معضلۀ رهائی زندانیان بگرام

دیدگاه فارو در مورد:

معضلۀ رهائی زندانیان بگرام

انتقال مسؤلیت زندان بگرام در ماه می سال گذشته را همه بیاد داریم. بعد از پافشاری زیاد حامد کرزی نظامیان امریکائی حاضر شدند موافقتنامه های انتقال را امضأ کنند ومسؤلیت بیش از سه هزارزندانی بگرام را به حکومت افغانستان انتقال دادند. زندان بگرام قبل از تسلیمدهی به دولت افغانستان در مطبوعات غرب “گوانتاناموی افغانستان” نامیده میشد. بخشی ازافرادمظنون که توسط نظامیان امریکائی از صحنۀ جنگ یا به اساس راپور ها یا سایرمدارک استخباراتی دستگیرشده بودند به این زندان انتقال می یافتند وبرای مدت نا معلوم بدون پروسۀ عدلی و قضائی نگهداری میشدند. این نوع برخورد با مظنونین در تضاد آشکار با مادۀ ١٤ میثاق بین المللی حقوق مدنی وسیاسی قرارداشت. نظامیان امریکائی بالای محبوسین بگرام، همانند محوسین گوانتانامو عنوان “شخص متخاصم غیرنظامی” راگذاشته بودند. محبوسین دارندۀ این عنوان ازحقوق اسرای نظامی مندرج در کنوانسیونهای بشردوستانۀ ژنیونیز محروم بودند.  ادامۀ این حالت بالای اتباع افغانستان در داخل قلمرو افغانستان نقض حاکمیت ملی ما ونقض حقوق بشرمحبوسین بود. بنابرین تسلیمدهی زندان بگرام به دولت افغانستان اصولأ یک امرمثبت بود ویکی از دستاوردهای آقای کرزی محسوب شده میتواند. ولی نحوۀ برخورد که بعدأ آقای کرزی با محبوسین بگرام اتخاذ نموده است درخورغوروبررسی جدأ انتقادی میباشد.

 

در اخبارهفتۀ گذشته سرنوشت ۸۸ زندانی بگرام موضوع داغ بحث در رسانه ها بود. اعتراض نطامیان امریکائی برپلان رهائی ۸۸ زندانی توجه رسانه ها را به ﭼگونگی عملکرد حکومت افغانستان در رابطه با زندانیان بگرام جلب نمود. به همین سلسله وضاحت یافت که “کمسیون بررسی دوسیه های زندانیان بگرام” که یک کمسیون اداری مؤظف شده توسط رئیس دولت است، ششصد زندانی بگرام را بدون سروصدا ودر غیاب یک پروسۀ شفاف قضائی “برائت” داده وآزاد ساخته است. اکنون که این کمسیون پلان رهاساختن ۸۸ زندانی دیگررا دارد، دگروال Dave Lapan سخنگوی نیروهای امریکائی در افغانستان با رهائی این ۸۸ تن مخالفت نموده ادعای داشتن مدارک کافی اشتراک این افراد درقتل وزخمی ساختن ٥٧ فرد ملکی ونظامی افغان و فتل وزخمی ساختن ٦٠ تن از عساکرناتو را میکند.  علاوتأ امریکائیها ادعا دارند که رئیس دولت افغانستان فرمان قبلی خود را که در آن وعدۀ تکمیل دوسیه های جرمی محبوسین بگرام وتعقیب جزائی آنها را داده بود، نقض کرده است. نصرالله ستانکزی مشاورحقوقی رئیس دولت متقابلأ نیروهای امریکائی را بخاطر نه سپردن بموقع مدارک جرمی محبوسین به کمسیون بررسی موردملامتی قرار میدهد. این ادعای آقای ستانکزی بجا نیست زیرا قرارمعلوم “کمسیون بررسی…” بدون تقاضای مدارک وشواهد جرمی به ارتباط دوسیه های زندانیان بگرام از نظامیان امریکائی ویا ارگانهای امنیتی افغانستان، مسولیت محبوسین را به اتکای ادعای خودشان بشکل ذهنی وعجولانه بررسی کرده وتا اکنون ششصد زندانی را به همین شیوه، رها نموده است.

طلوع نیوز بتاریخ اول جنوری اطلاع داد که پارلمان افغانستان خواستار بررسی قضائی ۸۸دوسیۀ محبوسین متنازع فیه شده ودرقدم اول کمسیون پارلمانی را برای کسب معلومات بیشتر از “کمسیون بررسی ”  در مورد دلایل رهائی زندانیان ایجاد کرده است. در همین تاریخ تلویزیون طلوع نیوزجریان نظرخواهی ازبازماندگان قربانیان حملات دهشتگرانه را نشرکرد. قربانیان خواستار توقف سلسلۀ رهائی این محبوسین ومحاکمۀ آنها شدند. متعاقبأ طلوع نیوزاز قول برخی مسؤلین ریاست عمومی امنیت ملی ازسپرده شدن اسناد محکومیت ٥٤ تن از ٨٨ محبوس به “کمسیون بررسی” درهمان روز(دوم جنوری)خبر داد. طبق این خبر قرار بوداسنادمحکومیت ٣٤ مظنون دیگریزودی از طرف ریاست امنیت ملی به “کمسیون بررسی” سپرده شود.  ولی رحمت الله نبیل رئیس عمومی امنیت ملی  درجلسۀ شورای وزیران ابراز نمود که صرف در مورد ١٨ محبوس اسناد وشواهد جرمی موجود است. به تعقیب جلسۀ وزیران حلقات حکومتی ازپلان رهائی ٧٢ زندانی متنازع فیه صحبت نمودند. همزمان با این جدال سه زندانی پل ﭼرخی محکوم به اعدام از طرف رئیس دولت عفوه ورها گردیدند. آیا این حرکات رئیس دولت وکمسیون تحت فرمانش باعث گسترش بیشترفرهنگ معافیت نمیشود؟ آیا این نوع حرکات امنیت افراد ملکی را به خطرمواجه نمیسازد؟

پالیسی آقای کرزی مبنی برتلاش برای کسب اعتماد مخالفین مسلح ازطریق رها سازی بدون قید وشرط زندانیان آنهااززندانهای افغانستان وپاکستان، در غیاب یک پروسۀ رسمی مذاکرات صلح همانوریکه انتظار میرفت، محکوم به شکست بوده است. زندانیان عفوه شده با وصف تضمین موسفیدان قریه وقوم مبنی بر عدم تکرار اعمال دهشت افگنی توسط زندانی عفوه شده، دوباره حین ارتکاب قتل افراد ملکی یا سایر اعمال دهشت افگنانه دستگیر شده اند. بنابرین رهائی محبوسین بگرام مستلزم یک طرزالعمل محتاطانه وشفاف عدلی-قضائی است. آقای کرزی میتوانست برای محاکمۀ این محبوسین که مدتهای طولانی را در حبس گذرانده بودند یک محکمۀ خاص ایجاد کندوازین محکمه بخواهد پروسه محاکماتی راسریعترولی با دقت وجدیت به پیش برده وبعد از بررسی همه مدارک وشواهد موجود، به برائت یا محکومیت مظنون حکم کند.

“کمسیون بررسی” ماهیت اداری داشته وفاقد صلاحیت قضائی ایست که برمبنای قانون اساسی، در ﭼوکات ستره محکمه وبه پیشنهاد ستره محکمه به آن داده شده باشد. بنابرین این کمسیون در موقعیتی نیست که به صدها نفر”برائت” بدهد زیراصدور حکم برائت یا محکومیت صرف در حیطۀ صلاحیت قاضی ومحکمه است. حتی تصمیم “عدم تعقیب جزائی” نیزاز حیطۀ صلاحیت “کمسیون بررسی ” بالاتر بوده صرف څارنوال قادربه گرفتن این نوع تصمیم است. حل سرنوشت محبوسین بگرام خارج از قوۀ قضائیۀ افغانستان و دادن صلاحیت نا محدود بررسی ورهائی مظنونین توسط رئیس دولت به “کمسیون بررسی ” که ماهیت اداری دارد، آنهم در رابطه با زندانیان که طبق ادعای نظامیان امریکائی درجریان ودر ارتباط اعمال دهشت افگنانه علیه افرادملکی زندانی شده اند، استفادۀ غیر معمول وغیر عادلانه توسط رئیس دولت ازیگانه صلاحیت قضائی اش (صلاحیت عفو) بوده وباعث نقض حقوق قربانیان میگردد. علاوتأ آقای کرزی با گریز ازتطبیق پروسۀ قضائی شفاف بالای مطنونین، ازدیدگاه منافع قربانیان، مرتکب نقض همان مادۀ ﭼهاردهم میثاق بین المللی حقوق مدنی وسیاسی نیزمیگردد. مادۀ که نظامیان امریکائی بخاطرعدم رعایت حقوق مظنونین، مرتکب نقض آن شده بودند.

احتمالأ انگیزۀ این عجلۀ عاقبت نه اندیشانه، تمایل آقای کرزی برای رهائی محبوسین بگرام قبل از ختم آخرین دورۀ ریاست اش وکمک به مؤفقیت تماسهای غیررسمی میان حکومت افغانستان ونمایندگان طالبان که اخیرأ الجزیره واسوشیتدپرس از آن خبر داده اند، میباشد. صرف نظر از اینکه انگیزۀ آقای کرزی ﭼیست، هرگاه درسالهای آینده اشخاص رها شده همراه با گروه های دهشت افگن برای کشتارمردم ملکی، تخریب پلها، سرکها ومکاتب به افغانستان بیایند، آقایان کرزی، دادرس ودوعضو دیگرکمسیون بررسی بخاطربرخورد سطحی شان به مسایل حیاتی افراد ملکی وبه مخاطره انداختن امنیت ملی افغانستان درمسؤلیت آن اعمال دهشت افگنانه شریک پنداشته شده میتوانند.

 

“کمیتۀ حقوق بشر فارو”

١٤جنوری ٢٠١٤

باغ دګلوبه سمسوروی مونږبه نه یو

باغ دګلوبه سمسوروی مونږبه نه یو

دبلبلوبه پری شور وی مونږبه نه یو

د۲۰۱۴ کال دجنوری۱۷

د۱۳۹۲لمریزکال دوهم نیمایی دپښتودشعراو ادب دپاره دلویو ضایعاتودوره وه. لومړی دپښتوغښتلی شاعراوادبی څیره خدای بخښلی نصر الله حافظ په حق ورسید اواوس  دپښتودمعاصرشعر، ادب او فرهنګ وتلی استاد ارواښاد صدیق پسرلی مرینه دافغانستان دشعراو ادب دمینه والو دخپګان او دفارو دکلتوری کمیتی دمسؤلینو دژوره  خواشیني سبب شو. دفارو د ۵۳ ټولنو په استازیتوب د اراوښاد محمد صدیق پسرلی او خدای بخشلی نصرالله حافظ صاحب درنې کورني ، خپلوانو  او د ادب  مینه والو ته  د زغم،  صبر او تسلیت مراتب  وړاندې کوو.

 

استاد صدیق پسرلی د۱۳۰۷ لمریزکال دوری په میاشت په غزنی کی پیدا شوی وه د ۱۳۹۲لمریزکال دمرغومي په ۲۲ نیټه په هندوستان کې د ورپیښې شوی ناروغۍ له امله په حق ورسید. دارواښاد استادپسرلی دجنازې لمونځ د کابل په عیدګاه جامع مسجد کې د سل ګونو مینه والو، چارواکو او دفرهنګي کړیو  او د ارواښاد د کورنۍ لخوا ادا اودده دتدفین مراسم په ډیرعزت سره دکابل په ریاض الصالحین هدیره کی تر سره شو.

 

دتدفین په مراسمو کی پیژندل شوی پښتو لیکوال او کره کتوونکي استاد حبیب الله رفیع د استاد پسرلي په اړه وویل: «پسرلي صاحب د خپل ژوند ټوله برخه دغاټول په څیر دکړیو څخه لرې په صحرا کې ازاده تیره کړی او د وخت دهیڅ حکومت تر سیوري لاندی نه وو راغلی.»

دارواښادپسرلی چاپ شوی آثاردا دي: بسته ور، د نی کوڅه، کوچی ملا (ناول)، بخملی صحرا(ناول)ُ اودغزل بڼ (دښکلی غزلونوټولګه).

دغزل بڼ دښکلی غزلونو اوشعری صنعتونو نه بدایه غزلوکمیابه زیرمه ده. افغان كره كتونكي او ادبپوهان ته په کارده چه دارواښاد پسرلی غزلونه وڅیړی او پخپلو څېړنو كې دده دشعر ښكلاوې او ځانگړنې رابرسېره او د دغه نامتو شاعر حق په ځاى كړي.

ښاغلي بسرلی په ۱۳۵۹ كې پېښور ته مهاجر شو او د شپيتمو كلونو په پیل كې يې د «سپيدې» په نامه يوه مجله راوكښله، چې تر ۱۳۶۴ لمريزه پورې په منظم ډول چاپېده. په ۱۳۶۱ كې د پاسني په مستعار نامه «د وطن وير »په نوم د حماسي او انتقادي شعرونو ټولگه يې چاپ شوه. په ۱۳۶۶ كې د سپیدې چاپ بیا پیل کړ. او ورسره يې د افغان كلتوري  ټولنې بنسټ هم كښېښود. تر دې څه موده وروسته يې د افغان ادبي بهير بنسټ كېښود او د هغه مشري يې ومنله. په ۱۳۷۷ لمريز كې كډون كابل ته راغى او ترمرینه په خپل كور كې په ادبي هڅو بوخت وه .

 

د ارواښاد نصرالله حافظ  مړینه افغان ملت اوټول ادب خوښونکو ته لویه ضایعه ده. د لوی څیښتن نه خدای بخښلی نصرالله حافظ ته دفردوس برین غوښتنه کوو.

حافظ صاحب خپلی زده کړې د چپرهار په لومړني ښوونځي کې پای ته رسولي دي او نورې زده کړې يې په ۱۳۳۱ لمريز کال په کابل کې بشپړې کړ. په ۱۳۳۳ لمريز کال کې دپښتنۍ تجارتي بانک د ((وېسا)) د مجلې مسلکي غړۍ شو.  په ۱۳۳۹ لمريز کال کې د پښتون غږ د مجلې مرستيال او وروسته د راډيو د روزنې د ادارې د پښتو برخې چلوونکی وټاکل شو. په ۱۳۴۳ لمريز کال کې د راډيو د تدقيق مدير او د هنر او ادبياتو د ادارې مرستيال وټاکل شو. حافظ صاحب پنځه پنځوس کاله په راډيو افغانستان کې د پښتو ادبياتو په برخه کې کار کړی دی. خدای بخښلی حافظ صاحب ۱۳ چاپ شوی او۲۶ نه چاپ شوی آثارلری.

ارواښادحافظ صاحب بايد په افغانستان کې د پښتو د اوسمهال غزل د مخکښانو څخه وشمیرل شي، دده غزلو کې د فورم له پلوه د اصیل کلاسيکې شاعرۍ اغیزې او د محتوا له پلوه د نوې زمانې غوښتنې او زموږ د ماحول او چاپیريال ارمانونه سره يوځای کيږي. دمثال په ټوګه حافظ صاحب دیو اصلاحی شعربه پیل کی داسی غږکوی:

د شمشاد له هسکې څوکې
د خــيـبــر د زړه لــه نوکې

هـــرې خواته وهم کوکې
څوک يې اوري او که نه؟

دپښتو ژبی دادبیاتوځوان مینه وال ته داهم پکارده چه دپښتوادبیاتودتاریخ په هکله دانترنت اودغربی نړی دکتابتونونه په ګته اخیستلوسره ژوری څیرني وکړی. ترڅودعلامه پوهاند عبدالحی حبیبی هغه هیله تر سره شی چه ۱۳۵۳ لمریزکال دقوس په پنځلسمه نیټه  دخپل بی ساری اثر(دپښتو دادبیاتوتاریخ) ددریم چاپ په سریزه کی لیکی:«زه بیا هغه خپله هیله تکراروم. چه ددی کتاب څلورم چاپ ته زمونږعلمی محیط اړنشی اوتر دی زیاته ګتوراوتحقیقی آثاردنوی علم تر رڼا لاندی راووځي اوداخبره ثابته شی چه زمونږنوی نسلونه دپوهنی پرسمه لار په رڼو سترګو روان دي او کولای شی، چی داسلافو بل کړی کوچنی څراغُ، لوی ځلانده مثال کاندی او دتحقیق اوڅیړنی په رنا کی خپل ژوندښه سمبال کړی. »

 

«دفارو کلتوری کمیته»

گزارش کنفرانس ” افغانستان بعد از 2014

19 دسامبر 2013

لاهه / هالند

 

بررسی گذشته و نظری به آینده

14 دسامبر / لاهه

 

فدراسیون سازمانهای پناهندگان افغان در اروپا ( فارو ) به ادامۀ کنفرانس های سالانۀ خویش ، اینبار کنفرانس بین الاروپایی را در چهاردهم دسامبر زیر نام ” افغانستان بعد از 2014  ” برگذار نمود. درین کنفرانس بیش از  130 نفر از سرتاسر اروپا ( اسپانیا،سویدن،فرانسه،بلجیم،آلمان و هالند ) اشتراک ورزیده بودند.

گردانندگان کنفرانس :

فوزیه میترا

داکتر عزیز گردیزی

کنفرانس با بیانیۀ افتتاحیۀ خانم نجلا واسعی رئیسۀ فارو آغاز گردید .رئیسۀ فدراسیون در شروع اجلاس ،به خاطر بزرگداشت از پنجهزار شهید که چندی قبل لست این کشته شدگان از جانب پولیس و څارنوالی هالند انتشار یافته بود،یک دقیقه سکوت را اعلام داشت و بعد از آن تجربۀ 12 سالۀ دولت افغانستان و جامعۀ جهانی را با دیدگاه انتقادی مورد بررسی قرار داد.

 

کنفرانس  مطابق آجندا شامل بخش های ذیل می شد :

بخش اول : سخنرانی ها و ارائۀ پرزنتیشن

بخش دوم : ورکشاپ ها

بخش سوم : تهیۀ قطعنامه

بخش چهارم : شام فرهنگی

 

بخش اول

سخنرانی ها :

 

1 . سخنرانی پروفیسور داکتر عزیز الرحمن حکمی داکتر علوم سیاسی

پروفیسور حکمی در سخنرانی خویش زیر نام ” نگاه مختصری به پیآمدهای سیاسی در 2014 ” تأکید ورزیدند که متأسفانه بعد از سقوط طالبان طی این 12 سال  دولت افغانستان بدلیل فساد و بیکاره گی ، نتوانست در عرصه های سیاسی،اقتصادی ،اجتماعی و امنیتی موفقیتی داشته باشد و جامعۀ جهانی نیز با مصرف ده ها ملیارد دالر نتوانسته در مورد تروریسم، تریاک و دولت سازی دستآوردی داشته باشد…

 

2 . داکتر موسی صمیمی ، داکتر اقتصاد ، قبلاً رئیس بخش فارسی و پشتوی رادیو دویچوله آلمان

داکتر صمیمی پرزنتیشن خود را  زیر نام ” تأثیرات  و دورنمای اقتصادی خروج قوا در 2014 ” با آنکه متکی به آجندا و زمان بندی ،زمان این پرزنتیشن 55 دقیقه تعین شده بود اما این مبحث آنقدر علمی ،جذاب و جالب بود که به اتفاق آرای اعضای کنفرانس ،این پرزنتیشن تا یکساعت و ده دقیقه طول کشید، ایشان با تحلیل همه جانبه  وضعیت 12 سال گذشته را برای حاضرین بصورت همه جانبه به بررسی گرفتند به گونه ایکه “علایق بازیگران سیاسی دوران جنگ های درون مرزی در یکنوع بافت تازه تازه سیاسی واقتصادی با هم عجین گردید، گرچه که سیاست های تطبیقی اقتصادی توام با ساختار دولت مرکزی گسترده، سرزمین هندوکش را به بن بست کشانید، ولی این قشر نو پا بیانگر ظهور بازیگران علنی و متنفذین پشت پرده بوده که بیشتر از همه اقشار دگر نظر به این نکات بهره بردند.”

داد و گرفت های قراردادی، شرکتهای خصوصی امنیت، قاچاق مواد مخدر، فساد اداری، کسب امتیازات انحصاری در عمل کرد های تجاری و سرمایه گذاری ها در نظام بانکداری و صنایع کوچک مصرفی و در اخیر از طریق غضب زمینهای دولتی و اعمار شهرک ها از طریق شرکتهای ساختمانی بهره مند شدند.

ارزیابی انتقادی شانرا از نتایج نشست سران کشورهای عضو ناتو در لزبن، شیکاگو را بیان نموده نه تنها چالشهای موجود را برشمُردند بلکه مخارج نیروهای نظامی و امنیتی را در دوران پسا منازعه بین سالهای 2015 الی 2014 افغانستان را یک چالش اساسی در راه رشد اقتصادی و اجتماعی سرزمین جنگزدۀ ما را با آمار و ارقام ارائه نمود.

… و برای ارائه بدیل آینده  ضمن شرح مفصل امکانات برون رفت از بحران  و معضلات،  حکومتداری هوشمند را که متشکل از دو بخش باشد پیشنهاد نمود:

الف – زیربنای نظری : طرح گسترده استراتژی انکشاف ملی با محتوایی که استوار برخودکفائی نسبی، سبد اموال، احتیاجات اولیه، تشویق صادرات عاری از تک محصولی صادراتی وبرنامه های تشویق صنایع با در نظرداشت جلوگیری نسبی از انتقال ارزش اضافی به خارج از کشورطرح واجرا گردد.

و نیاز به ایجاد سازمانهای باورمند به این ستراتژی امکشاف ملی باشد.

ب – شرطهای کاری : استوار بر دو اصل اساسی باشد

حکـومتداری خوب: استوار بر شایسته سالاری در نظام دموکراسی با مسئولیت پذیری و حسابدهی.

بکار گیری الگوی بهینه :

با کاربرد کمترین عوامل کاری و استفاده مفید و گسترده.

 

3 . انجنیر حامد یعقوبی فرمند ، رئیس نهاد اصالت انسان ، سخنرانی خویش را  زیر عنوان           ” وضعیت سیاسی و اجتماعی افغانستان  بعد از 2014 ” ارائه نمود و در بحث خویش به ضرورت اتحاد میان روشنفکران و نخبگان کشور تأکید نمودند.خلاء موجود در افغانستان فقط می تواند از طریق براه اندازی یک جنبش سالم سیاسی و اجتماعی پُر گردد.

 

4 . کاندیدای دکترای حقوق و علوم سیاسی  فرید متقی،قبلاً مسؤل پروژۀ عدالت انتقالی در شمال افغانستان، طی سخنرانی خویش در مورد گزارش کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان دربارۀ عدالت انتقالی بحث نمود و با ارائۀ معلوات در بارۀ چیستی عدالت انتقالی ،تطبیق عدالت انتقالی را در افغانستان مورد بررسی کارشناسانه قرار داد.

 

5 . داکتر ویس جلالزاده عضو رهبری کمیتۀ سویدن برای افغانستان، زیر نام ” افغانستان بعد از 2014 از دیدگاه کمیتۀ سویدن” پرزنتیشن خویش را ارائه نمودند. درین سخنرانی به آن عوامل و نکات اساسی و  مهمی که جامعه را در بعد از 2014 بسوی بی ثباتی بیشتر میبرد، اشارات روشن صورت گرفت.

 

بخش دوم

ورکشاپ ها :

 

ورکشاپ اقتصادی

ورکشاپ زنان

ورکشاپ عدالت انتقالی

ورکشاپ سیاسی

 

اشتراک کنندگان کنفرانس مطابق تخصص و علاقۀ خویش در یکی از ورکشاپ ها در مکان های مختلف قرار گرفتند .ورکشاپ ها در فضای آرام،پرشور و دموکراتیک برگذار گردید. بحث های ورکشاپی یک ساعت را دربر گرفت و بعداً نمایندگان ورکشاپ ها نکات بدست آمده از بحث ها و دیالوگ ها را در حضور جمع،درکنفرانس ارائه نمودند.ورکشاپ ها نمونن های عالی گفتگوهای سازنده و سالم را به بیان آورد.

 

بخش سوم

نوشتن و تصویب قطعنامه :

قطعنامه با یک مقدمه و 9 ماده  در حضور جمع  نوشته شد و از طریق بیمر و کمپیوتربروی پرده آمد تا همۀ حضار در ویرایش  و تعدیل آن  بسادگی نقش  داشته باشند. قطعنامه بعد از دقت،گفتگو، کاهش،افزایش، و سرانجام با ویرایش نهایی از طرف اشتراک کنندگان در یک مقدمۀ کوتاه و 9 ماده مورد تصویب قرار گرفت.

 

کنفرانس ” افغانستان بعد از 2014 ” ساعت 7 شام در فضای کاملاً شورآفرین و دموکراتیک به پایان رسید و اشتراک کنندگان بعد ازصرف غذای شب ساعت 8 شب به شام فرهنگی یعنی در جشن شاهمامه اشتراک ورزیدند.

 

بخش چهارم

شام فرهنگی / جشن شاهمامه

گردانندگان :

منیژه نادری

محمدشاه فرهود

 

این برنامه شامل دو بخش بود :

بخش معرفی کارنامه های شاهمامه

بخش شعرخوانی

خانم منیژه نادری رئیس بنیاد شاهمامه صحبت شانرا اینگونه آغاز نمودند:

 

” شاهمامه ،

هرگز نه غلتید

بل از فراز به پائین آمد تا خود را بجای سنگ، بر ذهن بشر حک نماید

شاهمامه ،

لبخندی که از فراز بر پشت گل های ابریشم نشست

امروز ده سالگی شاهمامه را جشن میگیریم.ده سالی که تجربۀ ما را در حوزۀ فعالیت فرهنگی به بیان می آورد.ما در یکی از برشهای وحشتناک فرهنگی بسر میبریم.خشت های فرهنگ و کار فرهنگی فرو غلتیده اند. در چنین وضعیتی ،دست زدن به کنش و خلاقیت فرهنگی،برای ما کار سهل و آسانی نبوده است. بنیاد شاهمامه طی این ده سال کوشیده است تا نقش خود را به حیث یک بنیاد آگاه و مسؤل ، تثبیت نماید.این بنیاد ،به همت هیأت اجرائیوی خویش تلاش نموده که در تمامی عرصه های کاری خود،مسؤلانه و خلاقانه برخورد نماید… “

 

بخش دوم با شعر خوانی شاعران گران ارج به پایان رسید :

 

خانم تانیا عاکفی

جناب عبدالودود فضلی

استاد نورالله وثوق

گرامی مسعود زراب

 

پایان گزارش

 

کمیتۀ فرهنگی فارو

European Conference “Afghanistan after 2014”

European Conference “Afghanistan after 2014”

Discussing the past, a glance to the future perspectives

14/12/2013

On 14 December 2013, representatives of more than a 130 cultural, social and political organizations from Afghanistan, Germany, Holland, the United Kingdom, France, Spain, Sweden, Denmark, Austria, the United States and Afghanistan gathered in an international conference about Afghanistan held in the DFD Hall in the city of The Hague. This conference discussed the developments since the fall of Taliban regime in Afghanistan and the existing perspectives and threats in the economic, social, judicial and security area that may arise in the aftermath of the 2014 planned withdrawal of the majority of foreign troops from Afghanistan.

The conference was inaugurated by the Chairperson of the Federation of Afghan Refugee Organizations in Europe, who, prior to her opening speech, observed a minute of silence to mourn the deaths of tens of thousands of political detainees killed by the communist and other groups governing Afghanistan during the past three-and-a-half decades. Special attention was paid to the deaths of 5000 political prisoners during 1978-1979 named in the list of deaths published recently by the Attorney-General of the Netherlands.

 

After summing up the situation in Afghanistan, the Chairperson spoke about FAROE’s activities from the 2011 FAROE conference in Bonn to the 2013 conference “Afghanistan after 2014”, in particular emphasizing that Afghanistan had experienced a certain level of reconstruction and social development in some areas in the past 12 years. These developments remained, however, on the surface and did not meet the fundamental needs of the people of Afghanistan. The fact that the Afghan government and its allies prioritized their own interests over those of the people of Afghanistan had resulted to this situation.

Other speakers of the conference discussed the current political, economic and social situation of Afghanistan, the urgent need for transitional justice and the perspectives in these areas after 2014. Subsequently, the representative of the Swedish Committee for Afghanistan (SCA) explained the activities and viewpoints of the SCA in current and future years in Afghanistan.

Participants debated in four separate workshops the economic, security, women and transitional justice situation in Afghanistan. They explored the actual information they had about the situation in Afghanistan in order to make the debate as relevant to the existing situation on the ground.  Finally in plenary session, participants discussed the results of the workshops and approved the following resolution, comprising nine sections, with overwhelming majority.


Resolution “Afghanistan after 2014”

 

The participants of the “Afghanistan after 2014” Conference,

 

Reaffirming its previous resolutions on Afghanistan,

Reaffirming its strong commitment to the sovereignty, independence, territorial integrity and national unity of Afghanistan,

Stressing the fact that Afghanistan continues to face significant challenges in its reconstruction process and that basic human rights and needs of its people still have not been met,

I

Deeply concerned by the fact that war criminals and human rights abusers still dominate the legislative, executive and judiciary powers of the State of Afghanistan, and that the refection of this bitter reality is more obvious in the provincial and district levels,

Convinced that the existence of a small number of tolerated technocrats does not change the nature of those institutions,

Bearing in mind that the withdrawal of foreign troops will be completed in 2024 if not in 2014,

1. Recommends self-sufficiency while the proud nation plans its future;

2. Encourages to bring the current multi-dimensional dependency of Afghanistan on foreign aid to a gradual end;

3. Strongly believes in the capacity of the Afghan people to function as a powerful engine in pushing forward the constructive developments, and in preventing the unwanted tendencies and developments, may they occur in the aftermath of 2014 withdrawal of foreign combat troops;

4. Reaffirms the great responsibility of the young generation of Afghanistan in this regard, consisting of more than 60 to 70% of the population of Afghanistan;

5. Further reaffirms that the talented young generation can, under the guidance of its educated and highly qualified members and exploring its scientific, management and technological capacities, change the process ahead to a systematic and modern progressive process;

6. Calls upon Afghan intellectuals and professionals abroad to establish connection channels with this generation for the exchange of knowledge and experience on professional and other matters concerning our national interests.

II

Reaffirming that security is the basic need of the Afghan people,

 

1. Stresses that the culture of impunity and extreme fraud in security and judicial departments form the internal basis for insecurity;

 

2. Stresses also that the external reason behind the insecurity of Afghanistan is the proxy war organized by the Pakistani Inter Service Intelligence (ISI) using the Taliban against the people of Afghanistan and against international peace and security;

 

3. Deeply regrets that one of the causes of the continuation of war is the decline in trust of the people in the government of Afghanistan;

 

4. Strongly condemns the possible role of double game policies of different foreign intelligence agencies in the region in this regard;

 

5. Expresses its grief that the majority of the victims of war belong to Afghan youth and reaffirms that by rejecting their participation in the proxy war, youth can contribute in the peaceful removal of insecurity in Afghanistan.

 

III

 

Reaffirming the close interrelation between law enforcement, social peace and transitional justice,

 

Reaffirming also that the reluctance in the application of transitional justice has led to the current culture of impunity for powerful members of society and that this culture of impunity has given criminals of all sorts, including war criminals, a free hand to continue terrorizing society, break its laws, norms and values and plunder private and public properties,

 

Stressing that unpunished war criminals are founders and leaders of all mafia groups in the country,

 

Stressing also that the application of transitional justice will lead to the draught of the roots of the existing mafia groups and in addition to this will gave different parts of the Afghan society the possibility to close the bloody pages of the past three and half decades in a manner acceptable to all groups in the society,

 

1. Deeply regrets that the Afghan government and its international supporters are engaged in some sort of collaboration with warlords and war criminals;

 

2. Strongly condemns that, as a consequence, the Afghan government is therefore not ready to give a green light to the publication of the 800-page rapport written by commissioners and officers of the Afghanistan Independent Human Rights Commission (AIHRC) and is reluctant to accept responsibility for bringing the perpetrators of war crimes and human rights abuses to justice;

 

3. Affirms that only a strong movement of justice-seekers can force the government and its allies to take serious steps towards application of transitional justice;

 

4. Emphasizes that the lists of more than 5000 political prisoners killed in 1978-1979 by the communist regime, published recently by the office of the Attorney-General of The Netherlands, are a strong document for victims living within the European Union;

 

5. Calls upon Afghan communities in all Member States of the European Union to ask the authorities of their host countries to recognize the killings of these 5000 political detainees as a crime against humanity, and to bring the criminals residing in the Member States of the European Union to justice.

 

IV

 

Mindful of the fact that Afghan farmers across Afghanistan have criticized the small projects of the “National Solidarity Program” as being applied in the absence of economic infrastructure and that they requested the international community to pay serious attention to the infrastructures of the economy,

 

Acknowledging the vast efforts and investments of the international community in rebuilding roads, bridges and infrastructure for the distribution of electricity,

 

Mindful however that agriculture, as the main traditional source of income-generation, has received little attention,

 

1. Recognizes that the current economic system in Afghanistan is based on the neoliberal thoughts and that application of these thoughts in Afghanistan has brought the national economy on the eve of collapse, without consideration to the fact that economic thoughts and methods have to be applied in a creative manner in Afghanistan;

 

2. Urges that the way out of this deadlock is the application of a National Strategic Plan based on relative self sufficiency, multiple products economy, basic necessities, stimulation of the production of tax-free export articles, plans for stimulation of industries and prevention of transfer of surplus value abroad.

 

V

 

Deeply concerned that foreign embassies of some countries based in Kabul have unlimited freedom in hiring spies and bribing media for creating internal conflict among different ethnic and religious groups in Afghanistan,

 

1. Calls upon the duty of Afghans inside and outside Afghanistan to neutralize these plans by remaining loyal to the national unity of all Afghans;

 

2. Reaffirms that media inside and outside Afghanistan have a moral responsibility to observe and stimulate national unity in their broadcasts and should be held to the highest professional standards of journalism and ethics.

 

VI

 

Alarmed by the fact that reforms introduced in the last 12 years to improve the situation of women have had little viable results due to the lack of a comprehensive national educational program for changing the mentality of the people over the role and rights of women, as well as the absence of a national plan for supporting the economic independence of women,

 

1. Recommends the following additional points to provide women with legal, social and physical security:

(a) Incorporating legislation of international treaties on women, including CEDAW, in domestic law;

(b) Reinforcing the ‘Law on violence against women’;

(c) Encouraging more public awareness by media and civil society and providing basic information on the rights of women;

(d) Encouraging Afghan Women groups in Europe to play an active role in putting pressure on the governments of their host countries to condition their foreign aid to the government of Afghanistan on taking real steps towards the improvement of the status of women.

 

VII

 

Reaffirming that the existence of a young generation as the absolute majority of the population has given Afghanistan the privilege of having a young population consisting of men and women enjoying modern education, professional capacities, motivation and energy,

 

Reaffirming further that the youth are the saviors of the favorable values and achievements of Afghanistan,

 

Hopeful that the Afghan people and its young generation have the capacity to overcome the challenges ahead,

 

Underlining the awareness of the young generation that it owes its existence to the people and their common interests and that seeking a solution for the challenges this generation is faced with is a priority for the people of Afghanistan,

 

Mindful of the fact that chronic unemployment among the youth is caused by the lack of governmental plans to generate work for them and the reluctance of the international community in financing big infrastructural projects,

 

Deeply concerned by the repercussions of unemployment, which has forced a small part of the youth to use drugs, join the armed opposition or leave the country,

 

Recommends urgent attention to this situation.

 

VIII

 

Deeply regrets that more than one thousand historical monuments and landmarks are exposed to destruction, as recently confirmed to foreign donors by the Minister of Information and Culture,

 

1. Affirms the role and responsibility of the Government of Afghanistan to preserve the cultural and historical heritage of the country and to manage the security and renovation of the priceless historical monuments and landmarks;

 

2. Urges the Government to set priorities, make an achievable plan and start implementing the plan as soon as possible.

 

 

IX

 

Noting the great achievement that millions of Afghan children again have the opportunity, after 12 years, to go to school,

 

Recognizing that more and sustained efforts are needed in this regard, particularly in view of the 5 million children who are still deprived from education, including thousands of street children who became victims of abuse, including sexual abuse and abuse by drugs mafia groups,

 

1. Takes note of the fact that basic reform of the human rights situation of children can take years, provided that a balanced national development plan pays sufficient attention to children;

 

2. Expresses its appreciation to those who have made donations to orphanages in Afghanistan;

 

3. Calls upon the Afghan diaspora to make donations to orphanages in Afghanistan, which will contribute to other efforts for short-term solutions.

 

 

Approved by the participants of the

“Afghanistan after 2014” Conference

 

 

The Hague, The Netherlands, 14 December 2013.