فارو که توسط مجمع عمومی سال ۲۰۲۱ انتخاب شده است، از همه نهاد ها و شخصیتهای مستقل که خواستار سهیم شدن در ایفای این رسالت تاریخی اند، دعوت میکند تا با پیوستن یا همکاری با فارو، زمینه را برای کارعملی منسجم اجتماعی  و در نقش یک نهاد متبارز و فعال در اروپا برای کسب توجه جهانیان به رفع نیاز ها و مشکلات مردم افغانستان مساعد سازند.

«هیأت اجرائیهٔ فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا (فارو)»

کنفرانس آنلاین بین المللی به خاطر اعتراض برکشتار های دوامدار

فراخوان برای اشتراک در کنفرانس آنلاین بین المللی به خاطر اعتراض بر کشتار های دوامدار، منجمله قتل خبرنگاران در افغانستان

سالهاست که قتل مردم بیگناه افغانستان به شیوه های مخلتف به دست طالبان، داعش، گروه حقانی، جهادیها، مافیای دولتی و سایر گروههای تروریستی و بمباردمان های کور متجاوزین کشته می شوند. بعد از “توافقنامۀ صلح امریکا با طالبان” در فبروری 2020، کشتار ها توسط این باندهای پرورش یافتۀ پاکستان به کمک قطر، عربستان سعودی و سایر مداخله گران به اوج خود رسیده‌ و سرزمین ما در گرو تروریسم بین‌ المللی در آمده. از دهها سال به این طرف امنیت در افغانستان از میان رفته و بسیاری اقشار و طبقات مختلف اجتماعی در خون و آتش کشانیده شده اند. حتی طفلی که هنوز به دنیا نیامده، به قتل می رسد و با مادرش یک جا به گورستان فرستاده می شود. باند های تروریستی و همه کشور های تروریست پرور در جنگ های نیابتی شان در افغانستان باهم در تقویۀ تروریسم سهیم می باشند.

یک عده کشورهای خارجی همه امکانات مالی، نظامی، اخلاقی و سیاسی طالبان را فراهم کرده و تعهد نموده اند تا آنها را بر اریکه قدرت بنشانند و یا سهیم سازند. مذاکرات صلح دوحه نیز در خدمت همین سیاست های مزورانه قرار دارد. این بار کشور های به اصطلاح “مدافع حقوق بشر” و “مدافع صلح و امنیت در افغانستان” منافع شان را در به قدرت رساندن طالبان می بینند که زلمی خلیل زاد به نمایندگی از امریکا نیز برای پیاده نمودن سناریوی متجاوزان یک بار دیگر وارد بازار تروریسم پروری شد. بخصوص پاکستان که نتنها مستقیم در غارت چند بعدی و ناامنی کشورما سهم فعال دارد، بلکه برای رویاروئی با هند از افغانستان حد اکثر استفاده را خواهد کرد.

علاوه بر کشتار های دوامدار با انتحار و انفجار، ازچندی بدینسو یک عده افراد بی دفاع توسط گروههای مختلف تروریستی به شکل مرموز با شیوه های جدید جنگی در افغانستان ترور می شوند. و این عمدتاً ناشی از آنست که طالبان در خزان سال 2020 در جنگهای جبهه ئی برای تسلط بر شهر ها در ولایات هلمند، قندهار، ارزگان و بدخشان شکستهای فاحشی خوردند. آنگاه تکتیکهای جنگی خود را به امر سازمان استخباراتی نظامی پاکستان (ISI) تغییر دادند. چنانکه مرکز فرماندهی طالبان یعنی شورای پشاور به تروریست های خود هدایت داد تا در دسته های سه نفره و چهار نفره تقسیم شوند و بدون آنکه از همدیگر اطلاع داشته باشند، به قتل افراد سر شناس جامعه، خبرنگاران و کارمندان رسانه ها بپردازند.

عده ای از این قاتلان که دستگیر شده اند، به این تغییر تاکتیک تروریستان اقرار نموده و در نتیجۀ این تغییر در تاکتیک جنگی، در پهلوی قتل صد ها شهروند کشور که توسط حملات انتحاری و انفجاری صورت گرفته، تنها در عرض کمتر از دو ماه، چندین خبرنگار نیز هدفمندانه از جانب گروههای تروریستی به قتل رسیده اند، به گونۀ مثال:

محل قتل تاریخ قتل جای کار نام شماره
کابل 2020.11.07 طلوع، د افغانستان بانک یما سیاوش 1
هلمند 2020.11.12 رادیوی آزادی الیاس داعی 2
ننگرهار 2020.12.10 تلویزیون انیکاس ملاله میوند 3
کابل 2020.12.10 تلویزیون آریانا فردین امینی 4
غزنی 2020.12.21 الجزیره رحمت الله نیکزاد 5
غور 2021.01.01 رادیوی محلی غور بسم الله عادل 6

منظور طالبان و سایر تروریستان از این همه خونریزی و قتل بیگناهان اینست تا دولت را که با خواسته های مردم در تضاد قرار دارد، زیر فشار قرار دهند، با امید آنکه در چانه زنیهای سیاسی در مذاکرات صلح دوحه امتیاز به دست آورند. سؤال درینجاست که چرا طالبان و سایر گروههای تروریستی، خبرنگاران و کارمندان رسانه ها را به قتل می رسانند؟ دلیل اصلی طالبان و سایر گروههای تروریستی اینست تا خبرنگاران جرأت نکنند که از جنایات روزمرۀ آنها به مردم گزارش دهند. جنایات این گروهها تنها در ویران کردن پل و پلچک، راه و مکتب، لینهای انتقال برق، بند و انهار و تأسیات عام المنفعه که همه دارائیهای مردم اند، خلاصه نشده، بلکه با ایجاد ترس و رعب، وحشت و خونریزی، دُره و قمچین، کیبل و چوب تر، می خواهند که مردم را مطیع خود سازند و جلو هر نوع اعتراض را بگیرند.

جنایات طالبان و دسته های تروریستی از یک طرف و بیکفایتی دولت در حفظ امنیت جان مردم، فساد و حاکمیت مافیائی از طرف دیگر، کشور ما را جزء خطرناکترین کشورهای جهان برای خبرنگاران، رسانه ها و مردم مبدل ساخته اند.

این گروهها نمی دانند که با چنین حرکات تروریستی نه تنها موفقیتی به دست نمی آورند، بلکه نفرت و انزجار مردم از این گروههای خونریز و آدم کش هر روز بیشتر می شود. و در عصر تکنالوژی معلوماتی، جنایات روزمرۀ آنها از انظار مردم نهان نمی ماند و خبرنگاران در دورترین نقاط کشور، پرده ازین جنایات افراط گرایان اسلامی بر می دارند.

ازین لحاظ، جمعی از انجمن ها و نهادهائی که در اروپا فعالیت دارند با عده ای از شخصیتهای مستقل افغانی و سرشناسان اروپائی به تاریخ 17 جنوری 2021 یک کنفرانس بین المللی را از طریق zoom به گونۀ مجازی[1] برگزار می کنند. هدف این کنفرانس تقبیح اعمال جنایتکارانۀ طالبان و سایر گروههای تروریستی در رابطه با قتل خبرنگاران، مردمان بیگناه، اعتراض به بیکفایتی دولت در عدم تأمین امنیت جان مردم و رساندن آواز آنها به گوش جهانیان، منجمله نهاد های بین المللی خبرنگاران است. علاوه بر این تأمین ارتباط با مراجع بین المللی مدافع حقوق بشر، جامعۀ روشنفکری و جوانان افغانستان می باشد تا در برابر این جنایتکاران دژ واحدی را به میان آورند تا بیشتر ازین مردم کشته نشوند و خبرنگاران و مراکز علمی و تحصیلی که چشم و چراغ کشور اند، از بین نروند و اصل آزادی بیان و اندیشه پا برجا بماند.

از همه عزیزانی که در این کنفرانس مجازی اشتراک می نمایند، تقاضا می گردد تا به روز یکشنبه، تاریخ 17 جنوری ساعت 12:30 به وقت برلین با این لینک zoom اجازۀ ورود را حاصل نمایند. (یادداشت: این لینک روز 17 جنوری قبل از ساعت 12:30 فعال نمی باشد).

جهت ورود به سالون کنفرانس لطفاْ اینجا اشاره نمایید

کسانی که به پروگرام zoom دسترس ندارند، می توانند آنرا از انترنت (www.zoom.us) داونلود نمایند.

نمایندگان اتحادیه ها می توانند در این کنفرانس به نمایندگی از نهادهای خویش سخنرانی کنند. در اخیر کنفرانس، گزارشی تهیه و یک قطعنامه به تصویب می رسد تا به رسانه های ملی و بین المللی فرستاده شود. بر علاوه، قضیۀ قتل و کشتار خبرنگاران توسط گروههای تروریستی به مراجع بین المللی فرستاده خواهد شد.

کمیتۀ تدارک کنفرانس

خانۀ فرهنگ برلین

خانۀ فرهنگ هامبورگ

فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (فارو)

هواخواهان حزب همبستگی افغانستان در اروپا

جنبش زنان افغانستان

فدراسیون سازمانها پناهندگان افغان در هالند (فافون)

مرکز تحقیقات علوم اجتماعی در فرانسه

انجمن زنان افغان در برلین

و یک تعداد اتحادیه های دیگر.

شماره های تماس:

هالند: 0031642352255

فرانسه: 0033760670311

آلمان: 004916096848932

پاریس، 12 جنوری 2021


[1] به خاطر شیوع کرونا مظاهرات اجازه داده نمی شود