از خطوط سرخ زنان افغانستان پشتیبانی میکنیم

اعلامیه

از خطوط سرخ زنان افغانستان پشتیبانی میکنیم

بیست و ششم سپتمبر۲۰۲۰

سر انجام طالبان حاضر  به مذاکره با حکومت شدند و چند روزیست که هیأت های دوطرف در دوحه مصروف چانه زنی بالای طرزالعمل مذاکرات اند. مردم افغانستان درعین حالی که صلح را نیاز اساسی خویش میدانند از کمبود های پروسهٔ آغاز شده در دوحه نیز آگاه و شدیداً نگران عواقب احتمالی آن اند. عدم تمایل طرفین به قرار دادن حقوق قربانیان در اجندای مذاکرات و فقدان تضمین ها در سطح ملی و بین المللی برای حفظ حقوق وآزادیهای افراد (اعم از زن ومرد)  مندرجه در فصل دوم قانون اساسی کنونی افغانستان وبخصوص حقوق زنان مایهٔ تشویش و نگرانی شدید جامعه و بخصوص زنان آگاه کشوراست که بعد از سقوط استبداد و بربریت طالبانی دوباره به پا ایستادند و سهم شان را اکنون در عرصه های سیاست، اقتصاد، جامعهٔ مدنی ورسانه ها بسیار افزایش داده اند.

آتش بس دایمی خواست همه زنان افغانستان است. بیشترین فشار جنگ را زنان تحمل میکنند. با از دست دادن شوهران، پدران و پسران شان  زنان افغان ماتمدار میشوند ودر عین حال ناگزیر به برداشتن بارتمام مسؤلیت خانواده شده  با فقر مفرط بسر برده و از گرسنگی فرزندان شان رنج میبرند.

برای همه زنانی که از حقوق خود آگاه اند و بخصوص زنانی که عمر شان اکنون بالاتراز ۲۵ است، دوران امارت طالبان به کابوس وحشتناکی شباهت دارد که دیگر هرگز آمادهٔ مقابل شدن با چنان کابوسی نیستند. امارت طالبان در اواخر قرن بیستم تبعیض جنسی رسمی علیه زنان را اعمال میکرد. زنان از حق تحصیل، حق کار وحتی حق تعین نوع پوشاک خود محروم بوده  تنها برامدن زنان از خانه جزای شلاق خوردن در ملای عام را درپی داشت.  شنیدن نام “امربالمعروف” خاطرات تلخ آن دوران را در ذهن زن ومرد  افغان تداعی میکند. برخی ازبانوان که اکنون اعضای پارلمان اند  ویا در سایر بخش ها در موقف مهم قرار دارند،  در مصاحبه با رسانه ها تجارب شخصی خویش را از دوران طالبان گفته اند که تکاندهنده است. فلم کوتاه  بریدن گردن یک زن توسط طالبان در استدیوم سپورت کابل که توسط یکی از فعالین جمعیت انقلابی زنان افغانستان (راوا) مخفیانه گرفته  شده بود، جهان را تکان داد. حالا همان طالبان ادعا میکنند که از تجارب گذشته خویش آموخته اند. صدق یا کذب  این ادعای طالبان در جریان مذاکرات مبرهن خواهد شد. اکنون که تماس ها بین هیأت های مذاکره کننده در مرحلهٔ مقدماتی خویش قرار دارد، سخن ازانعطاف ناپذیری هیأت طالبان بمیان آمده است. اما زنان افغانستان هم خطوط سرخ خود را دارند. این خطوط سرخ را در ده ها گردهمائی، سمینار وکنفرانس ترسیم کرده اند  و آن عبارت از حفظ حقوق و آزادیهای مندرجه درقانون اساسی و سایر قوانین افغانستان اعم ازحقوق مدنی، اقتصادی  و سیاسی برای سهیم شدن زنان در همه عرصه های زندگی اجتماعی در افغانستان است. 

واقعیت این است که بخش بزرگی از زنان در قریه جات و ولایات دور دست زندگی میکنند. آنها بخاطربرخی عنعنات منفی و خرافات به ندرت  امکان استفاده از حقوق و آزادیهای قانونی شان را یافته اند. اما با آنهم نظرات و خطوط سرخ خود را دارند. ژورنالیست مؤفق بانو فرحناز فروتن در چوکات کمپاین ((خط سرخ من)) به زنان شهری از طریق رسانه های اجتماعی و به زنان دهات و قصبات از طریق مصاحبه های مستقیم زمینهٔ بیان نظرو خط سرخ شان در ابطه با مذاکرات صلح رامساعد ساخته  است. یکی از زنان روستائی از ولایت هلمند گفته است: ” صلح باید دوامدار باشد. صلح پنج روزه که دوباره به جنگ میدان بدهد، بدرد نمی خورد. پسرم را طالبان کشتند. شوهرم فلج است. من باید کار کنم تا برای اولاد خود نان پیدا کنیم. در دوران طالبان من برای آوردن دوای طفل ام دواخانه رفتم. طالبان مرا زدند که چرا  بدون محرم شرعی از خانه بیرون شده ای. آخر شوهرم فلج است. من با کدام محرم شرعی میرفتم؟” (نقل از رونامه گاردین).

زنان افغان مقیم اروپا با زنان داخل کشورصمیمانه ابراز همبستگی میکنند و و ظیفهٔ خود میدانند تا صدای آن عزیزان را به جوامع اروپائی وجهان برسانند. خواهران داخل کشور! ما خط سرخ تان را میدانیم و برای تحقق آن از تلاش وپیکار تان پشتیبانی میکنیم.

(کمیتهٔ زنان فارو)

جنایات خاد فراموش ناشدنی است

مردم ما جنایات خاد را هرگز فراموش نمیکنند

بیست و پنج سپتمبر ۲۰۲۰

فرهنگ معافیت همزمان با کودتای بد فرجام هفت ثور در افغانستان حاکم شد. از آن دوران تا امروز حکام و زورمندان دولتی و قوماندانان ملیشه از معافیت کامل برخوردارند و قانون صرف بالای مردم بینوا و بی سلاح تطبیق میگردد. اسد الله سروری رئیس اگسا که لیست ۱۲۰۰۰ مقتول او را امین به دروازه های وزارت داخله آویخته بود، تا سقوط رژیم نجیب الله بخاطر جنایات عظیم اش مورد مواخذه قرار نگرفت ودر مقامات بالای دولتی اجرای وظیفه میکرد.  حفیظ الله امین دیکتاتور و اسد الله امین رئیس کام را  ک.ج.ب بخاطر ممکن شدن جابجائی مهره ها در حکومت دست نشاندهٔ خویش نابود ساختند، نه بخاطر جنایاتی که آنها در حق مردم افغانستان مرتکب شدند. بعد از اشغال افغانستان توسط روسها دستگاه جهنمی خاد توسط داکتر نجیب و ولی نعمتان روسی اش تأسیس شد.  این ماشین جنایت و کارمندان آن دامنهٔ جرایم اگسا وکام را ده ها برابر وسعت دادند و به شکنجه و آزار دگر اندیشان و عناصر وطندوست ضد اشغال ابعاد تازه ئی افزودند.

حاکمیت استبدادی آن دوران که بر سیستم مردود یک حزبی وغضب همه حقوق و آزادی ها از مردم غیر حزبی اساس گذاشته شده بود، حق فعالیت سیاسی را در انحصار حزب برسر اقتدار قرار داده  دگر اندایشان ومخالفین اشغال را ضد انقلاب می نامید. وظیفهٔ خادیستها تحت رهبری نجیب الله این بود که دگر اندیشان را شناسائی، تعقیب، دستگیرو شکنجه نموده و از طریق مضحکه ئی بنام څارنوالی و محکمهٔ اختصاصی قلابی که قضات آن معاشخوارو بلی گوی خاد بودند، به جوخه های اعدام بفرستد و یا به مدت های طولانی حبس در زندان پل چرخی و ده ها زندان دیگر در ولایات محکوم کند.  خاطرات دگر اندیشانی  که بخاطر عقاید و یا همسوئی شان با یکی از سازمانهای مخفی،  توسط  خاد شکنجه و زنذانی شده بودند و گزارشات کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد و سایر سازمان های بین المللی، ابعاد جنایات تکان دهندهٔ خاد را تا حدی روشن میسازد. نجیب الله بحیث بنیادگذار و رئیس این دستگاه شکنجه وکشتار از لحاظ سیاسی، حقوقی وتاریخی از ۱۹۸۱ الی ۱۹۸۶ بصورت مستقیم و در سالهای بعدی الی سقوط رژیم اش بصورت غیرمستفیم مسؤل همه جنایات ضد بشری و جنایات جنگی خاد میباشد.

آی.اس آی در سالهائی که  جنگ برعلیه روسها هنوز ادامه داشت، در داخل پاکستان دست به کشتار رهبران وطندوست افغان چون سید بها الدین مجروح، داکترلودین، حاجی لطیف، داکتر فیض احمد، قیوم رهبر، مینا و ده ها فرد دیگر زد تا راه را برای حاکمیت بی چون وچرای عمال خود باز بسازد. آنها فرزندان واقعی افغانستان بودند که پاکستان از موجودیت شان احساس خطر میکرد و استخبارات حزب اسلامی گلبدین وسیلهٔ قتل آنها توسط آی.اس.آی شد.  برای قتل نجیب الله آی.اس.آی انگیزه دیگری داشت. خانواده نجیب الله تحت حمایت دولت هندوستان بسر میبرد، پاکستان از این هراس داشت که اگر نجیب الله در هند به خانواده اش بپیوندد با زیرکی خاص وتجربهٔ شش سالهٔ ریاست خاد  به حربهٔ کارای دولت هند علیه پاکستان مبدل خواهد شد. برای جلوگیری از این حالت، موصوف را از طریق رفقای خلقی اش  که همکار طالبان شده بودند، بتاریخ ۲۶ میزان در کابل بدار آویخت و آرزوی قربانیان جنایاتش را که میخواستند او را بالای چوکی متهم  درجریان محاکمهٔ عادلانه ببینند، به خاک یکسان ساخت.

عده ئی از خادیستها در بلژیک حزب وطن را احیا کردند و همکاران اسبق خود را بدور آن جمع نمودند. حزب وطن با وصف آنکه کودتای ثور و اشغال افغانستان توسط روسها و دوران  ببرک کارمل را محکوم میکند، دوران نجیب الله و دستگاه جهنمی خاد برایشان مقدس است. آنها هیچگاه از جنایات خاد فاصله نگرفته و شکنجه وکشتار صد ها هزار انسان توسط خاد را محکوم نکرده اند. این حزب طی سالهای اخیر در افغانستان نیز ثبت شده است. جبار قهرمان وکیل هلمند (قوماندان ملیشیهٔ کارمل-نجیب) نخستین رهبر آن که نماینده خاص اشرف غنی در امور امنیتی در هلمند بود، توسط اشخاص نامعلوم ترور شد. حالا همین حزب میخواهد سالگرد به دار کشیده شدن نجیب الله را در خیمهٔ لویه جرگه که به اساس اسناد نشر شده در انترنت بصورت رایگان به امر اشرف غنی در اختیار شان قرار گرفته است، تجلیل کنند. بعبارهٔ دیگر خادیستها سالگرد مرگ قهرمان خود را تجلیل میکنند. به اساس فرهنگ معافیت که تذکر آن در فوق رفت، تجلیل از این نوع “قهرمان” ها با استفادهٔ رایگان از تسهیلات عامه که متعلق به بیت المال اند، تازگی ندارد. سرو صدائی که تنظیمها که دررابطه به این بعد قضیه براه انداخته اند ناشی از انگیزهٔ انحصار طلبی امکانات دولتی و تبلیغ علیه اشرف غنی است. آنچه تازگی دارد دخول پرچمیها بصورت گروهی در تشکیلات و ساز وبرگ دولت افغانستان است. میگوئیم دولت و نه حکومت زیرا رئیس وبرخی از اعضای و لسی جرگه، یکی از معاونین سخنگوی رئیس جمهور، والی کابل، معین امنیتی وزارت داخله، برخی از مشاورین رئیس جمهور، برخی از جنرالهای امنیت ملی، برخی از کارمندان عالیرتبه ستره محکمه  و… از همین قماش اند. قرار معلوم رئیس جمهور کنونی مصروف بازی همان قماری است که برای داود خان به قیمت جان خودش و خانواده اش تمام شد.  

فارو اعتقاد راسخ دارد که محفل گرفتن در خیمهٔ لویه جرگه کارنامه سیاه خاد و رئیس اش نجیب الله را در ازهان مردم که شاهد جنایات خاد بوده اند، سفید کرده نمیتواند. درهمین خیمه بار ها برای تجلیل از مسؤلین قتل عام افشار، میخکوبی برسرو رقص مرده، غارت دارائی های عامه و نابودی نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان محافل دایر گردیده است. اما مردم آنها را به اساس اعمال گذشتهٔ شان میشناسند.  مردم و تاریخ قضاوت مستقل خود را دارند وکارنامهٔ سیاه خاد بر حافظه شان نقش بسته است. تبارزعلنی و نیمه دولتی پرچمی ها میتواند انعکاسات ملی و بین المللی ئی داشته باشد که عواقب آن برای افغانستان، بخصوص برای تیم دولت ساز نامیمون خواهد بود.

کمیتهٔ حقوق بشر فارو

نامه ارسالی فارو به کمسیون اتحادیهٔ اروپا

عکس از بی بی سی

هالند، ۱۰ سپتمبر۲۰۲۰

به

کمسیون اتحادیهٔ اروپا

ریاست عمومی مهاجرت و امور داخله

قابل توجهٔ خانم ییفا یوهانسون رئیس

جادهٔ لوکزامبورگ شمارهٔ ۴۶

ب- ۱۰۰۰ بروکسل- بلجیم

محترمه خانم یوهانسون،

شعله های آتش بزگترین کمپ پناهجویان کشور یونان واقع در مرکز جزیرهٔ لیسبوس یونان را نابود ساخت. سوختن این کمپ مزدحم تقریباً ۱۳ هزار انسان پناهجو را بی خانمان ساخت. به اساس ارقام سازمان های محلی بیش از ۷۰ فیصد این پناهجویان را افغانها تشکیل میدهند. به همین جهت جامعهٔ افغانهای مقیم اروپا از وضع ایجاد شده برای این پتاهجویان شدیداً نگران اند. بخصوص وضعیت وخیم زنان و اطفال ما را مشوش ساخته است. چنانچه اطلاع دارید، صد ها هزار اروپائی افغان الاصل در دول عضو اتحادیهٔ اروپا زندگی میکنند و خواستهای جمعی آنها را نباید نادیده انگاشت.

فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (فارو) پلاتفرم همکاری و همصدائی است که در سال ۲۰۰۰ میلادی در کشور هالند توسط نمایندگان ۵۳ سازمان اجتتماعی-فرهنگی افغانها مستقر در قلمرو دول عضو اتحادیهٔ اروپا اساس گذاشته شد. دفاع از حقوق ومصالح جمعی جامعهٔ پناهندگان افغان در اروپا، بخصوص دفاع از منافع پناهجویان هدف اساسی فارومیباشد. به همین سبب ما در رابطه به قضیهٔ مورد بحث بعنوان سخنگوی اکثریت خاموش عمل میکنیم. فارو امیدوار است شما برای حل مشکل ۱۳۰۰۰ پناهجو بی خانمان یک راه حل واقعی و مناسب پیدا کنید.  راه حلی که به نورم ها و ارزش های حقوق بشرئی بنا باشد که اروپا مهد آن بوده و معمولاً خود را مدافع آن میداند. راه حل های که هدف آن مصلحت های کوتاه مدت باشد ازیکسو کارا نیستند و باعث ایجاد اوضاع انغجاری دیگری خواهند شد.

محترمه خانم ییفا یوهانسون

پالیسی فعلی اتحادیهٔ اروپا در مورد پناهجویان که به هدف دلسرد سازی بر مراکز حوزه ای پذیرش پناهجویان و مراکز پذیرش در امتداد مرز های خارجی اتحادیهٔ اروپا بنا یافته است، میتواند بحران را به تعویق اندازد اما از بروز بحران جدی تردر آیندهٔ نزدیک  جلوگیری کرده نمی تواند و در عوض تخطی از نورم ها و ارزشهای حقوق بشری اروپائی است که ما همه به آن م میبالیم .  باید به حل ریشه ئی مشکل ازدیاد پناهجویان پرداخت. زمانیکه جنگ سرد خاتمه یافت، تا حدی این امیدواری بوجود آمد که تعداد تشنجات منطقوی کاهش یابد. اما جنگ علیه تروریسم” و به اصطلاح “جنگهای پیشگیرانه” به ابتکار جهان غرب در افغانستان، عراق، سوریه و لیبیا طی دو دههٔ گذشته، به ازدیاد مراکز تشنج و ازدیاد انفجاری در تعداد پناهجویان در جهان انجامید. برای جلوگیری ازحرکت امواج جدید و کتلوی پناهجویان به طرف اروپا، لازمست به همین کشور های که جنگ زیربنای اقتصادی آنها را ویران ساخته  در اعمار مجدد زیربنا های اقتصادی  و خلق جا های کار کمک و معاونت کنید. ثبات اقتصادی میتواند به ثبات سیاسی بیانجامد. البته  عملی ساختن این طرح به پول زیاد نیاز دارد، اما مصرف خرید همکاری ترکیه، لیبیا و … در دراز مدت مبالغ بسیار بیشتری را بلع خواهد کرد.

در رابطه با قربانیان حادثهٔ سوختن کمپ موریا در یونان، یعنی ۱۳۰۰۰ پناهجو که با سوختن این کمپ  سرپناه مؤقتی و فقیرانهٔ خویش را از دست داده اند، تقاضای فارو از شما اینست که از طریق کمسیون اتحادیهٔ اروپا دول عضو این اتحادیه را تشویق کنید تا برای ایفای تعهدات بین المللی شان و بر اساس ملحوظات انسانی تعداد هر چه بیشتر این پناهجویان را شامل پروسی پروسیجر پناهدگی کشور خود ساخته و آنها از وضع غیر قابل تحمل کنونی نجات دهند.  باز شدن دروازهٔ سایر کشور های عضو اتحادیهٔ اروپا به روی این پناهجویان کشور یونان را از فشار مضاعفی که از سال ۲۰۱۵ بدینسو متقبل شده است رهائی میبخشد. پیشنهاد ما دادن حق الویت به کودکان و زنان است.

با احترامات فایقه،

ازنام هیأت اجرائیهٔ فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا (FAROE)

خانم لونا ولی رئیس فارو

نوت: متن انگلیسی این مکتوب بتاریخ۱۰ سپتمبر ۲۰۲۰ به خانم ییفا یوهانسون ایمیل شده است متن انگلیسی نامه را در زیر مشاهده خواهید نمود .

EU Commissionh Directorate-General for Migration and Home Affairs

To:

EU Commissionh

Directorate-General for Migration and Home Affairs

Tao: Ms Yiva Johansson, commissioner for Home Affaires

Cab-johansson-contact@ec.europa.eu

Rue du Luxembourg 46
B-1000 BRUSSELS

Dear Ms. Yiva Johansson,

Fires have destroyed Greece’s largest migrant camp, an overcrowded facility on the island of Lesbos, leaving nearly 13,000 people without shelter.  According to local organizations, almost 70% of them are Afghan asylum seekers. Afghan community in Europe is seriously concerned about the condition of the asylum seekers, namely the safety of women and children.

Federation of Afghan Refugee Organizations in Europe (FAROE) , is a platform established in the year 2000 in The Netherlands and represents 53 social-cultural organizations in the Member States of the European Union. Advocating for collective rights of the Afghan community in Europe, namely the asylum seekers, is the main goal of FAROE. That is why we function as mouth piece of Afghan community in this case and request you to look for a real and proper solution to this problem. A solution based on norms an values the people of Europe have traditionally stand for.  Short-time  solution won’t work but will cause other explosive situations.

Dear Ms. Yiva Johansson,

The current asylum policy of the European Union to discourage asking for asylum in the EU Member States by initiating regional reception and reception on external EU borders can only postponed the crisis and undermine the European norms and values. Problems should be tackled at their roots. When the Cold War was ended, there was some hope for reduction in the number of regional conflicts. But the War-on-terror and the so-called Preventive-wars initiated by the West namely in Afghanistan, Iraq, Syria and Libya in the past two decades, resulted to explosive increase in the number of refugees. In order to prevent new waves of mass-movement of asylum seekers towards Europe, these war-torn countries should be helped to rebuild their economic infrastructure and produce jobs. Economic stability can result to political stability. It will cost money, but paying Turkey, Libya, … can in the long run swallow much more resources.

In relation to the victims of fire in the Moria camp, we request you to use your good offices to stimulate Member States to rescue as much asylum-seekers as the can by admitting them to their asylum procedure and by doing this, relief Greece from the enormous pressure the country experiences since 2015. We believe that priority should be given children and families with children.

We are interested to meet you at any time proper for you and discuss the situation of Afghan asylum seekers in some EU Member States.

With kind regards, on behalf of the executive committee of FAROE,

Mrs. Lona Wali, chair person of FAROE

داکترحمیرا نگهت دستگیرزاده به ابدیت پیوست

داکترحمیرا نگهت دستگیرزاده رئیس انحمن شعرا و نویسندگان افغانستان ( انشأ ) به ابدیت پیوست.)

چهارم سپتمبر ۲۰۲۰

بادریغ ودرد اطلاع گرفتیم که بانوی شعر نو افغانستان حمیرا نگهت دستگیرزاده ساعت ۵ صبح امروز ۴ سپتمبر۲۰۲۰ بعد از یک دورهٔ طولانی کسالت داعی اجل را در یک شفاخانه در هالند لبیک گفته به ابدیت پیوست. مرگ این شاعره گرامی که نامی و نشانی در سطح منطقه داشته و چندین مجموعهٔ شعری دارد برای افغانستان و منطقه یک ضایعهٔ ادبی است. مرگ بانو حمیرا دستگیرزاده دوستان شعرش را سوگوارساخته است اما او در اشعارش زنده خواهد ماند.

حمیرا نگهت دستگیرزاده به وطن خویش افغانستان عشق میورزید و اشعار زیادی در مورد درد و رنج هجرت و زندگی در محیط بیگانه دارد. وی نابسامانی های بیش از ۴۰ سال وطن ما را در اشعارش شاعرانه به تصویر کشیده است. حمیرا نگهت دستگیرزاده و شاعره فقید لیلا صراحت روشنی در جمع فرهنگیانی و دست اندرکاران شعر وادب  چون استاد لطیف ناظمی، محترم نورالله وٍثوق، محترم فاروق فارانی ، محترم مسعود قانع، محترم محمدشاه فرهود وسایر قلمبدستان مقیم اروپا که در جلسهٔ مؤسس فارو اشتراک فعال داشتند خوب درخشیدند و تا زنده بودند یاور وهمکار فارو باقی ماندند. نظریات ومشوره های داکترحمیرا نگهت  در بخش فرهنگی و دادخواهی برای حقوق زنان ممد فعالیتهای فارو در این زمینه ها بود. داکترحمیرا نگهت دستگیرزاده  و شوهرش محترم عمر عدیل در تقریباً همه  کنفرانسهای فارو حضور فعال داشتند. فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در هالند (FAVON) داکتر حمیرا دستگیرزاده را در تشکیل انجمن شعرا و نویسندگان افغانستان (انشأ) یاری رسانید. به همت این بانوی با ابتکار و پُر تلاش انشأ یکی از فعالترین انجمن های فرهنگی افغانها در هالند محسوب میشد. مرگ داکتر حمیرا نگهت برای فارو، جامعهٔ افغانهای مقیم اروپا و در مجموع برای جامعهٔ ادبی سوگوارافغانستان یک ضایعهٔ بزرگ است. مراتب تسلیت فارو را بدین مناسبت به محترم عمر عدیل شوهر، هریوا عدیل دختر و هژیرعدیل پسر بانو نگهت  وهمه دوستداران شعر وادب تقدیم میکنیم. و در عین حال بدین باوریم که نام داکترحمیرا نگهت را اشعار و فعالیتهای ادبی اش  برای قرن ها در تاریخ ادبیات  معاصر زبان های افغانستان زنده نگهمیدارد.

هیأت مدیرهٔ فارو